Υπεγράφη η Χάρτα Ορθής Διαχείρισης Υδάτινων Αποθεμάτων

Από την ΠΑΣΕΓΕΣ

Τη Χάρτα Ορθής Διαχείρισης των Υδάτινων Αποθεμάτων, που συνιστά ενός είδους αυτοδέσμευση για τους πολίτες, τους αγρότες και τους φορείς οι οποίοι καλούνται να συνεισφέρουν εθελοντικά στην προστασία του πολύτιμου αυτού αγαθού, συνυπέγραψαν οι αρμόδιοι φορείς, μεταξύ των οποίων και η ΠΑΣΕΓΕΣ σε σε εκδήλωση στο Ζάππειο.

Τη Χάρτα συνέταξαν το ΕΜΠ και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, σε συνεργασία με το Δίκτυο Μεσόγειος SOS ενώ ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ Τζανέτος Καραμίχας ανέφερε τα εξής: «Εμείς οι φορείς που εκπροσωπούμε, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, της ΕΝΑΕ, της ΚΕΔΚΕ, της ΠΑΣΕΓΕΣ, του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, του Δικτύου ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, του ΣΚΑΙ και της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, υπογράφουμε αυτή τη διακήρυξη εθελοντικής δέσμευσης για την εξοικονόμηση του νερού στη γεωργία, αντιλαμβανόμενοι ότι στην εποχή των κλιματικών αλλαγών είναι αναγκαίο όλοι και όλες να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αντιστοιχούν, ώστε να αποτελέσουμε μέρος της λύσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αγνοούμε ή αδιαφορούμε για τις αλλαγές που χρειάζεται να γίνουν σε επίπεδο πολιτικών για το νερό.
Δεσμευόμαστε εθελοντικά, ότι καθημερινά σε επαγγελματικό επίπεδο, θα προσπαθήσουμε να συμβάλλουμε στην εξοικονόμηση του νερού και θα επιδιώξουμε να ευαισθητοποιήσουμε τους αγρότες να συμμετάσχουν σε αυτή την προσπάθεια:

- Εφαρμόζοντας κάποιες ή τις περισσότερες από τις πρακτικές εξοικονόμησης που καταγράφονται στον δωδεκάλογο καλών πρακτικών,
- Ενθαρρύνοντας τις τοπικές αρχές να δώσουν προτεραιότητα και μεγαλύτερη έμφαση στην εξοικονόμηση νερού.

Στην επιλογή μας αυτή οδηγηθήκαμε μέσα από τη συνειδητοποίηση του γεγονότος, ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό, ότι κάθε γεωργικό προϊόν, εμπεριέχει και μια ποσότητα νερού που καταναλώθηκε όλο το διάστημα μέχρι τη συγκομιδή του και γι αυτό χρειάζεται σήμερα να διαμορφώσουμε μια νέα σχέση με το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους με πρώτο το νερό, να υιοθετήσουμε μια νέα κουλτούρα που θα αντιμετωπίζει το νερό ως δημόσιο αγαθό σε ανεπάρκεια, που πρέπει να καλύπτει τις ανάγκες της ζωής μας και της ζωής των μελλοντικών γενεών, καθώς και τις ανάγκες των οικοσυστημάτων σήμερα, αλλά και στο μέλλον (νερό για τη ζωή, νερό για τη φύση, νερό για την κοινωνία).
Δώδεκα απλές πρακτικές που μπορούν να εφαρμοστούν τόσο στις καλλιέργειες, όσο και στα εκτρεφόμενα ζώα περιορίζοντας τη σπατάλη νερού, χωρίς να μειώνεται η ποιότητα και η ποσότητα της παραγωγής:

Εξοικονόμηση στις Καλλιέργειες

• Στα καλλιεργούμενα αρδευόμενα είδη, επιλέγουμε ποικιλίες και υβρίδια που δίνουν υψηλές αποδόσεις, με λιγότερο νερό. Επιλέγουμε επομένως ποικιλίες και υβρίδια που μπορεί να είναι παραγωγικά ακόμα και σε συνθήκες έλλειψης νερού, κατόπιν σχετικών μελετών. Πάντως σε καμία περίπτωση δε χρησιμοποιούμε υβρίδια γενετικώς τροποποιημένα.
• Επιλέγουμε σύστημα άρδευσης με σταγόνες εφόσον υπάρχουν οι προϋποθέσεις (υπόγεια αρδευτικά δίκτυα). Ελέγχουμε και συντηρούμε όλο τον αρδευτικό εξοπλισμό μας τακτικά, ώστε να εντοπίζουμε τυχόν βλάβες και να τις γνωστοποιούμε στους αρμόδιους φορείς, μειώνοντας τις απώλειες του νερού στο ελάχιστο.
• Υιοθετούμε την ανάγκη εδαφολογικής αναγνώρισης (μηχανική και χημική ανάλυση εδάφους) για να γνωρίζουμε τις ανάγκες των χωραφιών για να καθορίσουμε ακριβώς το χρόνο και την ποσότητα άρδευσης που χρειάζονται οι καλλιέργειες, έτσι ώστε να αποφεύγουμε τη σπατάλη του νερού. Κρίνουμε απόλυτα αναγκαία την εδαφική ανάλυση για να γνωρίζουμε τις ανάγκες των χωραφιών μας και μετράμε με ειδικά όργανα την υγρασία του εδάφους για να καθορίζουμε ακριβώς το εύρος και την ποσότητα άρδευσης που χρειάζονται οι καλλιέργειες, έτσι ώστε να αποφεύγεται η σπατάλη του νερού.
• Δεν ποτίζουμε όταν επικρατούν ισχυροί άνεμοι και υψηλές θερμοκρασίες, που κάνουν πιο έντονη την εξάτμιση του νερού. Προσπαθούμε να ποτίζουμε τις νυκτερινές ώρες, που η εξάτμιση του νερού είναι λιγότερο έντονη.
• Καταπολεμούμε συστηματικά τα ζιζάνια, αν είναι δυνατόν με μέσα που δεν βλάπτουν το περιβάλλον, τα οποία καθώς αναπτύσσονται καταναλώνουν νερό, πολλές φορές περισσότερο και από τα καλλιεργούμενα φυτά, ώστε να εξοικονομούμε το νερό για τις καλλιέργειες.
• Εφαρμόζουμε σύγχρονες καλλιεργητικές μεθόδους σύμφωνα με σχετικές μελέτες με στόχο τη μεγιστοποίηση των αποδόσεων και την ελαχιστοποίηση των απωλειών σε νερό άρδευσης.
• Επιδιώκουμε να συγκεντρώνουμε και να αξιοποιούμε το νερό της βροχής όπου είναι εφικτό για να το χρησιμοποιήσουμε στις καλλιέργειες.
• Επαναχρησιμοποιούμε τα νερά στράγγισης για άρδευση, όπου αυτό είναι δυνατόν και μετά από υποδείξεις των γεωπόνων ώστε να μην δημιουργηθούν προβλήματα αλατότητας, ταυτόχρονα με την εξοικονόμηση του νερού, πετυχαίνουμε και επαναχρησιμοποίηση των λιπασμάτων, προστατεύοντας πολλαπλά τη φύση.
  
  
  Εξοικονόμηση στην Κτηνοτροφία
  

• Γεμίζουμε τις ποτίστρες όταν πλησιάζει η ώρα για το πότισμα των ζώων και όχι νωρίτερα, για να αποφεύγουμε την εξάτμιση και τη ρύπανση του νερού από σκόνες. Δεν παραγεμίζουμε τις ποτίστρες και τις τοποθετούμε στη σκιά για να μην εξατμίζεται το νερό. Αν υπάρχει η δυνατότητα, χρησιμοποιούμε ποτίστρες σύγχρονης τεχνολογίας (αυτόματες ή με βαλβίδα), για να περιορίσουμε την σπατάλη του νερού.
• Προσέχουμε, ώστε να μην σπαταλάμε νερό κατά το πλύσιμο του αμελκτικoύ συγκροτήματος. Χρησιμοποιούμε πιεστικό σύστημα για το πλύσιμο των διαφόρων χώρων στις κτηνοτροφικές μονάδες.
• Ελέγχουμε τα λάστιχα και τους σωλήνες των κτηνοτροφικών μονάδων για διαρροές, τις οποίες διορθώνουμε αμέσως μόλις εντοπισθούν.
• Επιδιώκουμε τη συμμετοχή των αγροτών, μέσα από τις συνεταιριστικές τους οργανώσεις στη διαμόρφωση και υλοποίηση των πολιτικών και των σχεδίων βιώσιμης διαχείρισης του νερού σε επίπεδο υδρολογικής λεκάνης, ώστε μέσα από τη διαβούλευση να διαμορφωθεί μια πιο υπεύθυνη στάση».
  

Δέκα λόγοι που οδηγούν τη χώρα στη δίψα

Από την εφημερίδα Καθημερινή

Των Τάνιας Γεωργιόπουλου - Γιώργου Λίαλιου

«Πρέπει να ποτίσω» είπε ο κ. Χρήστος και όλοι γύρω τον λυπηθήκαμε. Πού να τρέχει μέσα στο καταμεσήμερο; Ομως εκείνος άνοιξε… κάτι σαν τηλεκοντρόλ και πάτησε ένα κουμπί. Δεκάδες μέτρα μακριά είδαμε σε λίγα δευτερόλεπτα, έναν πίδακα νερού να εκτινάσσεται στον αέρα. Μόλις είχε αρχίσει το πότισμα... Μεγάλη ποσότητα του νερού αυτού θα εξατμιζόταν και ο κ. Χρήστος το ήξερε. Αλλά δεν είχε άλλη επιλογή, αυτό το σύστημα ποτίσματος διέθετε. Οπως παραδέχθηκε «όσο υπάρχει νερό θα ποτίζω. Σε λίγο θα τελειώσει και τα φυτά θα ξεραθούν».
Η παραπάνω διήγηση ακούγεται παράλογη αλλά είναι πραγματική και συνήθης. Οπως τονίζει στην «Κ» ο καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, κ. Ανδρέας Καραμάνος, «η κοστολόγηση υπηρεσιών παροχής αρδευτικού νερού και η τιμολογιακή πολιτική της χρήσης του, στη σημερινή ελληνική πραγματικότητα είναι προβληματικές». Η διαχείριση του νερού στην Ελλάδα μπορεί να συνοψιστεί σε μια σειρά μικρών ή μεγάλων ανορθόδοξων πρακτικών. Αν θέλει κάποιος να φτιάξει μια δεξαμενή για να μαζεύει τα νερά της βροχής πρέπει να βγάλει οικοδομική άδεια. Μπορεί όμως ανενόχλητος να ανοίξει μια παράνομη γεώτρηση και να ξοδεύει νερό κατά βούληση. Το καλοκαίρι πολλές περιοχές της χώρας διψούν. Είναι οι ίδιες που τον χειμώνα πλημμυρίζουν. Η Αττική αναζητά νερό απ' όλο και πιο μακρινές πηγές. Την ίδια στιγμή μεγάλη ποσότητα νερού χύνεται στον δρόμο λόγω παλαιότητας δικτύου. Η κατασπατάληση συνεχίζεται σε πόλεις και ύπαιθρο. Πολλοί επιστήμονες, προσμετρώντας τις κλιματικές αλλαγές, προειδοποιούν: εάν δεν αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα με τη δέουσα σοβαρότητα, σε λίγο, ακόμα και αν προσέξουμε δεν θα έχουμε …

• Πιο εύκολα χτίζεις σπίτι παρά δεξαμενή
• Οι αγρότες δεν πληρώνουν
• Δεν έγιναν βασικά έργα υποδομής
• Ποτίζουν με «κανόνια» τις καλλιέργειες
• Σοβαρή ρύπανση από τα νιτρικά
• Oυδεμία εκμετάλλευση της ανακύκλωσης
• Χάνεται από διαρροές το 40% του νερού
• Πάνω από 200.000 παράνομες γεωτρήσεις
• Μεγάλη κατανάλωση στα τουριστικά νησιά
• Υφαλμύρινση υδάτων στα παράλια
  

Διαβάστε όλόκληρο το άρθρο στην εφημερίδα Καθημερινή

Ο αντίκτυπος των ανεμογεννητριών στο περιβάλλον

Από την Χαρίκλεια Παπαϊωάννου, Μηχανικό Αντιρρύπανσης


Διάβασα σε δημοσίευση που αναρτήθηκε στις 24/6/08 στο blog ότι η «ΡΟΚΑΣ ΑΙΟΛΙΚΗ ΒΟΙΩΤΙΑ» ΑΒΕΕ ζητά την τροποποίηση αδείας παραγωγής Η/Ε από αιολική ενέργεια που έχει λάβει από το 2004 στα διοικητικά όρια του δήμου Βαγίων.
Διαπιστώνοντας όμως την προφανή δυστοκία στην δημοσιοποίηση απόψεων για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της επένδυσης αφενός και αφετέρου την διάχυτη προτροπή για έκφραση απόψεων από όποιο γνωρίζει, (κάτι πού ο ανώνυμος στις 26/6/08 έχει επισημάνει) αποφάσισα με απόλυτη επίγνωση της δυσκολίας, να δώσω κάποια στοιχεία με κάθε επιφύλαξη.
Η επιφύλαξή συνίσταται στο ότι δεν έχω υπ΄ όψη μου τη μελέτη. Την ζήτησα στο Δήμο αλλά δεν υπάρχει και δεν είχα το χρόνο να την ζητήσω αλλού.
Οι ανεμογεννήτριες σχολιάζονται αρνητικά μερικές φορές για τον αντίκτυπο τους στο περιβάλλον, και κυρίως στο τοπίο, στο θόρυβο και στα πουλιά.
Στη Γαλλία, π.χ. ο νόμος της 13ης Ιουλίου 2005 για την ενέργεια, απαιτεί την πραγματοποίηση μιας μελέτης πάνω στον περιβαλλοντολογικό αντίκτυπο για κάθε ανεμογεννήτρια της οποίας ο πύργος ξεπερνά τα 50 m ύψος. (πόσο ύψος έχουν εδώ σε μας ;)
Συνοπτικά οι επιδράσεις είναι οι εξής:

Α) Το τοπίο:
Οι ανεμογεννήτριες έχουν κατηγορηθεί πως παρεμβαίνουν στο τοπίο. Έρευνες έδειξαν πως η αποδοχή τους εξαρτάται
- από το είδος του αρχικού τοπίου,
- από τη διάταξη των ανεμογεννητριών (η διάταξη σε γραμμή προτιμάται από τη διάταξη σε συστοιχία),
- το μέγεθος των μηχανημάτων, τον τύπο του πύργου (οι πύργοι από μεταλλικά δικτυώματα-σαν τους πυλώνες της ΔΕΗ είναι λιγότερο αισθητικοί)
- τον αριθμό των πτερυγίων (τα τριπτέρυγα προτιμούνται από τα διπτέρυγα) ή τη σκιά που προέρχεται από την ανεμογεννήτρια
Οι ίδιες έρευνες έδειξαν πως ο πληθυσμός διατίθεται πιο ευνοϊκά μετά την εγκατάσταση παρά πριν από αυτήν.
Πάνω σε αυτό το υποκειμενικό ζήτημα, οι υποστηρικτές των ανεμογεννητριών εκπλήσσονται με-ρικές φορές όταν 6000 πυλώνες ανεμογεννητριών (που προβλέφθηκαν, στη Γαλλία, με χρονικό ορίζοντα το 2010) προκαλούν περισσότερες αντιδράσεις από τους ... 240.000 ηλεκτρικούς πυλώνες που αριθμεί η χώρα.

Β) Ο θόρυβος:
Ο θόρυβος μιας ανεμογεννήτριας έχει δύο πηγές:
- μια πηγή μηχανικής προέλευσης που συνδέεται με την παρουσία των περιστρεφόμενων μηχανημάτων (ηλεκτρική γεννήτρια, πολλαπλασιαστής ταχύτητας),
- και μια πηγή αεροδυναμικής προέλευσης συν¬δεδεμένης με την περιστροφή των πτερυγίων.
Ο μηχανικός θόρυβος κυριαρχεί στις ανεμογεννήτριες των οποίων οι έλικες είναι διαμέτρου μικρότερης των 20 μ.
Πέρα από αυτή τη διάμετρο, κυριαρχεί ο αεροδυναμικός θόρυβος: είναι πολύ πιο ισχυρός και με την ταχύτητα του ανέμου, αυξάνεται.
Όμως μπορεί να μειωθεί αλλάζοντας τη μορφή των πτερυγίων, κυρίως την άκρη των πτερυγίων, καθώς και το πίσω μέρος των πτερυγίων.
Ο θόρυβος των περιστρεφόμενων μηχανημάτων μπορεί να μειωθεί ηχομονώνοντας καλύτερα το περίβλημα μέσα στο οποίο βρίσκονται τα μηχανήματα.
Ακόμη και η μετάδοση των δονήσεων μπορεί να αποφευχθεί με καλύτερη κατασκευή των γραναζιών.
Σημαντικό είναι να αναφέρουμε ότι οι μηχανικοί και αεροδυναμικοί θόρυβοι που προκαλούνται από τις ανεμογεννήτριες νέας γενιάς μειώθηκαν αισθητά: στα 400 μ. το ακουστικό επίπεδο ενός αιολικού πάρκου συγκρίνεται με αυτό μιας χαμηλόφωνης συζήτησης.

Γ) Τα πουλιά:
Όσον αφορά στα πουλιά, τα πτερύγια είναι επικίνδυνα, όπως επίσης και οι ψηλοί πυλώνες από μεταλλικά δικτυώματα ενώ οι σωληνωτοί πύργοι παρουσιάζουν μικρότερη δυσχέρεια.
Ιδιαίτερος κίνδυνος υπάρχει για τα αποδημητικά πουλιά .
Γι’ αυτό το λόγο συνηθίζεται η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών σε επίπεδες ζώνες και η τοποθέτηση της μακριά από περάσματα και ζώνες ανάπαυσης αποδημητικών πουλιών.
Στατιστικές μελέτες πάντως που έγιναν στη Γαλλία έδειξαν ότι οι ανεμογεννήτριες ήταν πολύ λιγότερο επικίνδυνες για τα πουλιά από την οδική κυκλοφορία, τις ηλεκτρικές γραμμές, ή τις γυάλινες προσόψεις κτιρίων.
Εξάλλου για κάθε πτηνό που αλλάζει τον τρόπο ζωής του ή τραυματίζεται από την εγκατάσταση ανεμογεννητριών, χιλιάδες άλλα πεθαίνουν όταν πετούν πάνω από μια περιοχή που παράγει 26.000.000 κυβικά μέτρα την ώρα θανατηφόρα καυσαέρια.(διαπίστωση της Οικολογικής Κίνησης Κοζάνης).

Όταν προκύπτει θέμα τοποθέτησης ανεμογεννητριών στην περιοχή μας θα πρέπει να αναλογιστούμε πρώτα απ’όλα, τι θετικό μας προσφέρει η νέα αυτή επένδυση.
Επίσης, ότι για κάθε αιολικό πάρκο που δεν εγκαθίστανται λόγω αντιδράσεων κάποιοι άλλοι την πληρώνουν λίγα χιλιόμετρα μακριά μας. Είναι όλοι αυτοί που πλήττονται από τα καυσαέρια του θερμοκηπίου που εκπέμπουν οι συμβατικοί σταθμοί παραγωγής ενέργειας. Έζησα στην Κοζάνη για τέσσερα χρόνια και πρώτη φορά είδα χωριά να ερημώνονται και να μετεγκαθίστανται λόγω της ρύπανσης.
Το κύριο πλεονέκτημα της αιολικής ενέργειας είναι ότι προστατεύει το κλίμα και το περιβάλλον αφού δεν εκπέμπει αέρια του θερμοκηπίου, όπως διοξείδιο και μονοξείδιο του άνθρακα, διοξείδιο του θείου , καρκινογόνα μικροσωματίδια που εκπέμπουν οι συμβατικοί σταθμοί ενάργειας.
Δυο στρέμματα δάσους απορροφούν περίπου 1,5 τόνους διοξειδίου του άνθρακα. Αντίστοιχα μια ανεμογεννήτρια 2MW μας προστατεύει από εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ίσες με αυτές που θα απορροφούσαν 5400 στρ. δάσους.
Σίγουρα οι ανεμογεννήτριες αποτελούν μια παρέμβαση στο περιβάλλον, αλλά χωρίς παρέμβαση δεν υπάρχει ανάπτυξη. Δεν γίνεται να έχουμε αυτοκίνητα χωρίς δρόμους, πλοία χωρίς λιμάνια και ενέργεια χωρίς σταθμό παραγωγής και γραμμές μεταφοράς. Απλά πρέπει να διαλέξουμε τον καλύτερο και ηπιότερο τρόπο.
Στο θέμα της ενέργειας αυτός ο τρόπος είναι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, για να επιβιώσουμε από την επιδεινούμενη ενεργειακή και κλιματική κρίση που αντιμετωπίζουμε, ίσως και με κάποια «έκπτωση» σε θέματα περιβαλλοντικής αισθητικής.
Όλοι θέλουμε να κάνουμε κάτι για το περιβάλλον και για την κλιματική αλλαγή, αρκεί να μην ενοχληθεί η δική μας αυλή π.χ. οι βιολογικοί καθαρισμοί, οι ΧΥΤΑ και οι ανεμογεννήτριες- να τοποθετηθούν μακριά από εμάς, Tα θέλουμε, αλλά κάπου αλλού.
To φαινόμενο "ΝΙΜΒΥ" έχει πλέον γίνει διάσημο. (NIMBY: Not In My Backyard-όχι στη δική μου αυλή).
Τελειώνοντας σας γνωρίζω ότι πέρα από την εικόνα που δείχνει θαλάσσιο αιολικό πάρκο ανοιχτά της Κοπεγχάγης, ορατό από την παραλία και σε μια χώρα σα την Δανία αυστηρή σε περιβαλλοντικά θέματα, υπάρχει χωριό στην Β. Ισπανία το La Muela με 500 ανεμογεννήτριες στην περιοχή του. (και μια πρόταση:να αδελφοποιηθούν τα Βάγια με αυτό το χωριό και να αποκτήσουμε λίγη από την εμπειρία τους)
Πανευτυχείς οι κάτοικοι του La Muela απολαμβάνουν συλλογικά τα οφέλη του ανταποδοτικού τέλους.
Το συγκεκριμένο Ισπανικό χωριό δεν υπήρξε ποτέ τουριστικός προορισμός αλλά σήμερα λόγω του αιολικού πάρκου, ελκύει περισσότερους τουρίστες από ότι στο παρελθόν.

Εδώ ο παπάς ... εκεί ο παπάς. Που είναι ο παπάς;

Από Ιστοπλόο

Θυμάστε τους δαιμόνιους παπατζήδες που ξελάφρωναν τα πορτοφόλια αφελών επαρχιωτών όταν εκείνοι κατέφθαναν στην Αθήνα; Ένας πάγκος, τρία χαρτιά, ο τσιλιαδόρος στη γωνία -για το φόβο του μπάτσου -και το δίχτυ έτοιμο να πιάσει τα ″ψάρια″ που θα τσιμπούσαν το δόλωμα.
Τι σχέση μπορεί να έχει τώρα το παιχνίδι αυτό που χάθηκε πλέον από τις πλατείες της Αθήνας και μόνο σε έργα του ελληνικού κινηματογράφου μπορεί πλέον κανείς να το συναντήσει με τις μέρες μας μόνο η Siemens μπορεί να γνωρίζει. Γιατί αν αντί για παπάς γράψεις ΑΡΓΥΡΗΣ τότε η απάντηση είναι ευνόητη.
Εκατό εκατομμύρια μάρκα έφυγαν από τα μαύρα ταμεία της Siemens για την Ελλάδα και έκτοτε αγνοείται η τύχη τους. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι είδαν το φίλο μας τον ΑΡΓΥΡΗ κατά Χαριλάου Τρικούπη, άλλοι κατά Ρηγίλλης και κάποιοι τρίτοι κατά ΟΤΕ μεριά. Ένα είναι το σίγουρο. Κάπου στην Ελλάδα κυκλοφορεί και ας ισχυρίζονται ορισμένοι ότι άνοιξε η γη και τον κατάπιε.
Έπιασε φιλίες φημολογείται με υψηλά ιστάμενα πρόσωπα και γι’ αυτό είναι δύσκολος ο εντοπισμός του. Μια περίεργη omerta που στέκει πάνω από φόβο και τιμή και ξέρει να κρατάει το στόμα της καλά κλειστό καλύπτει τις κινήσεις του και απαγορεύει τη σύλληψή του δυσχεραίντοντας με το νόμο της σιωπής που επιβάλλει το έργο των διωκτικών αρχών. Και έτσι συνεχίζεται το κυνήγι της … μαύρης καμπαρντίνας.
Και είναι επιβεβλημένος ο νόμος της σιωπής επειδή χρειάζεται ″υπερκομματική συνεννόηση″ και ″χάραξη κοινής εθνικής στρατηγικής″ για να υπάρχει τουλάχιστο συνέχεια στο μόνο υπερκομματικό υπουργείο ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΗΣ ΜΙΖΑΣ. ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΖΑ. Εκεί δεν εμφιλοχωρούν συντροφικά μαχαιρώματα. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ. Αξίζει τον κόπο να διασφαλιστεί μια minimum συνεννόηση σε ένα τουλάχιστο θέμα για να προστατευτεί η πρασινοβένετη λυκοσυμμαχία.
Πώς διαφορετικά θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις των καιρών αν δεν υπάρχει κοινή πολιτική και ομοψυχία σε ένα τόσο σπουδαίο και εθνικής σημασίας ζήτημα; Πώς θα αντικρίσουμε κατάματα τον πενόμενο συνταξιούχο και το χαμηλόμισθο εργαζόμενο εξηγώντας του γιατί οι αντοχές της οικονομίας επιτρέπουν μόνο 0,50 € αύξηση την ημέρα; Πώς θα του δώσουμε να καταλάβει ότι προαπαιτούμενο μιας ισχυρής Ελλάδας είναι η παράταση του εργασιακού του βίου με μείωση παράλληλα των συντάξιμων αποδοχών ; Πάση θυσία να σώσουμε την παρθενία μας.
Κι εμείς τι κάναμε ″τόσο καιρό που το σκατό έχτιζε παλάτια″; Πώς αντιδράσαμε στους ΦΑΤΑΟΥΛΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ-ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΩΝ ΔΥΝΑΤΩΝ ΜΕ ΤΟ ΑΖΗΜΙΩΤΟ –, ΣΤΟΥΣ ΑΡΓΥΡΩΝΗΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ, ΣΤΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ ΣΑΠΙΛΑΣ ΠΟΥ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΝ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΜΑΡΚΙΑΣ, ΣΤΟΥΣ ΓΚΛΑΜΟΥΡΑΤΟΥΣ ΔΗΘΕΝ, ΣΤΑ ΑΜΟΡΦΩΤΑ ΜΙΖΕΡΑ ΛΑΜΟΓΙΑ- ΛΑΤΡΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΜΩΝΑ(ΑΡΓΥΡΗ)-ΠΟΥ ΠΟΥΛΟΥΝ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ, ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΥΛΟΥΝ ΕΧΟΝΤΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΕ ΤΡΑΓΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ.
Τι έχουμε να πούμε στους μπόμπιρες που ″μας κοιτάνε με κάτι μάτια σαν κι αυτά ″ για όλο αυτό το σκυλολόι που λεηλατεί σαν στρατός κατοχής τη χώρα και υποθηκεύει το μέλλον της, που κλέβει τα όνειρα της νέας γενιάς και την οδηγεί στην απόγνωση; ΤΙΠΟΤΑ;
«Έλθετε τώρα οι πλούσιοι, κλαύσατε ολολύζοντες δια τας επερχομένας ταλαιπωρίας σας. Ο πλούτος σας εσάπη, και τα ιμάτιά σας έγιναν σκωληκόβρωτα. Ο χρυσός σας και ο άργυρος εσκωρίασε, και η σκωρία αυτών θέλει είσθαι εις μαρτυρίαν εναντίον σας, και θέλει φάγει τας σάρκας σας ως πυρ, εθησαυρίσατε δια τας τελευταίας ημέρας. Ιδού, ο μισθός των εργατών των θερισάντων τα χωράφια σας, τον οποίον εστερήθησαν από σας, κράζει, και αι κραυγαί των θερισάντων εισήλθον εις τα ώτα Κυρίου Σαβαώθ. Ετρυφήσατε επί της γης, και εσπαταλήσατε. Εθρέψατε τας καρδίας σας ως εν ημέρα σφαγής.» (Ιακώβου επιστολή)

Νερό στην Κύπρο στέλνει η ΕΥΔΑΠ

Από το Kafeneio-gr

Δεν τίθεται θέμα λήψης περιοριστικών μέτρων στην κατανάλωση νερού αυτό το καλοκαίρι στην Αθήνα καθώς υπάρχει επάρκεια νερού στους ταμιευτήρες της ΕΥΔΑΠ, τόνισε σε δηλώσεις του ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Σουφλιάς ο οποίος όμως ζήτησε από τους πολίτες να λάβουν μέτρα αυτοπεριορισμού της κατανάλωσης αφού όπως σημείωσε οι υδάτινοι πόροι δεν είναι ανεξάντλητοι και η χώρα μας αντιμετωπίζει πρόβλημα λειψυδρίας.
Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ σε συνάντηση που είχε με τον κύπριο υπουργό Περιβάλλοντος, Γεωργίας και Φυσικών Πόρων κ. Μίχαλο Χαραλαμπίδη υπέγραψαν σύμβαση για τη μεταφορά πόσιμου νερού στην Κύπρο.
Η συμφωνία προβλέπει την μεταφορά 8 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού στην Κύπρο με πλοία. Το νερό θα διατεθεί από την ΕΥΔΑΠ στην τιμή των 0,6 ευρώ το κυβικό. Η κυπριακή κυβέρνηση έχει αναθέσει με έξοδά της το έργο σε εταιρεία η οποία διαθέτει έξι τάνκερ, στα οποία το νερό θα μεταφέρεται μέσω αγωγού των ΕΛΠΕ.
Η μεταφορά πάντως της ποσότητας αυτής δεν πρόκειται να λύσει το οξύτατο πρόβλημα έλλειψης νερού που αντιμετωπίζει η Κύπρος καθώς θα διαθέσιμα αποθέματα του νησιού είναι μόλις 17 εκατ. κυβικά νερού όταν για την κάλυψη των αναγκών υπολογίζεται ότι χρειάζονται 70 εκατ. κυβικά νερού έως το τέλος του έτους

Mια νότα δροσιάς ...

Ο Θαυμαστός κόσμος της «μίζας»

“Δια χειρός ANEXARTITOU”

Κατά την ελληνική γλώσσα και γραφή και το ομώνυμο λεξικό Φυτράκη, ορίζεται ως «μίζα κ. μίτζα», γαλλιστί «mise», το αρχικό ποσό, που καταθέτει κάθε παίχτης τυχερού παιχνιδιού, άλλως, το μερίδιο που παίρνει κάποιος από ύποπτη επιχείρηση ή εκδούλευση και συναλλαγή και «μιζαδόρος» αυτός που παίρνει τις μίζες.
Αφού λοιπόν υπάρχουν οι προσδιοριστικοί λεκτικοί ορισμοί, ήταν και είναι βέβαιο ότι και κάποια παρ΄ ημίν, εν Ελλάδι, φυσικά πρόσωπα που βρίσκονται στους θαλάμους της εξουσίας, θα μπουν στον πειρασμό, να τους βιώσουν και ως έννοια και ως ετυμολογία είτε από απλή και «συμπτωματική» περιέργεια είτε από την συνειδητή προσπάθεια «προσπορισμού» μαύρου και εύκολου χρήματος, αφού τώρα μπορούμε …
Εξάλλου η «μίζα», δεν είναι παρά το «έκνομο» τίμημα της νόμιμης προμήθειας που δίνεται σε κάθε «διαγωνιστική» και οικονομικώς «δι-αγκωνιστική» διαδικασία αλλά και της κοινωνικά και νομοθετικά αποδεκτής «μεσιτείας»…
Κυρίως πρόβλημα υπάρχει και είναι σοβαρό, όταν η όποια μίζα αφορά προγραμματικές συμφωνίες και κατακύρωση μεγάλων διαγωνισμών στο δημόσιο τομέα…
Οι κάθε λογής «επιχειρηματίες» φαντασθείτε πόσο μάλλον οι «γυρολόγοι αεριτζήδες», γνωρίζουν άριστα, ότι οι προμήθειες και το ανάλογο ποσοστό υπό μορφή δώρου, συμβάλλουν στην «άνοδο της φήμης της εταιρείας» και στην αύξηση της «πελατείας», απλές αρχές της λογιστικής διαχείρισης…
Ο θαυμαστός κόσμος της μίζας λοιπόν δεν είναι «αόρατος» ούτε «αδιόρατος», το αντίθετο, είναι υπαρκτός, δεν αποτελεί ένα κόσμο σκοτεινό και ύποπτο που κινείται στις παρυφές της νομιμότητας και της νομιμοφάνειας ή στο περιθώριο των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων και στο ημίφως στην καλύτερη περίπτωση ή στο απόλυτο σκοτάδι στην χειρότερη ...
Είναι ουσιαστικά ένας «υπ-κόσμος» που βρίσκεται μεν φαινομενικά στο παρασκήνιο, αλλά ουσιαστικά και καθημερινά, βρίσκεται στο προσκήνιο και, ελέω της καταγγελλόμενης αλλά μηδέποτε αποδεικνυόμενης διαπλοκής της πολιτικής με την οικονομική υπερ-εξουσία, «νομοθετεί» και «συν-αποφασίζει», υποσκάπτοντας τη δημοκρατία και κερδοσκοπεί ασύστολα, με ένα και μοναδικό στόχο: τη μεγιστοποίηση των κερδών και την επαύξηση του κύκλου εργασίας…
Γιατί, εφόσον η μίζα είναι «άγραφος νόμος», που αφορά σχεδόν στο κάθε τι στο δημόσιο τομέα, όπως μεταφορές, τηλεπικοινωνίες, εξοπλισμούς κλπ τότε πρέπει απλά, να απενταχτούν από την ευνομούμενη Πολιτεία μας οι μιζαδόροι και να οδηγηθούν κατά Κορυδαλλό μεριά…
Είναι διάχυτη η αίσθηση της διαχρονικής διαφθοράς στην Ελλάδα,. Ίσως και η αίσθηση της διαφθοράς να είναι αναλογικά μεγαλύτερη από τη διαφθορά αυτή καθ’ αυτή, αλλά η πραγματική διαφθορά είναι τόσο μεγάλου εύρους, που κάνει επιτακτική την ανάγκη, να βρεθεί λύση σε ένα πρόβλημα που κατά πρώτον σαν γάγγραινα σαπίζει όλη την κοινωνία και κατά δεύτερον έχει σωρευτικά αρνητικά οικονομικά αποτελέσματα.
Θα πρέπει ακόμη– για να μην αδικούμε την χώρα μας - να πούμε ότι η διαφθορά δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, είναι παγκοσμίως διάσπαρτη σε όλα τα γεωγραφικά πλάτη και μήκη του πλανήτη μας, «φύεται» δε και συναντάται αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο.
Οι παθογένειες που δημιουργεί η διαφθορά και στο «δια ταύτα» οι μίζες αλλά και η διαφθορά, που εξαϋλώνουν τις συνειδήσεις και εξαχρειώνουν προσωπικότητες είναι γνωστές, το θέμα είναι πως η «πολιτική», εγχώρια και διεθνής, θα διορθώσει αυτό το φαινόμενο.
Η όποια «αποκέντρωση» της εξουσίας δεν δημιουργεί αυτόματα αντισώματα στη διαφθορά, ενώ τα θεσμοθετημένα ελεγκτικά όργανα είτε το Κοινοβούλιο είτε η δικαιοσύνη είτε τα κυβερνητικά, νομαρχιακά, δημοτικά συμβούλια και επιτροπές αλλά ακόμη ο Τύπος, δεν ασκούν αυτόματα το ελεγκτικό τους έργο αλλά μέσα από μια διελκυστίνδα συν-αρμοδιοτήτων και αλληλεξαρτήσεων ή αλληλοδεσμεύσεων.
Η κατά εποχές «ανυποχώρητη» πολιτική βούληση για «χρηστή διοίκηση» και κράτος δικαίου πνίγεται στο λαβύρινθο της γραφειοκρατίας και η αντιμετώπιση της διαφθοράς, με διοικητικά ή νομοθετικά μέτρα, όταν οι εστίες διαφθοράς είναι πολλές, αντικειμενικά καθιστούν τον όποιο έλεγχο αναποτελεσματικό, ενώ άλλες φορές τα ίδια τα όργανα πάταξης της διαφθοράς, δελεάστηκαν απ’ αυτή και «αυτομόλησαν».
Η διαφθορά, μας λένε οι πολιτικοί, δεν μπορεί να αναπτυχθεί στο φως που τα μικρά μεγέθη εξουσίας προσφέρουν, αντιθέτως «γιγαντώνεται» στο σκοτάδι του μεγάλου κράτους. Αλλά εσχάτως και μέσα από τις ετήσιες εκθέσεις των Ανεξάρτητων Αρχών βλέπουμε και οι αποκεντρωμένες διοικητικές δομές, όπως οι Δήμοι και οι Νομαρχίες, να πρωταγωνιστούν στη διαφθορά και στην κακοδιοίκηση, διαψεύδοντας τα περί του αντιθέτου…
Στο περιβόητο λοιπόν ελληνικό τρίπτυχο «γραφειοκρατία- διαφθορά & μίζες-διοικητική ανικανότητα», ίσως μόνη λύση απομένει, όπως διατείνονται οι εκάστοτε κυβερνώντες, η ορθολογική αποκέντρωση αρμοδιοτήτων - άρα και εξουσίας- σε ευέλικτα και ευκολότερα ελέγξιμα δημοκρατικά σχήματα. Έτσι εκεί και η «άγρυπνη ματιά» της τοπικής κοινωνίας, θα λειτουργεί προληπτικά και κατά της διαφθοράς, μιας και τα «αντικρουόμενα» τοπικά συμφέροντα, θα μπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά ή και καταγγελτικά….
Από κει και πέρα όταν θα χρειαστεί, τη σκυτάλη να παίρνει η δικαιοσύνη και οι της Βουλής εξεταστικές επιτροπές…
Όλα αυτά όμως, φαντάζουν μάλλον σαν ευχολόγια, αφού οι νόμοι περί της ευθύνης των Υπουργών και τα σύντομα διαστήματα παραγραφής ελαχιστοποιούν τα περιθώρια διοικητικών καταλογισμών και αναζήτησης ποινικών ευθυνών ακόμη και όταν μιλάμε για περιπτώσεις «κακουργηματικής απιστίας» σε βάρος του Δημοσίου…
«Για να γίνει μία δωροδοκία χρειάζονται δύο άτομα-αυτός που τα δίνει και αυτός που τα παίρνει…» υποστήριξε πρόσφατα κάποιος από τους βασικούς κατηγορούμενους της SIEMENS, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να μετριάσει τις ποινικές ευθύνες του.
Και ο Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος Jake Patric O’ Rourke, σημείωνε χαρακτηριστικά: «όταν οι αγορές και οι πωλήσεις ελέγχονται από τη νομοθεσία, το πρώτο πράγμα προς αγορά και πώληση είναι οι νομοθέτες…»
Οψόμεθα λοιπόν, να διαπιστώσουμ,ε ποια θα είναι τα αποτελέσματα της διακομματικής συναίνεσης, στην πλήρη διαύγαση των φαινομένων διαφθοράς και της αποκάλυψης των μιζαδόρων της κεντρικής πολιτικής σκηνής…
Και της τιμωρίας τους…

«Από το γράμμα ενός Ινδιάνου Αρχηγού - Ο Ποταμός»

"Δια χειρός ANEXARTITOU"

Ο Μεγάλος Άρχοντας της Ουάσιγκτον διατάζει να μας πουν ότι επιθυμεί να αγοράσει τη γη μας. O Μεγάλος Αρχηγός, μας στέλνει λόγια φιλίας και καλής διάθεσης. Εκτιμούμε αυτή την ευγένεια, γιατί ξέρουμε ότι χρειάζεται πολύ λίγο τη φιλία μας. Θα σκεφτούμε την προσφορά σας, γιατί ξέρουμε ότι, αν δεν το κάνουμε, ο λευκός άνθρωπος θα έρθει με το πύρινα όπλα του και θα πάρει τη γη μας.
Πώς μπορείτε ν' αγοράσετε ή να πουλήσετε τον ουρανό, τη ζεστασιά της γης; Αυτή η ιδέα μας φαίνεται παράξενη. Εμείς δεν είμαστε ιδιοκτήτες της δροσιάς του αέρα ούτε του φέγγους του νερού. Πως λοιπόν θα μπορούσατε να μας το αγοράσετε;
Κάθε λαμπερό φύλλο, κάθε αμμουδιά, κάθε ομίχλη στο σκοτεινό δάσος, κάθε ξέφωτο και κάθε έντομο με το βούισμα του είναι ιερό στη μνήμη και στην εμπειρία του λαού μου. Οι πεθαμένοι του λευκού ανθρώπου λησμονούν τη γενέτειρά τους όταν πάνε να περπατήσουν στ' άστρα. Οι δικοί μας πεθαμένοι ποτέ δεν ξεχνούν αυτήν την όμορφη γη, γιατί η μητέρα του ανθρώπου έχει ερυθρό δέρμα.
Το ελάφι, το άλογο και ο μεγαλοπρεπής αετός είναι αδέλφια μας. Τα ποτάμια είναι αδέλφια μας, αυτά σβήνουν τη δίψα μας. Τα ποτάμια κουβαλούν τα κανό μας και τρέφουν τα παιδιά μας. Αν σας πουλήσουμε τη γη μας, θα πρέπει να θυμάστε και να διδάσκετε στα παιδιά σας ότι τα ποτάμια είναι δικά μας αδέλφια και αδέλφια δικά σας. Ξέρουμε ότι ο λευκός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει το δικό μας τρόπο ζωής. Το ίδιο του κάνει ένα κομμάτι γης ή ένα άλλο, γιατί αυτός είναι ένας ξένος που έρχεται τη νύχτα για να βγάλει από τη γη ό,τι χρειάζεται. Η γη δεν είναι αδελφός του, αλλά εχθρός του. Αφού την κατακτήσει, την εγκαταλείπει και συνεχίζει το δρόμο του. Αφήνει πίσω του τους τάφους των γονιών του χωρίς να τον πειράζει. Μεταχειρίζεται τη μητέρα του τη γη, τον αδελφό του τον ουρανό, σαν να είναι πράγματα που μπορεί κανείς ν' αγοράσει, να ληστέψει και να πουλήσει, σαν να είναι γυάλινες χάντρες. Η απληστία του θα καταβροχθίσει τη γη και θ' αφήσει πίσω του μόνο έρημο. Δεν το καταλαβαίνω. Ο δικός μας τρόπος είναι διαφορετικός από τον δικό σας. Δεν υπάρχει καμιά ήρεμη περιοχή στις πόλεις του λευκού ανθρώπου, κανένα μέρος που να μπορεί ν' ακουστεί η ανάπτυξη των φύλλων της άνοιξης ή το τρίψιμο των φτερών ενός εντόμου. Αλλά ίσως να είναι έτσι επειδή εγώ είμαι ένας αγριάνθρωπος και δεν μπορώ να καταλάβω τα πράγματα. Και τι ζωή είναι αυτή, όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί ν' ακούσει την μοναχική κραυγή του ερωδιού ή τη νυχτερινή συνομιλία των βατράχων γύρω από το πηγάδι; Εμείς οι Ινδιάνοι προτιμάμε τον απαλό ήχο του ανέμου που χαϊδεύει την επιφάνεια της λίμνης και τη μυρουδιά του ανέμου που καθάρισε η βροχή του μεσημεριού. Ο αέρας είναι κάτι το πολύτιμο για τον άνθρωπο με το ερυθρό δέρμα, γιατί όλα τα πράγματα μοιράζονται την ίδια πνοή: το ζώο, το δέντρο και ο άνθρωπος.
Τέτοιο πεπρωμένο είναι για μας μυστήριο, γιατί δεν ξέρουμε τι θα γίνει όταν θα έχουν εξολοθρευτεί όλοι οι βούβαλοι, όταν θα έχουν δαμαστεί όλα τα άγρια άλογα, όταν οι πιο μυστικές γωνιές των δασών θα μυρίζουν άνθρωπο και όταν η θέα προς τους πράσινους λόφους θα εμποδίζεται από ένα πλήθος από σύρματα που μιλάνε. Πού είναι το πυκνό δάσος; Εξαφανίστηκε. Πού είναι ο αετός; Εξαφανίστηκε! Έτσι τελειώνει η ζωή και αρχίζει και αρχίζει η επιβίωση…
Έπρεπε λοιπόν, να εξαφανιστούν οι Ινδιάνοι από προσώπου γης, έπρεπε οι «απολίτιστοι»- χαρακτηριστικό δείγμα τους το παραπάνω «απολίτιστο» γράμμα-και «άγριοι» Ινδιάνοι, να υποταχθούν στον πολιτισμό των «cowboys» που ορμητικά άλωναν τις περιοχές του «Far West», την μια πίσω από την άλλη, δαιμονοποιώντας τους σαν τους κατ΄ επάγγελμα «κακούς» και στοχεύοντας στην καθυπόταξή τους στις βουλές τους…
Ένας γνήσιος πολιτισμός της απόλυτης οικολογικής ευταξίας και της φυσικής «τελεολογικής» αγνότητας, «καθαρμένος» από την προσπάθεια καταδυνάστευσης της φύσης και των οικοσυστημάτων ήταν αντίθετος, με τον άλλο «πολιτισμό», εκείνον του απόλυτου οικονομικού δογματισμού και της αποικιοκρατίας, που ήθελε τη φύση «υποχείριο» και τόπο άσκησης των παραγωγικών δραστηριοτήτων…
Της ληστρικής υπερεκμετάλλευσης της, χωρίς να νοιαστεί κανείς για το πως και πόσο μπορεί να αντέξει, του εξαναγκασμού της να παράγει, να παράγει, να παράγει…Φωνές λοιπόν και παρουσίες σαν αυτές των Ινδιάνων, δεν είχαν θέση σ΄ αυτό το σύστημα «παραγωγής και ανθρώπινων αξιών»…
Ατυχώς, για να εξαφανιστούν (μαζί τους) και οι οικολογικές τους, «περίεργες δοξασίες» και οι θεωρήσεις τους για το περιβαλλοντικό «γίγνεσθαι», δεν χωρούσαν «συμψηφισμοί» και «παρεκκλίσεις» στην τότε (νέα) τάξη πραγμάτων…
Και οι σημερινοί «επίγονοι» των τότε «cowboys», που «διαφεντεύουν» τον κόσμο, θεωρώντας όλους τους υπόλοιπους όπου γης «κακούς Ινδιάνους», αποφασίζουν ποιοι λαοί ανά την υφήλιο θα πρέπει να «διατηρηθούν», υπό την αναγκαία προϋπόθεση και συνθήκη, ότι δεν θα είναι «εμπόδιο» στα σχέδια τους, και, η δύναμη του πυρός και οι «μισθοφόροι» λεγεωνάριοι όπως τότε, θα επιβάλλουν το νόμο (το δικό τους) και τη (νέα) τάξη των δικών τους πραγμάτων, κάμπτοντας κάθε αντίσταση…Μη ακολουθώντας στο ελάχιστο της «σοφές Ινδιάνικες διδαχές» που όχι μόνο έκαψαν αλλά και πέταξαν στα αζήτητα της ιστορίας τους…
Και εδώ, στην Ευρώπη των «27» πλέον, «ζωή νάχουν», όλοι επιθυμούν την ανεξαρτητοποίηση και τον «απογαλακτισμό» από τον υπερατλαντικό κατ΄ άλλους «ευεργέτη» και κατ΄ άλλους «δυνάστη», ενώ οι όμορες μας χώρες, όπου ο κομμουνισμός ή και «έξαλλος» σταλινισμός, ήταν η μέθοδος διακυβέρνησης και διαχείρισης της πολιτικής, εκλιπαρούν, να προσδεθούν στην «άμαξα» των σύγχρονων “cowboys”… Και η μόνη διέξοδος άμυνας, των «ενωμένων» Ευρωπαίων παρέμεινε το €, και, τεν ριπή οφθαλμού, εφευρέθηκε η «πετρελαϊκή κρίση» που οφείλεται στο ασθενές $ (sic!), που ταλανίζει την ευρωπαϊκή οικονομία και ροκανίζει με τον αδάμαστο πληθωρισμό τα ευρωπαϊκά εισοδήματα….
Και ταυτόχρονα οι Κυβερνήσεις, που υποτίθεται σκέφτονται «εθνικά» αλλά πράττουν «υπεραντλαντικά», προχωρούν σε οικονομικά μέτρα ολικής επαναφοράς σε εργασιακό μεσαίωνα και εισάγουν μορφές ενέργειας, περιβαλλοντικά άστοχες και επικίνδυνες…
Η «πράσινη ανάπτυξη» και οι ΑΠΕ εξοβελίζονται, οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι αφαιμάζονται, το φαινόμενο του «θερμοκηπίου» και οι επισυμβαινόμενες φυσικές καταστροφές ακόμη δεν τους πείθουν… Και σίγουρα από κει που βρίσκεται ο Ινδιάνος αρχηγός, θα καγχάζει ειρωνικά, αναλογιζόμενος, “πόσους καιρούς” πριν είχε πει:
«…Πού είναι το πυκνό δάσος; Εξαφανίστηκε. Πού είναι ο αετός; Εξαφανίστηκε! Έτσι τελειώνει η ζωή και αρχίζει και αρχίζει η επιβίωση…»
Και μάλλον έχουμε περάσει παγκοσμίως, σε «ανέκκλητους καιρούς επιβίωσης»…

Οικοσύστημα ...

http://www.wwf.org.br/

Αιολικός σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Δήμο Βαγίων

Από Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας

20 Ιουνίου 2008

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας)

H εταιρεία ΡΟΚΑΣ ΑΙΟΛΙΚΗ ΒΟΙΩΤΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, η οποία κατέχει την υπ’ αριθμ. πρωτ. Δ6/Φ17.1019/23461π.έ./24.09.2004 άδεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για αιολικό σταθμό ισχύος 44,2 MW στη θέση «Πυργάρι/Κάβουρας/Ζαχαρού/Βαριανή/Πάτημα» του Δήμου Βαγίων του Νομού Βοιωτίας, αιτείται την τροποποίηση της ανωτέρω άδειας παραγωγής ως προς τον αριθμό, την ισχύ και τον τύπο των ανεμογεννητριών (από 34 Α/Γ Bonus ισχύος 1,3MW έκαστη σε 15 Α/Γ Gamesa ισχύος 2MW έκαστη) με αποτέλεσμα η συνολική ισχύς του αιολικού πάρκου να ισούται με 30 MW, καθώς και ως προς το γήπεδο του σταθμού.

Όποιος έχει έννομο συμφέρον μπορεί να υποβάλλει στη ΡΑΕ αιτιολογημένες αντιρρήσεις εντός 10 ημερών από την δημοσιοποίηση της παρούσας. (Δικαίωμα υποβολής αντιρρήσεων μέχρι 30/06/2008).

Νεος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας ο κ.κ.. Γεώργιος Ματζουράνης

Νέος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας εκλέχτηκε, απο την έκτακτη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου, ο ηγούμενος της Μονής Οσίου Λουκά πατήρ Γεώργιος Ματζουράνης.

Από όσα μας ενδιαφέρουν…

Από Τάδε έφη “SFIGGA”.

«Το Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας της Ε.Ε. υιοθέτησε το νέο Κανονισμό για το βαμβάκι».

Μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις το Συμβούλιο των Υπουργών Γεωργίας της Ε.Ε. υιοθέτησε τη Δευτέρα το νέο Κανονισμό για το βαμβάκι. Σε ανακοίνωση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων σημειώνεται ότι σε όλη τη διάρκεια της πολύμηνης διαπραγμάτευσης ο Υπουργός είχε την υποστήριξη του συνόλου των φορέων των Ελλήνων βαμβακοπαραγωγών, με αποτέλεσμα μια ιδιαίτερα επιτυχή συμφωνία για τη χώρα μας, παρά τις έντονες αντιδράσεις και αντιρρήσεις άλλων Κρατών - Μελών.
Με το νέο καθεστώς, διασφαλίζεται κατά 100%, η απορρόφηση των πόρων του τομέα, που όσον αφορά τις άμεσες συνδεδεμένες ενισχύσεις των βαμβακοπαραγωγών ανέρχονται σε 202 εκατομμύρια € κάθε χρόνο.
Αποτρέπεται έτσι ο κίνδυνος απώλειας έστω και ενός € από τις επιδοτήσεις των αγροτών. Κατά συνέπεια, η χορηγούμενη συνδεδεμένη ενίσχυση μπορεί να φτάσει μέχρι 80,56 € ανά στρέμμα έναντι 54,60 € ανά στρέμμα που ίσχυε μέχρι σήμερα, ανάλογα με την καλλιεργούμενη έκταση. Δημιουργείται επιπλέον εθνικός φάκελος, η διαχείριση του οποίου ανατίθεται στο Κράτος-Μέλος και ο οποίος στη χώρα μας θα στηρίζει δράσεις διαφήμισης και προώθησης του προϊόντος καθώς και δράσεις βελτίωσης της ποιότητας μέσω των Οργανώσεων των παραγωγών.
Ο εθνικός φάκελος για την Ελλάδα ανέρχεται σε 4 εκατ. € που προέρχονται από τα αδιάθετα περισσεύματα των πόρων που προορίζονταν για την προώθηση του προϊόντος και όχι από πόρους της συνδεδεμένης ενίσχυσης των βαμβακοπαραγωγών.
Διατηρούνται ως έχουν τα ποσοστά σύνδεσης αποσύνδεσης των ενισχύσεων, δηλαδή 35% και 65%, αντίστοιχα. Δίνεται η δυνατότητα στα Κράτη-Μέλη, να εφαρμόσουν ελάχιστη απόδοση ανά στρέμμα, ως απαραίτητη προϋπόθεση για να εισπράξει ο παραγωγός τη συνδεδεμένη ενίσχυση.
Η εφαρμογή του νέου Κανονισμού ξεκινά την 1η Ιανουαρίου 2009.

Ετήσια άδεια αναψυχής εργασίας μισθωτών

Απο "Βαγαίος Πολίτης"

Αγαπητοί συμπολίτες μου το καλοκαίρι έφθασε.

Και, παρά τα πολλά προβλήματα της ιδιαίτερης πατρίδας μας, όλοι μας έχουμε την βιολογικη ανάγκη να ασκήσουμε το αναφαίρετο δικαίωμα του εργαζόμενου, που είναι η ετήσια Αδεια Αναψυχής και Ανάπαυσης και να κάνουμε ένα διάλλειμα στην καθημερινότητα.
Αισθάνομαι την υποχρέωση ως Δημότης Βαγίων και ένεκα της φύσης του επαγγέλματος μου, να ενημερώσω τους συντοπίτες μου, εργαζόμενους στο ιδιωτικό τομέα με τα δικαιώματα τους για ότι αφορά την Αδεια τους το Επίδομα τους, καθώς και την Αποζημίωση & Επίδομα Αδείας, όπως αυτά έχουν με τις νέες διατάξεις.
Με το άρθρο 1 του Ν.3302/2004 αντικαθίσταται η διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του Α.Ν.539/1945, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την παρ.1 του άρ.2 του Ν.1346/1983 και αντικαταστάθηκε με την παρ.1 του άρ.13 του Ν.3227/2004 και επαναφέρεται το «ημερολογιακό έτος» ως βάση χορήγησης της ετήσιας άδειας με αποδοχές των εργαζομένων.
Παράλληλα, διευκρινίζεται πλήρως και συμπληρώνεται η διαδικασία λήψης της άδειας κατά τα δύο πρώτα ημερολογιακά έτη της εργασιακής σχέσης του μισθωτού.
Ειδικότερα, με τη νέα παράγραφο 1α του Α.Ν.539/1945, προβλέπεται ότι όλοι οι εργαζόμενοι οι οποίοι συνδέονται με σύμβαση ή σχέση εργασίας ορισμένου ή αορίστου χρόνου, δικαιούνται να λάβουν ετήσια άδεια με αποδοχές από την έναρξη της απασχόλησής τους σε συγκεκριμένη υπόχρεη επιχείρηση. Η άδεια αυτή χορηγείται από τον εργοδότη αναλογικώς (ποσοστό) με βάση το χρονικό διάστημα που απασχολήθηκε ο εργαζόμενος στον εργοδότη αυτό. Η αναλογία της χορηγούμενης αδείας υπολογίζεται βάσει ετήσιας άδειας 20 εργάσιμων ημερών επί πενθημέρου εβδομαδιαίας εργασίας και 24 εργάσιμων ημερών, επί εξαημέρου, η οποία αντιστοιχεί σε 12 μήνες συνεχή απασχόληση.
Η εν λόγω διάταξη της παρ.1α, όπως και η αντίστοιχη ρύθμιση του άρθρου 6 του Ν.3144/2003, καταργεί το βασικό χρόνο εργασίας-αναμονής (12 μήνες σύμφωνα με τον Α.Ν.539/1945 ή 10 μήνες κατά την ΕΣΣΕ του έτους 2002), τον οποίο έπρεπε να συμπληρώσει ο μισθωτός στον ίδιο εργοδότη για τη θεμελίωση δικαιώματος λήψης άδειας.
Οι ρυθμίσεις αυτές του Ν.3302/2004, εφαρμόζουν τη νομολογία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (υπόθεση C-173/1999 της 28ης-06-01), η οποία ερμήνευσε το άρθρο 7 της Οδηγίας 93/1Ο4/ΕΚ, σχετικά με τη χορήγηση ετήσιας άδειας με αποδοχές.
Σύμφωνα με την εν λόγω κοινοτική ρύθμιση, όπως ερμηνεύτηκε με τη σχετική απόφαση του Δικαστηρίου, κάθε εργαζόμενος δικαιούται κατ' ελάχιστον 4 εβδομάδες άδειας κατ' έτος, η οποία δύναται να χορηγηθεί pro rata temporis (κατ' αναλογία του χρόνου απασχόλησης, βλ. έκθεση Ευρ, Κοινοβουλίου).

I. Ρύθμιση άδειας κατά το 1ο ημερολογιακό έτος

Με τη νέα παρ.1 β του Α.Ν.539/1945, καθιερώνεται για το πρώτο ημερολογιακό έτος-εντός του οποίου προσελήφθη ο μισθωτός, υποχρέωση του εργοδότη να χορηγεί μέχρι την 31η Δεκεμβρίου αναλογία - ποσοστό των ημερών αδείας που δικαιούται ο μισθωτός, βάσει του χρονικού διαστήματος απασχόλησης στο έτος αυτό.
Η αναλογία της άδειας, η οποία υπολογίζεται επί των 20 -επί πενθημέρου-και των 24 -επί εξαημέρου-ημερών, θα πρέπει να χορηγείται από τον εργοδότη έως την 31η Δεκεμβρίου του ημερολογιακού έτους πρόσληψης ακόμη και αν δεν έχει ζητηθεί από τους εργαζόμενους (άρ.4 του Α.Ν.539/1945, όπως τροποποιήθηκε με την παρ.15 του άρ.3 του Ν.450411966).
Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρ.3 του Ν.Δ.3755/1957, καθώς και τη σχετική νομολογία, σε περίπτωση μη χορήγησης από τον εργοδότη λόγω υπαιτιότητάς του (άρνηση, πταίσμα, αμέλεια), της άδειας που δικαιούται ο εργαζόμενος εντός του ημερολογιακού έτους, υποχρεούται να καταβάλλει σ' αυτόν τις αντίστοιχες αποδοχές αδείας με προσαύξηση 100%.

ΙΙ. Ρύθμισn άδειας κατά το 2ο ημερολογιακό έτος

Κατά το δεύτερο ημερολογιακό έτος, ο μισθωτός δικαιούται να λάβει τμηματικά την άδειά του, η οποία αναλογεί στο χρόνο απασχόλησής του στο δεύτερο αυτό έτος, στον οικείο εργοδότη.
Η αναλογία της άδειας υπολογίζεται εκ νέου, όπως και κατά το πρώτο ημερολογιακό έτος, με βάση τις 20 ημέρες επί πενθημέρου και τις 24 ημέρες επί εξαημέρου.
Κατά τη διάρκεια του έτους αυτού και κατά το χρονικό σημείο συμπληρώσεως 12 μηνών από την ημερομηνία πρόσληψης, η άδεια επαυξάνεται κατά μία εργάσιμη ημέρα. Ως εκ τούτου, η άδεια κατά το δεύτερο ημερολογιακό έτος, η οποία θα πρέπει να χορηγηθεί από τον εργοδότη αναλογικώς ή ολόκληρη στο τέλος, έως την 31η Δεκεμβρίου του έτους αυτού, φθάνει στο ύψος των 21 επί πενθημέρου και 25 επί εξαημέρου, εργάσιμων ημερών. Συνεπώς, η μη χορήγησή της συνεπάγεται την υποχρέωση της καταβολής των αντιστοίχων αποδοχών αδείας προσαυξημένων κατά 100%, εάν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που αναφέρθησαν για το πρώτο ημερολογιακό έτος (υπαιτιότητα του εργοδότη λόγω πταίσματος, αμέλειας, άρνησης κ.λπ.).

IIΙ Ρύθμιση άδειας κατά το τρίτο και επόμενα ημερολογιακά έτη

Κατά το τρίτο ημερολογιακό έτος, καθώς και τα επόμενα, ο μισθωτός δικαιούται να λάβει ολόκληρη την ετήσια άδειά του και σε κάθε χρονικό σημείο του έτους, αυτού. Η άδεια αυτή, θα φθάσει τις 22 ημέρες επί πενθημέρου και τις 26 επί εξαημέρου, εάν έχουν συμπληρωθεί 2 έτη απασχόλησης εντός του τρίτου αυτού ημερολογιακού έτους.
Ο εργοδότης και σ' αυτή την περίπτωση υποχρεούται να χορηγεί την άδεια μέχρι 31 Δεκεμβρίου εκάστου ημερολογιακού έτους, με τις συνέπειες που προαναφέρθησαν στην περίπτωση μη χορήγησής της και εφ' όσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που μνημονεύθησαν για τα δύο πρώτα ημερολογιακά έτη (υπαιτιότητα του εργοδότη λόγω πταίσματος, αμέλειας, άρνησης κ.λπ.).
Η διάταξη του άρ.1 του Ν.3302/2004, όπως και αυτή του άρ.6 του Ν.3144/2003, αναφέρει ρητώς ότι η ετήσια άδεια με αποδοχές, καθώς και το επίδομα αδείας, διέπονται και από τις λοιπές οικείες διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας. Ως εκ τούτου, εξασφαλίζεται η συνέχεια της ισχύος των κειμένων διατάξεων που αφορούν το μηχανισμό και τον τρόπο χορήγησης της άδειας και του επιδόματος αδείας.

ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΔΕΙΑΣ

Όσον αφορά στο επίδομα αδείας, τονίζονται τα εξής:
Όπως είναι γνωστό, κάθε εργαζόμενος μαζί με την άδεια δικαιούται αποδοχές αδείας καθώς και επίδομα αδείας (άρ.3, παρ.16 Ν.4504/1966). Το δικαίωμα λήψης επιδόματος αδείας, αποτελεί επακόλουθο του δικαιώματος λήψης κανονικής αδείας και υπολογίζεται όπως και οι αποδοχές αδείας-είναι δηλαδή ίσες προς το σύνολο των αποδοχών αδείας με τον περιορισμό ότι δε δύναται να υπερβεί για όσους μεν αμείβονται με μισθό, το μισό μισθό, για όσους δε αμείβονται με ημερομίσθιο ή ωρομίσθιο ή ποσοστά, τα 13 ημερομίσθια. Ως εκ τούτου, -οι μισθωτοί οι οποίοι λαμβάνουν τμήμα ή ολόκληρη την άδεια, δικαιούνται και ανάλογες αποδοχές επιδόματος αδείας τόσο για το πρώτο και δεύτερο ημερολογιακό έτος, όσο και για τα επόμενα έτη.

ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΣΧΕΣΕΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ & ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΑΔΕΙΑΣ-ΕΠ.ΑΔΕΙΑΣ

Σε περίπτωση λύσης της σχέσης εργασίας μισθωτού με οποιονδήποτε τρόπο πριν λάβει την κανονική άδεια που του οφείλεται, ο μισθωτός δικαιούται τις αποδοχές τις οποίες θα έπαιρνε αν του είχε χορηγηθεί άδεια (άρ.1, παρ.3 του Ν.1346/1983).
Ως εκ τούτου και εφ' όσον κατά το χρονικό σημείο της λύσεως της σχέσης εργασίας δεν έχει εξαντληθεί το δικαίωμα της άδειας, στα πλαίσια της διάταξης του άρ.1 του Ν.3302/2004, προκύπτουν οι εξής περιπτώσεις:
α. Κατά το πρώτο ημερολογιακό έτος (εντός του οποίου προσελήφθη) ο μισθωτός δικαιούται να λάβει αποδοχές αδείας ίσες με 2 ημερομίσθια ανά μήνα απασχόλησης. Επίσης, δικαιούται 2 ημερομίσθια ανά μήνα, ως επίδομα αδείας, (με τον περιορισμό του μισού μισθού ή των 13 ημερομισθίων).
β. Κατά το δεύτερο ημερολογιακό έτος, ο μισθωτός δικαιούται επίσης 2 ημερομίσθια ανά μήνα απασχόλησης και άλλα 2 ημερομίσθια ανά μήνα ως επίδομα αδείας (με τον περιορισμό του μισού μισθού ή των 13 ημερομισθίων).
γ. Κατά το τρίτο ημερολογιακό έτος και για τα επόμενα οφείλονται αποδοχές πλήρους αδείας και επιδόματος αδείας, που αντιπροσωπεύουν -αυτές που θα εδικαιούτο ο μισθωτός εάν ελάμβανε την άδειά του κατά το χρονικό διάστημα της λύσης της σχέσης εργασίας.

Καλές Διακοπές …

H Μπαλάντα του Κυρ Μέντιου ...

Από Ιστοπλόο

Εκεί που νομίζεις πως η γαλέρα μόνο ανοδικά μπορεί να κινηθεί, ξαφνικά ακούς τη στρίγγα φωνή του λοστρόμου να σε επαναφέρει στην τάξη(πραγματικότητα). "Μάγκες το διάλλειμα τελείωσε" κι ας λέει ο ποιητής ότι κρατάει δυο ζωές... Τα κεφάλια μέσα. Μέσα στα κάτεργα. Γερά τα κουπιά και μια και δυο … πίσω ολοταχώς. Ούτε χρονομηχανή να ’μασταν. Όχι έναν αιώνα, αλλά δυο αιώνες πίσω βρεθήκαμε μεμιάς. Ναι με μιας στον 19ο αιώνα!
Εκεί θέλει να μας γυρίσει η απόφαση των Υπουργών Απασχόλησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κατάργηση του οχτάωρου και την καθιέρωση εβδομάδας 65 ή και ακόμα περισσότερων ωρών. Στον 19ο αιώνα. Για να εκπληρωθεί το ρηθέν υπό των προφητών «Θα ‘ρθει εποχή που ο σκλάβος θα ονειρεύεται πως κάποτε ήταν εργάτης». Να αρχίσουν επιτέλους να ονειρεύονται οι εργαζόμενοι του 21ου αιώνα, ένα νέο Σικάγο, τότε που πρωτοκαθιερώθηκε το 8/ωρο. Κι αν ο 19ος αιώνας είναι για κάποιους κοντά μπορούμε και πιο μακριά. Στα χρόνια του ″σκοτεινού μεσαίωνα″.
Γιατί περί εργασιακού μεσαίωνα αν κατάλαβες καλά γίνεται λόγος. Και ας ενοχλεί κάποιους η χρήση του όρου αυτού γιατί άκουσον άκουσον πατριώτη «η εργασιακή αυτή ευρωπαϊκή πολιτική στοχεύει στην διόρθωση συντεχνιακών πρακτικών που δεν ευνοούν την πρόοδο(ώπα!)»και πάμε παρακάτω, για να μη σου μένει καμιά αμφιβολία για του τίνος πρόκειται «κατοχυρώνει την ελεύθερη διακίνηση, την κινητικότητα των εργαζομένων και προχωρεί στην απελευθέρωση των υπηρεσιών με συνετά βήματα, ώστε να έρθει η ανανέωση και η πρόοδος(sic!)»( Μ. Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου ευρωβουλευτής Ν.Δ.)
Ναι ακριβώς όπως τ’ άκουσες. Χωρίς ίχνος ντροπής. Έστω ενός κοκκινίσματος. Κυνικά, απροκάλυπτα και ανερυθρίαστα για όσους είχαν τη παραμικρή αμφιβολία. Εύγε άξια κόρη, στολίδι του Ευρωκοινοβουλίου. Τα αφεντικά σου θα είναι περήφανα για σένα. Γιατί μη γελιόμαστε υπηρεσίες στα αφεντικά της προσφέρει αυτή και όσοι ψηφίσουν την πρόταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ενώ η κυρά Φάνη έσωσε την τιμή της κυβέρνησης σηκώνοντας το … ανάστημά της και ψηφίζοντας … λευκό. Έτσι τόσο καλά! Χάρη θα στο χρωστάν οι εργαζόμενοι! Για να πάψουν πια τα παιδιά να ακούν κάτι παράξενες ιστορίες από τους παππούδες τους ″ήλιο με ήλιο δουλεύαμε″ και να τους φαίνονται σαν παραμύθι νομίζοντας πως οι γέροντες άρχισαν να παραδοξολογούν.
Να λοιπόν μέρες που είναι γιατί μου ήρθε στο μυαλό η σατυρική ποιητική αφήγηση του μεγάλου στοχαστή Κώστα Βάρναλη, που έχει συμβολικό ήρωα τον κυρ Μέντιο, ένα φιλότιμο, αγόγγυστο εργάτη που ξεζουμίζεται από την εργασία προτού πεταχτεί στο περιθώριο της ζωής, απόσπασμα της οποίας και παραθέτω:

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡ ΜΕΝΤΙΟΥ

Δε λυγάνε τα ξεράδια/ και πονάνε ρημάδια/ Κούτσα μια και κούτσα δυο/στης ζωής το ρημαδιό.
Μεροδούλι, ξενοδούλι/δέρναν ούλοι: αφέντες δούλοι/ούλοι: δούλοι αφεντικό /και μ’ αφήναν νηστικό.
Ανωχώρι κατωχώρι/ ανηφόρι κατηφόρι/και με κάμα και βροχή/ ώσπου μου ‘ βγαινε η ψυχή.
Και ζευγάρι με το βόδι/άλλο μπόι και άλλο πόδι/ όργωνα στα ρέματα/ τ’ αφεντός τα στρέμματα.
Αλλά εμένα σε μια σφήνα/μ’ έδεναν το Μάη μήνα/στο χωράφι το γυμνό/να γκαρίζω να θρηνώ.
Κι ο παπάς με την κοιλιά του/ μ’ έπαιρνε για τη δουλειά του/και μου μίλαγε κουνιστός/Σε καβάλησε ο Χριστός!
Δούλευε για να στουμπώσει/ όλη η χώρα κι οι καμπόσοι./Μη ρωτάς το πώς και τι/να ζητάς την αρετή!
-Δε βαστάω θα πέσω κάπου/-Ντράπου τις προγόνοις ντράπου!/ –Αντραλίζομαι πεινώ/-Σουτ θα φας στον ουρανό!
Κι έλεγα όταν μια μέρα/παρασφίξουνε τα γέρα, /θα ξεκουραστώ κι' εγώ,/του θεού τ' αβασταγό.
Γέρασα κι ως δε φελούσα/ κι αχαΐρευτος κυλούσα/με πετάξανε μακριά/ να με φάνε τα θεριά!

Πρόσκληση- Καλοκαιρινή Θεατρική Παράσταση

Από το Mavromati.gr

Στίς 5 Ιουλίου 2008, Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μαυροματίου θα διοργανώσει τη μεγάλη θεατρική παράσταση του καλοκαιριού στο κέντρo του χωριού, με τη συμμετοχή μιάς απο τις θεατρικές ομάδες της θεατρικής σχολής "Θέατρο των Αλλαγών" του Θ. Αθερίδη.
Το θεατρικό έργο είναι το "Ρωμαίος και Ιουλιέτα", σε σατυρική διασκευή του Χρύσανθου (Μέντη) Μποσταντζόγλου, γνωστός ως Μπόστ. Το έργο σκηνοθετεί ο Βασίλης Κονταξής και τη μουσική επένδυση υπογράφει ο Γεράσιμος Τριανταφύλλου.

Σχετικά με τα όρια του εξασθενούς χρωμίου (Cr6+)

Από την Χαρίκλεια Παπαϊωάννου, Μηχανικού Αντιρρύπανσης

Υπάρχει μια σύγχυση μεταξύ εξασθενούς χρωμίου και χρωμίου. Τη σύγχυση αυτή ενισχύει το γεγονός ότι για το χρώμιο υπάρχει το όριο των 50μg/l ενώ δεν υπάρχει για το εξασθενές.
Το χρώμιο είναι ένα χημικό στοιχείο και αν παραμένει κάτω από το ανώτερο επιτρεπτό όριο δεν παρουσιάζει καμία επικινδυνότητα. Το εξασθενές χρώμιο είναι μια ένωση του χρωμίου. Είναι τοξικό και έχει παρατηρηθεί σε πειραματόζωα ότι έχει μεταλλαξιογόνα δράση.
Θα παραθέσω κάποια στοιχεία από το αρχείο μου που προέρχονται από συνεντεύξεις και εργασίες πανεπιστημιακών.
~Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» ο καθηγητής Υγιεινής της Εργασίας, πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας (ΕΛΙΝΥΑΕ), κ. Βασίλης Μακρόπουλος επισημαίνει ότι:
«Το εξασθενές χρώμιο είναι καρκινογόνο υπό τη μορφή ατμών (αν γίνονται ηλεκτροσυγκολλήσεις) ή υπό τη μορφή σκόνης, προκαλώντας καρκίνο του πνεύμονα. Είναι επίσης καρκινογόνο υπό τη μορφή νερού, αφού η επαφή του με τα κύτταρα του εντέρου και των νεφρών έχει αποτέλεσμα βλάβες και μεταλλάξεις που οδηγούν στη δημιουργία καρκίνου. Επιπλέον η επαφή του με το δέρμα προκαλεί αλλεργικές ή και τοξικές δερματοπάθειες. Γι’ αυτό συνιστάται τα όρια να είναι μηδενικά.»

~ Οι θέσεις της ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ συντάχθηκαν από ομάδα εμπειρογνωμόνων που όρισε η Διοικούσα Επιτροπή της Ένωσης Ελλήνων Χημικών, κατόπιν εισήγησης της Διοικούσας Επιτροπής του Τμήματος Περιβάλλοντος, Υγείας και Ασφάλειας της Εργασίας, Στην ομάδα συμμετείχαν χημικοί με υψηλή τεχνική επάρκεια στα θέματα των δοκιμών στο πόσιμο νερό, στην Ανόργανη Χημεία., στην περιβαλλοντική διαχείριση και στην μελέτη των τοξικών μετάλλων.
Η έκθεση που ανασκοπήθηκε από την Διοικούσα Επιτροπή της Ένωσης Ελλήνων Χημικών αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:
«Σε αντίθεση με την αποδεδειγμένη καρκινογόνο δράση της παρουσίας του εξασθενούς χρωμίου στον εισπνεόμενο αέρα, ανάλογη δράση στο πόσιμο νερό δεν έχει άμεσα αποδειχθεί, κυρίως λόγω της δυσκολίας να αναπτυχθούν μοντέλα που να βασίζονται σε πειραματόζωα και να μιμούνται αξιόπιστα την ανθρώπινη κατάσταση καθώς και της έλλειψης ενδελεχών επιδημιολογικών μελετών.
Όμως, η όλο και αυξανόμενη ποσότητα επιστημονικών δεδομένων από την βασική έρευνα και την εκ νέου αξιολόγηση παλαιότερων ερευνών που περιείχαν επιδημιολογικά δεδομένα οδηγούν την επιστημονική κοινότητα προς την κατεύθυνση της θεώρησης του Cr6+(εξασθενούς χρωμίου) ως καρκινογόνου ουσίας και μέσω της κατάποσης.
Η ορθότητα της θεώρησης αυτής φαίνεται να ενισχύεται από τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα, όπου αποδεικνύεται ότι η παρουσία εξασθενούς χρωμίου σε πόσιμο νερό προκαλεί καρκίνο σε πειραματόζωα. Τα αποτελέσματα μάλιστα της τελευταίας τοξικολογικής έρευνας οδήγησαν την πολιτεία της Καλιφόρνιας προς την κατεύθυνση της υιοθέτησης των νέων ορίων που είχαν προταθεί το 2001 για το ολικό χρώμιο στο πόσιμο νερό (από 50 μg/L σε 2,5 μg/L) και να εισάγει για πρώτη φορά όριο για το εξασθενές χρώμιο στο πόσιμο νερό (0,2 μg/L). **
Η έκθεση συνεχίζει με την εκτίμηση και τις προτάσεις της επιτροπής:
Οι περιπτώσεις ύπαρξης υψηλών συγκεντρώσεων ολικού και εξασθενούς χρωμίου συνιστούν λόγο διακοπής της χρήσης του νερού για ανθρώπινη αλλά και οικιακή χρήση. Επίσης, επισημαίνεται ότι η χρήση νερού με παρουσία συγκεντρώσεων εξασθενούς χρωμίου για πότισμα καλλιεργειών και θερμοκηπίων, με μεθόδους που δημιουργούν αερολύματα, θα πρέπει να συνοδεύεται από λήψη προστατευτικών μέτρων για αποφυγή εισπνοής του αερολύματος από το προσωπικό που εκτελεί αγροτικές εργασίες και από άλλες ομάδες του πληθυσμού που μπορεί να εκτίθενται σε αυτό. Επίσης για να διερευνηθούν οι πιθανές φυτοτοξικές επιδράσεις του Cr θα πρέπει να γίνουν διερευνητικές μετρήσεις στο έδαφος των καλλιεργειών.
Η έκθεση καταλήγει ως εξής:
Η παρουσία χρωμίου και μάλιστα εξασθενούς χρωμίου και η παρουσία νιτρικών, υποδηλώνουν τη ρύπανση του υδροφόρου τομέα από ανθρώπινες δραστηριότητες.»

** Στα Βάγια – σύμφωνα με τις μετρήσεις που διενήργησε το εργαστήριο Κ. ΑΝΔΡΕΟΥ ΕΠΕ, ύστερα από εντολή της «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΒΑΓΙΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» – ανιχνεύθηκε ποσότητα εξασθενούς χρωμίου 9 μg/l και ολικού χρωμίου 9,5 μg/l από δημόσιο χώρο και από ιδιωτική κατοικία ανιχνεύθηκε αντίστοιχα 8 μg/l Cr+6 και 9,4 μg/l Cr.
Δηλαδή από τα όρια που καθιέρωσε η πολιτεία της Καλιφόρνιας είναι 45 φορές μεγαλύτερο. Με απλή διαίρεση προκύπτει ( 9/ 0,2 = 45).

~ Ο Δημήτρης Δερματάς, καθηγητής Περιβαλλοντικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Στίβενς στις ΗΠΑ και Ειδικός Σύμβουλος σε θέματα Περιβάλλοντος στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης, μεταφέροντας και την εμπειρία της Αμερικής σε συνέντευξη του ανέφερε για το εξασθενές χρώμιο:
«Θεωρείται καρκινογόνο. Ειδικά, μέσω της αναπνοής προκαλεί καρκίνο των πνευμόνων. Υπάρχει πολύ μεγάλος κίνδυνος για τους εργάτες που δουλεύουν σε βιομηχανίες που χρησιμοποιούν χρώμιο, κυρίως λόγω των αιωρούμενων σωματιδίων. Βεβαίως, δεν λείπουν και άλλες μικρότερες αρνητικές επιδράσεις, όπως η δερματίτιδα κ.λπ. Αλλά και μέσω του νερού είναι επικίνδυνο. Σε πειράματα στις ΗΠΑ, χορηγήθηκε νερό με εξασθενές χρώμιο σε ποντίκια, τα οποία εμφάνισαν όγκους. Στο πόσιμο νερό θεωρείται ότι δεν πρέπει να ανιχνεύεται καθόλου. Μια ανεξάρτητη αμερικανική περιβαλλοντική αρχή το Office of Environmental Health Hazard Assessment (OEHHA) σημειώνει ότι η συγκέντρωση δεν πρέπει να ξεπερνά τα 0,2 μικρογραμμάρια ανά λίτρο.»

~ Σε συνέντευξη του στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ο κ. Kωνσταντίνος Mεθενίτης, επίκουρος καθηγητής στο Xημικό Tμήμα του Πανεπιστημίου Aθηνών, λέει ότι «το εξασθενές χρώμιο εισβάλλει ως «δούρειος ίππος» στο εσωτερικό του κυττάρου. O Παγκόσμιος Oργανισμός Yγείας και το υπουργείο Yγείας των HΠA το έχουν κατατάξει στις καρκινογόνες ουσίες.»

Σκοπός μου δεν είναι η πρόκληση πανικού αλλά η κινητοποίηση για την εύρεση της καταλληλότερης λύσης. Φυσικά λύση δεν αποτελεί η διενέργεια επαναλαμβανόμενων αναλύσεων με σκοπό την επανάληψη των ήδη γνωστών αποτελεσμάτων αλλά (όπως αρχικά τόνισα στις7/6/08) η απορρύπανση των υδάτων σε συνδυασμό με την ορθολογική χρήση τους και τον τακτικό έλεγχο της ποιότητας τους.
Πεποίθηση μου είναι ότι η πολυπόθητη λύση θα βρεθεί μονάχα αν υπάρχει συνεργασία της δημοτικής αρχής με τους πολίτες. Οι συγκρούσεις και οι κόντρες περισσεύουν όταν προκύπτουν τόσο κρίσιμα ζητήματα για έναν τόπο.
Άξιο απορίας είναι το γιατί δεν έχει ακόμη, απευθυνθεί η δημοτική αρχή σε πανεπιστημιακά ιδρύματα για να ενημερωθούν οι δημότες αλλά και οι ίδιοι για το πώς πρέπει να δράσουν στο εξής. Υπάρχουν επιστήμονες που έχουν ασχοληθεί με την απορρύπανση των υδάτων. Για ποιο λόγο λοιπόν παρατηρείται αυτή η αδράνεια; Το να καθαριστεί ως δια μαγείας το νερό καταλαβαίνουμε όλοι ότι δε γίνεται. Λοιπόν, τι ακριβώς περιμένουν;

Δούρειος Ίππος και ...

Απο Ιστοπλόο

Πάλι έκανε το θαύμα της η γλώσσα. Δάνεισε, από την πλούσια ιστορία της, στους επιστήμονες τα λεκτικά εργαλεία για να προσδιορίσουν τις ιδιότητες του εξασθενούς χρωμίου. Δε γνωρίζω αν υπάρχει άλλος πιο εύστοχος χαρακτηρισμός για τη δράση του εξασθενούς χρωμίου γιατί όπως ισχυρίζονται οι ειδικοί η δομή του «ξεγελάει» την κυτταρική μεμβράνη, εισχωρεί στο εσωτερικό του κυττάρου και εκεί με την βοήθεια αναγωγικών όπως η βιταμίνη C ανάγεται σε τρισθενές, το οποίο κατά πως φαίνεται αποτελεί τον πραγματικό κίνδυνο. Δούρειος ίππος λοιπόν του τρισθενούς το εξασθενές.
Γι’ αυτό είναι κατηγορηματικοί οι επιστήμονες (γιατροί και χημικοί) για τη δράση του εξασθενούς χρωμίου. «ΤΟ ΕΞΑΣΘΕΝΕΣ ΧΡΩΜΙΟ ΣΚΟΤΩΝΕΙ. Τέρμα», «Το εξασθενές χρώμιο είναι ΛΙΑΝ ΤΟΞΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟ», «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΣΦΑΛΗ ΟΡΙΑ για την προστασία από καρκινογόνους παράγοντες», «ΑΚΟΜΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ … ΕΠΙΠΕΔΑ ΧΡΩΜΙΟΥ στο πόσιμο νερό. Αυτό δείχνει ΠΑΝΤΕΛΗ ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ του προβλήματος», «1.000 ΦΟΡΕΣ ΠΙΟ ΤΟΞΙΚΟ από το τρισθενές», «Από το 1970 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ότι το αποδεκτό όριο δε ξεπερνά τα 0,05 mg/l», «ΝΑ ΚΟΠΟΥΝ ΚΕΦΑΛΙΑ για τη διαφυγή εξασθενούς χρωμίου στο περιβάλλον» ... ΔΟΥΡΕΙΟΙ ΓΑΪΔΑΡΟΙ.
Και ενώ λοιπόν όλοι κρούουν … καμπάνα κινδύνου οι καθ’ ημάς υπεύθυνοι κοιμούνται ύπνον δικαίου. Τίποτα από τα παραπάνω δεν έφτασε ως τα αυτιά τους; Ενδιαφέρθηκε έστω προσωπικά ένας απ’ αυτούς να ενημερωθεί για το τι εστί εξασθενές χρώμιο; Οι δημότες δεν πρέπει να γνωρίζουν τι νερό πίνουν και αν αυτό είναι κατάλληλο για πόσιμο; Οι ίδιοι με όλο το θόρυβο, και όχι αδίκως, που έχει ξεσηκωθεί για το εξασθενές χρώμιο συνεχίζουν να ποτίζουν τους κανακάρηδές τους με το νερό του δικτύου; Τέτοια ανευθυνοϋπευθυνότητα είναι πρωτοφανής.
Και για να είμαστε δίκαιοι οι ευθύνες δε σταματούν εδώ. Ποιοι επέτρεπαν για δεκαετίες τώρα τη ρύπανση των νερών με εξασθενές γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις προειδοποιήσεις των επιστημόνων; «Απόβλητα που περιέχουν εξασθενές χρώμιο πρέπει απαραιτήτως πριν από τη διάθεσή τους στο περιβάλλον να υφίστανται κατεργασία μετατροπής του σε αδιάλυτες μορφές του τρισθενούς χρωμίου». Ποιοι επέτρεψαν να μετατραπεί η γη, ο αέρας και το νερό σε εμπόρευμα και να παραδοθούν στους χυδαίους όρους της αγοράς; «Η γη δεν ανήκει σε κείνους που την βλέπουν σαν εμπόρευμα, σε κείνους που την πουλάνε και την αγοράζουν, την καταστρέφουν και την σκοτώνουν. (ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ)» Ο κύριος ΚΑΝΕΝΑΣ; Και έρχονται τώρα σαν ΠΟΝΤΙΟΙ ΠΙΛΑΤΟΙ με την επιβολή εξευτελιστικών προστίμων-που ποτέ δεν πληρώνονται- μπροστά στο έγκλημα που έχει συντελεστεί να απενοχοποιηθούν απ’ τις ευθύνες τους; Δηλαδή πιστεύουν, ότι ο γάιδαρος θα αρχίσει να βαδίζει καλύτερα αν ρίξουμε μερικές ξυλιές στο σαμάρι του. Γι’ αυτό σας λέω ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ είναι ένας αλλά οι ΔΟΥΡΕΙΟΙ ΓΑΪΔΑΡΟΙ ΠΟΛΛΟΙ.

Αίτημα της Πρωτοβουλίας Βαγαίων Πολιτών για το Περιβάλλον, στη Νομαρχία, για πλήρη χημικό έλεγχο του νερού

Προς ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ ΠΕΡ/ΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ

ΚΑΙ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

Καρόγλου 74, ΛΕΙΒΑΔΙΑ

Κοιν. Νομάρχη Βοιωτίας κ. Κλ. Περγαντά

Η Πρωτοβουλία Βαγαίων Πολιτών για το Περιβάλλον έχοντας υπόψη την ανησυχία των κατοίκων των Βαγίων για την καταλληλότητα του πόσιμου νερού του Δήμου μας, μετά από όσα ελέχθησαν σε δημόσια συζήτηση για την ύπαρξη εξασθενούς χρωμίου στο νερό των Βαγίων, ανέθεσε σε πιστοποιημένο εργαστήριο την ανάλυση δειγμάτων νερού από το δίκτυο ύδρευσης.

Σας επισυνάπτουμε ακριβές αντίγραφο των αποτελεσμάτων και της γνωμάτευσης των αναλύσεων του χημικού εργαστηρίου με σκοπό να προχωρήσει η υπηρεσία σας στην υγειονομική αναγνώριση.

Ζητάμε επίσης να μας γνωρίσετε άμεσα τα δικά σας αποτελέσματα αναλύσεων που αφορούν τις γεωτρήσεις που υδροδοτούν το δήμο Βαγίων.

Ζητάμε παράλληλα να διενεργήσετε δειγματοληψία από τις συγκεκριμένες γεωτρήσεις για πλήρη χημικό έλεγχο (νιτρικά, νιτρώδη ...) και προσδιορισμό εξασθενούς χρωμίου.

Επίσης σας υποβάλλουμε συνημμένα τα κάτωθι έγγραφα:

• Δελτίο τύπου του Ιατρικού Συλλόγου Θηβών.
• Αντίγραφο της μελέτης της ένωσης Ελλήνων χημικών για το εξασθενές χρώμιο, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται και τα εξής:
  Σε εφαρμογή της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης το νερό ανθρώπινης κατατανάλωσης και για οικιακές χρήσεις έχει ανώτατη παραδεκτή τιμή για ολικό χρώμιο Cr 50 mq/1. Δεν υπάρχει νομοθετικό όριο για το εξασθενές χρώμιο που είναι «πιο επικίνδυνο από το τρισθενές ...

Λαμβάνοντας υπόψη σας τα παραπάνω σας παρακαλούμε να μας απαντήσετε αν η ύπαρξη εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό συνιστά ενδεχόμενο ή πιθανό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη συνεργασία και επιφυλασσόμαστε για κάθε νόμιμη ενέργεια μας.

Μουσική βραδυά, το Σάββατο, στην κοιλάδα των Μουσών

Μια σπουδαία μουσική βραδυά "Του Έρωτα και του Κρασιού" θα πραγματοποιηθεί στις 21 Ιουνίου, Σάββατο και ώρα 21:30, στην κοιλάδα των Μουσών. Διοργάνωση του Κέντρου Ελικώνος, Νομαρχιακής Αυτοδ. Βοιωτίας, Β.Α.Ε.Π.Α.Ε., "Ησίοδος", με την αιγίδα του Δήμου Θεσπιών.

Περισσότερες πληροφορίες: kentro-elikonas

Διεθνείς πτήσεις από την Κωπαΐδα!

Απο την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Κώστας Ντελέζος

Το «Ελ. Βενιζέλος» αποκτά ανταγωνιστή στη Βοιωτία

Πλώρη για τη δημιουργία ενός νέου διεθνούς αεροδρομίου στην περιοχή της Κωπαΐδας Βοιωτίας, το οποίο θα αποτελέσει καταφύγιο για τις αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους και τα αεροπλάνα της γενικής αεροπορίας, βάζουν ιδιώτες επιχειρηματίες.
Την πρωτοβουλία για τη δημιουργία του νέου αεροδρομίου, που θα λειτουργεί ανταγωνιστικά σε σχέση με το «Ελευθέριος Βενιζέλος» της Αθήνας, έχει αναλάβει Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας- πρώην πιλότος, ενώ πίσω του φαίνεται πως βρίσκονται αεροπορικές εταιρείες που διαμαρτύρονται ότι σήμερα δεν μπορούν να προσεγγίσουν το αεροδρόμιο των Σπάτων λόγω των υψηλών τελών.
Ήδη, ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας τα τελευταία χρόνια δημιούργησε και λειτουργεί στην ίδια περιοχή αερολιμένα για την εξυπηρέτηση μικρών αεροσκαφών. Το όλο εγχείρημα για τη δημιουργία του νέου αεροδρομίου στην Κωπαΐδα προωθεί και ο Σύνδεσμος Αντιπροσώπων Αεροπορικών Εταιρειών (ΣΑΑΕ), μέλη της διοίκησης του οποίου αποκάλυψαν χθες ότι οι ιδιοκτήτες του συγκεκριμένου ιδιωτικού αεροδρομίου έχουν ήδη κάνει τις πρώτες επαφές με κυβερνητικά στελέχη.

Ολόκληρο τα άρθρο στα ΝΕΑ

Λαογραφικές επιφυλλίδες, το «καλοκαίρι»

Από ELEFTHEROS-

Το καλοκαίρι είναι αναμφισβήτητα μία από τις πιο συναρπαστικές και ενδιαφέρουσες εποχές του χρόνου, ετυμολογικά είναι λέξη ελληνική που έχει άμεση σύνδεση με την ελληνική παράδοση και λαογραφία. Ίσως αποτελεί και μοναδική πρωτοτυπία το γεγονός ότι ο θυμόσοφος λαός μας, έχει διακρατήσει τον χαρακτηρισμό του «καλού καιρού» (=καλοκαίρι), στη θέση μιας εποχής του χρόνου (=του Θέρους) και μάλιστα με την «ευχολογική» του προέκταση, σε έξι ή οκτώ μήνες, ή άλλως, «από Μάρτη καλοκαίρι και από Αύγουστο χειμώνα».
Ήταν διακαής ο πόθος και η ελπίδα των ανθρώπων ειδικά της υπαίθρου, για την πολυπόθητη «καλοκαιριά», που την πρόσμεναν σαν «σωτηρία» και ευχάριστο διάλειμμα από τους χειμωνιάτικους κρύους μήνες, τις βροχές και τα χιόνια, την ελλιπή στέγαση και τον κατ’ ανάγκη εγκλεισμό τους στις εστίες μπροστά στο «αναμμένο τζάκι». Πλήθος δε οι παροιμίες, οι δοξασίες και οι λαϊκές παραδοχές και μυθοπλασίες για το καλοκαίρι.
Το καλοκαίρι, ήταν (και είναι) η εποχή της συγκομιδής και της απολαβής των κόπων μιας χρονιάς. «Να θερίσουν ότι έσπειραν». Η ώρα της ευόδωσης των κοπιαστικών εργασιών που γίνονταν παλιότερα χειρωνακτικά με τα υποζύγια και τα χέρια, όπου τα δρεπάνια «αστραφτοσκοπούσαν» κάτω από το λιοπύρι και στα αλώνια συγκεντρώνονταν οι θημωνιές αρχικά και μετά οι καρποί και τα «γεννήματα», σιτάρι, κριθάρι, βρώμη, που προορίζονταν για το σπιτικό «καρβέλι ή προπύρα» και την τροφή των οικόσιτων ζώων, η ύπαρξη των οποίων καθόριζε τη «συνέχεια» και τη «ζωή» στον τόπο μας, από καταβολής των Βαγίων!
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι ο λαός της υπαίθρου, κατονομάζει τους δύο πρώτους μήνες του καλοκαιριού, με ονόματα «δανεισμένα» από τη διαδικασία συγκομιδής και επεξεργασίας των δημητριακών, «Θεριστής» ο Ιούνιος, από το θερισμό τους και «Αλωνάρης» ο Ιούλιος από το αλώνισμα.
Οι καλοκαιρινοί μήνες στις σύγχρονες ονομασίες τους κρατούν τα λατινικά ονόματα, δηλαδή Ιούνιος ή Ιούνης, λατινιστί «Iuno» που σημαίνει Ήρα, η θεά στην οποία ήταν αφιερωμένος ο μήνας, στην ελληνική αρχαιότητα λεγόταν «Ελαφηβολιώνας». Ιούλιος ή Ιούλης, λατινιστί «Iulius», στην ελληνική αρχαιότητα λεγόταν «Εκατομβαιώνας» και Αύγουστος -λατινιστί Augustus- ενώ στην ελληνική αρχαιότητα λεγόταν «Βοηδρομιώνας».
Ο Αύγουστος στην παράδοση συναντάται και σαν «Δριμάρης» από τις δρίμες (ξωτικά) και κατά τη λαϊκή δοξασία, τις έξι πρώτες μέρες, οι άνθρωποι της υπαίθρου, διαβάζουν τα «μερομήνια», δηλαδή «ερμηνεύουν» διάφορα σημάδια που βλέπουν στον ουρανό, στη συμπεριφορά των ζώων, στην κατεύθυνση και τη θερμοκρασία του ανέμου, προβλέποντας έτσι τον καιρό για όλους τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου, πράγμα πολύ χρήσιμο και χρηστικό γι΄ αυτούς, μιας και η ζωή τους εξαρτιόταν από το «τι καιρό θα έκανε», πράγματα σήμερα που ίσως φαντάζουν σαν «γραφικά».
Ο Αύγουστος ειδικά, σαν ο τελευταίος καλοκαιρινός μήνας, είναι ο μήνας της επαγγελματικής χαλαρότητας, η εποχή των αδειών για τους κατοίκους των αστικών κέντρων, της θερινής ραστώνης, της ξεκούρασης και του γλεντιού. Σ' αυτόν είναι και η μεγάλη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου, που είθισται στα Βάγια, να γιορτάζεται στην ιστορική περιοχή της «Τζαχάνανης» στο ομώνυμο ξωκλήσι. Για το λαό μας ο Δεκαπενταύγουστος είναι η «Λαμπρή» του καλοκαιριού, την τιμά με ιδιαίτερη λαμπρότητα και την πανηγυρίζει ανάλογα..
Εδώ και κάποια χρόνια, ο Αύγουστος έγινε και ο μήνας της «ελληνικής πολιτιστικής-πολιτισμικής υπερπαραγωγής», με διοργανούμενες από όλους τους Δήμους της χώρας, πληθώρας θεατρικών, μουσικών και λοιπών εκδηλώσεων αλλά και «λαϊκών δρώμενων» που δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις, κάθε άλλο παρά πολιτισμό «προσφέρουν» και την παράδοση «αναβιώνουν», αφού είναι διάστικτη η «διακωμώδηση» και η εν πολλοίς διαφαινόμενη «γελοιοποίηση» τους, όταν άνθρωποι, σε τοπικό επίπεδο «ατάλαντοι» και χωρίς «πολιτισμικό υπόβαθρο» είναι οι διοργανωτές ή συν-διοργανωτές τέτοιων εκδηλώσεων, απλά για να προσφέρουν στη λαϊκή ομήγυρη, «άρτον και θεάματα» και να κάνουν κάποιους «καλλιτέχνες» πλουσιότερους κατά μερικές χιλ.€.
Πάντως ο λαός μας, εξαιτίας της χαλαρότητας και της ανέμελης διάθεσης που τον χαρακτηρίζει, έλεγε επιγραμματικά: «Αύγουστε καλέ μου μήνα, να 'σουν δύο φορές το χρόνο»!

Οι Γερμανικές επανορθώσεις στό Δίστομο

Απο το Press-gr

Γράφει ο ΝΤΑΝΤΟΝ
Στη μνήμη του Γιάννη Σταμούλη

"Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ... ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ"... Μίλαν Κούντερα.

Από τους 800ους Γερμανούς στρατιωτικούς που είχε ασκήσει δίωξη το μεταπολεμικό "Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου", για την γεννοκτονική δράση τους στην Ελλάδα, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την ισοπέδωση και το κάψιμο 2500 (!) χωριών, 50000 εκτελέσεις μαχητών και αθώων πολιτών και τον θάνατο 300000 ανθρώπων από την πείνα ( λοιμό) τον χειμώνα του 1941, αλλά και μέχρι το 1945 και δεκάδες χιλιάδες σωματικά ανάπηρους και ψυχικά ασθενείς, ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΗΚΕ ΚΑΝΕΝΑΣ!

Υπολογίζεται πως εξοντώθηκε το 12 % των Ελλήνων. Το 8 % από τις δολοφονίες - εκτελέσεις και την πείνα, αλλά και ένα 4 % από τις υπολειπόμενες γεννήσεις που δεν έγιναν, λόγω των ασθενειών - κακουχιών. Πέρα από τις καταστροφές των δημόσιων υποδομών και των ιδιωτικών περιουσιών τις οποίες η "Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων" (1947) αναγνώρισε μια συνολική μελλοντική απαίτηση για Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις ύψους 8,5 δις δολαρίων, ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥ 1938 (!), χωρίς να αναγνωρισθούν τα ¨διαφυγόντα κέρδη¨ για τις επόμενες δεκαετίες (!). Η Ελλάδα ζήτησε τότε την αναγνώριση αποζημιώσεων ύψους 14 δις δολαρίων.
Το 1959, η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, υποχρεώθηκε από την "δημοκρατική" Γερμανία ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ - αναστείλει την λειτουργία του Ελληνικού Γραφείου Εγκληματιών πολέμου ( με προϊστάμενο τον Εισαγγελέα Ι. Τούσση) και να στείλει τους 800 φακέλους στην "Δικαιοσύνη¨ της τότε Δυτικής Ομοσπονδιακής Γερμανίας, ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΟΤΙ ΘΑ ΑΣΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΟΜΟ-ΕΘΝΕΙΣ ΤΟΥΣ, επειδή είναι, τώρα πια είναι "δημοκράτες"! Παράλληλα η κυβέρνηση Καραμανλή υποχρεώθηκε να ΑΜΝΗΣΤΕΥΣΕΙ και να στείλει τον σε 25 χρόνια καταδικασμένο Μάξ Μέρτεν (για τις δολοφονίες και την ληστεία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης) στη Γερμανία για να εκτίσει την ποινή του εκεί! Η συνέχεια ήταν η "δημοκρατική" Γερμανία ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕΙ ΟΛΟΥΣ (!)ΜΕ "ΒΟΥΛΕΥΜΑΤΑ" με το "ατράνταχτο νομικό επιχείρημα" ΟΤΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ (ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΚΥΛΙΑΣΜΑ ΕΓΚΥΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ) ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ΝΟΜΙΜΑ "ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ" ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΣΗ "ΑΝΤΑΡΤΩΝ" (ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΙΤΛΕΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ 50 ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΓΕΡΜΑΝΟ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΥΣ!) ...

Περισσότερα στο Press-gr

Οι Νέοι Αγρότες οργανώνονται και ιδρύουν Ένωση Νέων Αγροτών Νομού Βοιωτίας

Δια το πιστόν της αντιγραφής: «Τάδε έφη SFIGGA»

Την Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2008, στο Πολιτιστικό Κέντρο Κάστρου, του Δήμου Ακραιφνίας, του νομού Βοιωτίας, σε συνάντηση-ενημέρωση νέων αγροτών αποφασίσθηκε η ίδρυση Ένωσης Νέων Αγροτών Νομού Βοιωτίας.
Στην ενημέρωση συνέβαλλαν ο Γενικός Γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Νέων Αγροτών κ. Λεωνίδας Πολυμενάκος (Λάγιο Λακωνίας), ο Ταμίας της ΠΕΝΑ κ. Παναγιώτης Γκιοργκίνης (Νέος Σκοπός Σερρών) και ο Τεχνικός Σύμβουλος κ. Δημήτρης Μιχαηλίδης. Στην συνάντηση, την οποία συντόνιζε ο δημοσιογράφος κ. Ιωάννης Σάρος, χαιρέτισαν ο Αντινομάρχης Βοιωτίας κ. Γεώργιος Ζιώγας, ο Αντιδήμαρχος Ακραιφνίας και πρώην κοινοτάρχης Κάστρου κ. Αλέξανδρος Ζυγογιάννης, ο Δημοτικός Σύμβουλος Ορχομενού κ. Κων/νος Ζηρολιάτης, ο γεωπόνος του δήμου Ακραιφνίας κ. Παναγιώτης Αθανασίου και ο γεωπόνος της Τοπικής Δομής Στήριξης κ. Κ. Σφουντούλης.
Από την πολύ ζωντανή συζήτηση επισημαίνεται στην ανακοίνωση που εξέδωσαν: Οι αγρότες είναι οι φροντιστές της γης, οι φροντιστές του Περιβάλλοντος, είναι αυτοί που φροντίζουν το 80% περίπου της επιφάνειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να μπορεί να επιβιώνει το 80% του πληθυσμού στα μεγάλα αστικά κέντρα. Στην ελληνική οικονομία, η απώλεια μιας θέσης εργασίας στον αγροτικό τομέα συνεπάγεται την απώλεια 3,8 θέσεων εργασίας σε άσχετους και ανεξάρτητους τομείς γενικά στην Ελλάδα (και ειδικά στον καπνό, για κάθε μία θέση εργασίας χάνονται στην εθνική οικονομία 4,7 θέσεις εργασίας).
Με δεδομένο ότι ο πλούτος παράγεται στον πρωτογενή τομέα (αλλά οι πλούσιοι βρίσκονται στον δευτερογενή και τριτογενή) το σημαντικότερο από όλα είναι να μπορέσουν να οργανωθούν οι αγρότες (κυρίως οι νέοι αγρότες), ώστε να εξασφαλίσουν μέσω συμβολαιακών σχέσεων ή διεπαγγελματικών δομών την παραμονή ενός αξιοπρεπούς ποσοστού του παραγόμενου πλούτου στον αγροτικό τομέα, χωρίς τη μεθόδευση επιδοτήσεων.
Οι νέοι αγρότες Βοιωτίας θα είναι πρωτοπόροι στην οργάνωση του 15ου Πανελληνίου Συνεδρίου Νέων Αγροτών, που θα γίνει πολύ κοντά τους, στην Αθήνα, 12 - 14/9/08.
Η προσωρινή διοικούσα επιτροπή της Ένωσης Νέων Αγροτών Βοιωτίας, αποτελείται από τους: Κόλλια Βασίλη (Πρόεδρος-6949982924), Τσακανίκα Δημήτρη (Αντιπρόεδρος-6977416611), Κουλουριώτη Βασιλική (Γραμματέας-6974063264), Δρίτσα Κωνσταντίνο (Ταμίας-6944779302) και Μαυροδήμο Θανάση (Μέλος-6977681063).
Μέλη της ΕΝΑ Βοιωτίας, μπορούν να γίνουν άντρες και γυναίκες που ασκούν κατά κύριο λόγο το αγροτικό επάγγελμα και δεν έχουν συμπληρώσει το 40ό έτος της ηλικίας τους. Τα μέλη της ΕΝΑ πρέπει να είναι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής, ενώ τα μέλη της ΕΝΑ μπορεί να είναι ταυτόχρονα μέλη και άλλης αγροτικής συνδικαλιστικής οργάνωσης.

Επιστολή των μαθητών του 4ου Δημοτικού Σχολείου Λιβαδειάς στον υπουργό Πολιτισμού

Λιβαδειά 4- 6-2008

(Κοινοποιείται στο Νομάρχη Βοιωτίας, στον Έφορο Αρχαιοτήτων Θήβας, στους Δημάρχους Ορχομενού, Ακραιφνίου και Θίσβης)

Αξιότιμε κ. Υπουργέ Πολιτισμού,

Εμείς οι μαθητές και οι μαθήτριες της ΣΤ2 του 4ου Δημοτικού Σχολείου Λιβαδειάς με αφορμή το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα «Γεωπεριβαλλοντικά – Γεωμυθολογικά μονοπάτια της Βοιωτίας» που υλοποιήσαμε φέτος, με την καθοδήγηση της δασκάλας μας Μπάρλα- Νιαβή Βασιλικής, ασχοληθήκαμε με τα αντιπλημμυρικά έργα των Μινυών στην πεδιάδα της Κωπαΐδας και με τα αντίστοιχα έργα στην πεδιάδα της Θίσβης και θέλουμε με την επιστολή αυτή να σας ενημερώσουμε για την κατάσταση που βρίσκονται σήμερα ανεκτίμητοι αρχαιολογικοί θησαυροί της χώρας μας.
Για να γνωρίσουμε από κοντά τα έργα των Μινυών στην Κωπαΐδα επισκεφτήκαμε την Ακρόπολη του Γλα, τη Μεγάλη Καταβόθρα ή σπηλιά του Ηρακλή στο Νέο Κόκκινο, τη Διώρυγα των Μινυών, που βρίσκεται κατά μήκος του δρόμου Ορχομενού- Κάστρου και τον Ορχομενό.
Η αλήθεια είναι ότι η πρόσβαση στο κάστρο του Γλα και στην Μεγάλη Καταβόθρα έγινε με μεγάλη δυσκολία. Τα αγριόχορτα έκλειναν το δρόμο σε τέτοιο σημείο που δεν υπήρχε ίχνος από το μονοπάτι. Δυστυχώς δεν υπήρχαν ταμπέλες που να μας κατατοπίζουν είτε για τη θέση τους είτε να μας δίνουν κάποιες σχετικές πληροφορίες. Παντού υπήρχε η εικόνα της εγκατάλειψης. Η δε Μεγάλη Καταβόθρα έχει γίνει σκουπιδότοπος. Διαπιστώσαμε, ακόμα, ότι ένα κομμάτι του αυτοκινητόδρομου είναι στρωμένο επάνω στο αρχαίο αντιπλημμυρικό ανάχωμα.
Όπως θα γνωρίζετε, τα έργα αυτά φτιάχτηκαν πριν από 3600 χρόνια και κατά άλλους 4000 χρόνια και είναι αξεπέραστα σε αξία. Έχουμε πληροφορηθεί ότι η τεχνική που εφάρμοσαν οι Μινύες για την κατασκευή χωμάτινων φραγμάτων είναι ίδια ακριβώς με αυτήν που διδάσκεται σήμερα στα Πανεπιστήμια και στα Πολυτεχνεία όλου του κόσμου. Επιστήμονες έρχονται από όλο τον κόσμο και τα μελετούν και μεις, εδώ στη χώρα μας ούτε που τα γνωρίζουμε.
Δεν είναι η μόνη περίπτωση. Σε μια άλλη εκπαιδευτική μας εκδρομή επισκεφτήκαμε τη Θίσβη για να δούμε και εκεί τα αντιπλημμυρικά έργα της πεδιάδας κατά την Μυκηναϊκή εποχή. Δυστυχώς και εκεί η ίδια εικόνα. Η ακρόπολη της Θίσβης έχει μετατραπεί σε χώρο παρκαρίσματος παροπλισμένων μηχανημάτων, ρίψης μπαζών, ξύλων…ακόμα και στάνη μπορεί να δει κανείς. Και εδώ οι ταμπέλες ανύπαρκτες. Αλλά και το πρόχωμα των αντιπλημμυρικών έργων έγινε και εδώ αυτοκινητόδρομος.
Τι λέτε κ. Υπουργέ του Πολιτισμού είναι αυτή εικόνα αρχαιολογικού χώρου; Με ποιο τρόπο προβάλλουμε τον ελληνικό πολιτισμό; Δε θα πρέπει αυτοί οι χώροι να προστατεύονται και να αξιοποιούνται; Δεν υπήρχε άλλη λύση και μετατράπηκε το αρχαίο ανάχωμα σε αυτοκινητόδρομο; Χωρίς ενδείξεις και ειδικές ταμπέλες υποδεχόμαστε τους επισκέπτες στα αρχαία μνημεία;
Απευθυνόμαστε σε σας κ. Υπουργέ Πολιτισμού με αυτή την επιστολή, γιατί αισθανθήκαμε την ανάγκη να σας παρακαλέσουμε να πράξετε ότι είναι αναγκαίο ώστε αυτά τα αξεπέραστα αντιπλημμυρικά έργα των Μινυών να πάρουν τη θέση που τους αξίζει στη σύγχρονη Ελλάδα.

Με εκτίμηση

Οι μαθητές και οι μαθήτριες του 4ου Δημοτικού Σχολείου

Λιβαδειά.

2o Γυμνάσιο Ηλιούπολης: Αφιέρωμα στο περιβάλλον - Συναυλία, Θέατρο (19 και 20 Ιουλίου)

.

Περιβάλλον και οικολογική συνείδηση

Από τον πολιτικό μηχανικό Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου (8-6-08)

Στίς 5 Ιουνίου γιορτάσαμε, όπως άλλωστε κάθε χρόνο, την καθιερωμένη από τον ΟΗΕ Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.
Υπό το αμείλικτο μαστίγιο της ανταπόκρισής μου στις απαιτήσεις της επαγγελματικής δραστηριότητας και συνέπειας , σε αυτή την χαλεπή για όλους μας οικονομική συγκυρία αφενός και αφ΄ ετέρου η επιθυμία μου αν όχι η τελειομανία μου να δώσω για προβληματισμό ένα προσεγμένο κείμενο, έκαναν αναπόφευκτη αυτή την εκτός επικαιρότητας ελαφρώς καθυστερημένη δημοσίευση.
Μετά αυτά τα εισαγωγικά έρχομαι στο κυρίως θέμα:
Παρ΄ ότι δεν είναι ευκαιρία που προσφέρεται για καταστροφολογικά λογύδρια, κροκοδείλια δάκρυα, - όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις -άλλη μια φορά περίσσεψε η υποκρισία και το θράσος
Οι βαρυσήμαντες δηλώσεις και οι περισσότερες εκκλήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος έστειλαν πάρθια βέλη και μερίδιο ευθύνης προς τον άνθρωπο.
Δεν όμως φταίει γενικά ο άνθρωπος, οι επιστημονικές κατακτήσεις, τα τεχνολογικά επιτεύγματα, οι γνώσεις πού αποκτά και η εργασία του, γιατί προφανώς όλα αυτά έχουν υποταχθεί στην υπηρεσία του κεφαλαίου, της «επιχειρηματικότητας», «ανταγωνιστικότητας», προς την πλευρά των οποίων πρέπει να αναζητηθούν οι ένοχοι.
Ζούμε σε εποχή που η πολιτική εκφυλίζεται σε μια χυδαία εκδοχή πραγματισμού και κυνικού ρεαλισμού, με κάποιες life style τηλεοπτικές εκπομπές, δημοσιεύσεις ή άλλες εκδηλώσεις επιχειρείται κάποια « αγιοβαλεντινοποίηση» της ημέρας
Όμως ότι οι οικολογικές απειλές που μεγαλώνουν συνεχώς, επιβάλλουν όχι μόνο σοβαρό προβληματισμό αλλά και παράλληλο κριτικό απολογισμό πάνω στις ακολουθούμενες πολιτικές όσο αφορά την αντιμετώπισή τους σε τοπικό, εθνικό και πλανητικό επίπεδο
Η κατανόηση του φαινομένου της ζωής και των όρων της αδιατάρακτης συνέχισής της, μέσα σε συνθήκες φυσικής και βιολογικής πολυπλοκότητας, απαιτεί απαραιτήτως την στοιχειώδη γνώση των βασικών εννοιών της Επιστημονικής Οικολογίας όπως : βιόσφαιρα, βιομάζα, βιοκοινωνίες, βιότοποι, τροφική αλυσίδα, οικοσύστημα, φέρουσα ικανότητα, αειφορία ή βιωσιμότητα, βιογεωχημικοί κύκλοι, εντροπία.
Εξίσου όμως σημαντική είναι και η εμπέδωση των βασικών εννοιών της Πολιτικής Οικολογίας, που προκύπτουν από τη συνάντηση των ανθρώπινων κοινωνιών με τη φύση, από την αναστάτωση που μπορούν να προκαλέσουν στο περιβάλλον οι παραγωγικές δραστηριότητες: ρύπανση, που μπορεί να προκαλέσει θραύση των αλυσίδων τροφής ή μη αντιστρεπτή απορρύθμιση των βιογεωχημικών κύκλων, τεχνολογία, εργασία, ανάγκες- που μόνο για τον άνθρωπο από όλα τα έμβια όντα δεν προσδιορίζονται αποκλειστικά βιολογικά- κοινωνικό κόστος, τρόπος χρήσης του οικονομικού πλεονάσματος που θα προσδιορίσει τη δυναμική της συσσώρευσης και της «οικονομικής ανάπτυξης».
Για ολόκληρο τον πλανήτη μας ισχύει, ως προς την αυτονομία και την εξάρτηση, αυτό που ισχύει στο πλαίσιο ενός οικοσυστήματος: η αυτονομία των ζώντων οργανισμών, ως αυτο-οικο-ρυθμιζόμενων όντων, συνδέεται με την εξάρτησή τους. Τελικά, για να είμαστε από οικολογική άποψη ανεξάρτητοι πρέπει να είμαστε εξαρτημένοι και αλληλέγγυοι.
Για τον άνθρωπο, η εξάρτηση αυτή δεν είναι μόνον υλική, αλλά και πνευματική, από τα πολιτιστικά δημιουργήματά του.
Η μελέτη των οικοσυστημάτων μας διδάσκει ότι δεν είμαστε όπως τα απομονωμένα νησιά κι ότι όλα εξαρτώνται από όλα, όπως λέει η μία από τις γνωστές τέσσερις οικολογικές αρχές (οι άλλες τρεις είναι: κάθε πράγμα πρέπει κάπου να πάει, δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα, η φύση γνωρίζει καλύτερα).
Η Πολιτική Οικολογία, που στηρίζεται στην Επιστημονική Οικολογία, καταλήγει στη δημιουργία μιας οικολογικής συνείδησης πάνω στις μη-αντιστρεπτές ρυπάνσεις σε ολόκληρη τη βιόσφαιρα και την ανατροπή των οικολογικών ισορροπιών σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς και την ανάδυση μια «κοινωνίας κινδύνου» (κατά την έκφραση του Ούρλιχ Μπεκ).
Ο άνθρωπος έζησε για χιλιετίες σε συμβιωτική σχέση με τη φύση, χωρίς να μπορεί να προκαλέσει μη αντιστρέψιμες βλάβες στη βιόσφαιρα.
Μεγάλες αλλαγές σημειώθηκαν με τη Βιομηχανική Επανάσταση πριν από διακόσια τόσα χρόνια και ιδιαίτερα με τη 2η Βιομηχανική Επανάσταση στα τέλη του 19ου αιώνα, που στηρίχτηκε στις πετρελαιοκίνητες μηχανές εσωτερικής καύσης.
Η χρησιμοποίηση των αποθηκευμένων, από εκατομμύρια χρόνια, στερεών καυσίμων στα έγκατα της Γης αύξησε κατά τριάντα πέντε φορές την επιβάρυνση της βιόσφαιρας.
Το οικολογικό πρόβλημα δημιουργείται, σύμφωνα με το μεγάλο οικονομολόγο και οικολόγο Ν. Georgescu -Regen, λόγω της δυνατότητας, που έχει μόνον ο άνθρωπος να κατασκευάζει εξωσωματικά εργαλεία και του «νόμου της εντροπίας», που στηρίζεται στο 2ο θερμοδυναμικό αξίωμα και μας επιτρέπει να υπολογίσουμε την υποβάθμιση ενός συστήματος με τη μετατροπή πολύτιμων υλικών (χαμηλή εντροπία) σε απορρίμματα (υψηλή εντροπία).
Η Οικολογία δεν προτείνει επιστροφή στο βουκολικό τρόπο ζωής -όσο κι αν η διεκδίκηση της φύσης, από την οποία αποκόπηκε, είναι καίρια για το σύγχρονο άνθρωπο- ούτε είναι εναντίον της τεχνολογικής προόδου, που αυξάνει την παραγωγικότητα της εργασίας και της βιομηχανικής ανάπτυξης.
Είναι όμως υπέρ των ήπιων τεχνολογιών και ιδιαίτερα υπέρ των ήπιων μορφών ενέργειας (ηλιακή, αιολική, γεωθερμία, βιομάζα).
Ζητεί:

1)την ενσωμάτωση στο κόστος παραγωγής του «εξωτερικού κόστους» της βιομηχανικής επιχείρησης, που αποτελεί τεράστιο «κοινωνικό κόστος».
2) την αναθεώρηση του τρόπου υπολογισμού της αύξησης του εθνικού εισοδήματος (σήμερα αυτό αυξάνεται όταν ανοίγονται αυτοκινητόδρομοι μέσα σε δάση, όταν καταστρέφονται βιότοποι, όταν υπάρχει κυκλοφοριακή συμφόρηση) και την ένταξη σ' αυτό ορισμένων κοινωνικών δεικτών και «ισοζυγίων της φύσης».
3) την σωστή κοστολόγηση των «δημόσιων ή συλλογικών» αγαθών , που μόνο αυτά μπορούν να προωθήσουν την κοινωνική ευημερία και να επιτρέψουν την αναδιάρθρωση των ανθρώπινων αναγκών.
Ζητεί, τέλος, έναν άλλον οικονομικό ορθολογισμό, απ' αυτόν που είτε ως καπιταλιστικός είτε ως «σοσιαλιστικός», επέβαλε ένα «παραγωγικίστικο» πρότυπο παραγωγής και ανάπτυξης, που οδηγεί στην οικολογική κρίση.