Το Ρεμπέτικο Τραγούδι ( Β΄ Μέρος )

[[ δαμ-ων ]]

Το ρεμπέτικο μπαίνει στην ελληνική δισκογραφία με την ξακουστή τετράδα του Πειραιά: Μάρκο Βαμβακάρη, Στράτο Παγιουμτζή, Ανέστο Δεληά και Γιώργο Μπάτη και μεταλλάσσεται στο γνωστό μας λαϊκό τραγούδι από τους Βασίλη Τσιτσάνη, Γιάννη Παπαϊωάννου, Απόστολο Χατζηχρήστο και Δημήτριο Γκόγκο ( Μπαγιαντέρα). Ακολουθεί η Κατοχή, που δίνει νέα ώθηση στο τραγούδι. Ο Β. Τσιτσάνης έγραψε: « Η Κατοχή είναι η πιο συγκλονιστική περίοδος του λαϊκού τραγουδιού, και αυτή, όπως φαίνεται πιο καθαρά, σημάδεψε και την καριέρα μου και την ιστορία της λαϊκής μουσικής. Διότι, αν προπολεμικά έγινε το ξεκίνημα στα γραμμόφωνα, η κατοχή όμως υπήρξε η εποχή που έδωσα ό,τι καλύτερο είχα στη ψυχή μου, ό,τι πιο αληθινό βγήκε μέσα από τις τραγικές εκείνες συνθήκες… Όσα τραγούδια έγραψα στη Θεσ/νίκη στην Κατοχή, τα γραμμοφώνησα μετά την απελευθέρωση όταν ξανάνοιξαν τα εργοστάσια δίσκων. Σε όλη την Κατοχή όμως τα παίζαμε και τα τραγουδούσαμε και είχαν γίνει επιτυχίες πριν ακόμη γίνουν δίσκοι. Τα άκουγε και τα μάθαινε όλη η Αθήνα, ο Πειραιάς, όλη η Ελλάδα από τους ναυτικούς, τους εμπόρους, τους μαυραγορίτες που πηγαινοέρχονταν τότε στην Θες/νίκη και πέρναγαν από το μαγαζάκι μου.» Μετά το 1950 παύουν να τραγουδιούνται οι παραδοσιακοί παράνομοι και η θεματολογία πηγάζει από τις λαϊκές μάζες των ανέργων, κυριαρχούν η αστυφιλία και οι καημοί της φτωχολογιάς. Στο τέλος καταλήγουμε στο ψευδεπίγραφο “αρχοντορεμπέτικο” του Μανώλη Χιώτη και του Γιώργου Ζαμπέτα με μεταφορά ευρωπαϊκών κι ευρωπαϊκών ακουσμάτων, κυρίως από τον πρώτο, οπότε το ρεμπέτικο δηλητηριάστηκε και το διέκρινε μια κακογουστιά.

Ο Μάνος Χατζιδάκης δίνει ανάγλυφα τη θλιβερή κατάληξη του ρεμπέτικου: « Κάποτε το ρεμπέτικο ήταν συνώνυμο της πανούκλας… Δεν μπορούσε κανείς να το ακούσει “νόμιμα”. Όμως, μόλις ανακαλύφθηκε πέθανε… Ήταν σαν το ψάρι που μόλις το ΄βγαλες από το νερό, ψόφησε… Έτσι, δυστυχώς, αλλοιώθηκε εντελώς, ο Βαμβακάρης (αν είναι δυνατόν;) πήρε διαστάσεις δασκάλου… και ήρθαν ακριβές “μπουτίκ” να το εμπορευτούν πανάκριβα… έξω και μακριά από την για πάντα χαμένη ουσία του ». Μετά την μεταπολίτευση, στις δεκαετίες του 70 και του 80 γίνεται μια προσπάθεια αναβίωσης του ρεμπέτικου από σύγχρονους τραγουδιστές και δημιουργείται ένα ρεύμα για τη διάδοση του παλιού ρεμπέτικου, ώστε οι νεώτερες γενιές να έρθουν σε επαφή μαζί του και να έχουν αυτά τα ωραία κι αυθεντικά ακούσματα.

Οι ρεμπέτες

Πολλές συζητήσεις έχουν γίνει για την προέλευση της λέξης “ρεμπέτης”. Μια πιθανή εκδοχή είναι να προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «ρέμβομαι» και το μεσαιωνικό «ρέμπομαι», που το συναντάμε και στον “Ερωτόκριτο” και που σημαίνει γυρίζω, ρεμβάζω, περηφανεύομαι. Θα μπορούσε να σημαίνει αυτόν που ρέμπεται, που γυρίζει, τον πλανόδιο τραγουδιστή. Άλλοι υποστηρίζουν πως η λέξη “ρεμπέτης” προέρχεται από την τούρκικη λέξη “ρεμπετ” που σημαίνει άτακτος, αλανιάρης. Οι ρεμπέτες ήταν άνθρωποι της φυλακής, της παρανομίας, του περιθωρίου, της φτωχολογιάς. Γενικά ήταν άνθρωποι κατατρεγμένοι, με βάσανα και με καημούς και απείχαν από τους ρυθμούς ζωής της “πολιτισμένης” κοινωνίας. Είχαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, αναπτύξει έναν δικό τους τρόπο ζωής. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι ήταν και επικίνδυνοι ή εγκληματίες, απλώς στην πλειοψηφία τους είχαν αναπτύξει συνήθειες που έρχονταν σε σύγκρουση με τους νόμους του κράτους και κατέληγαν πολλές φορές στη φυλακή.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι το ρεμπέτικο τραγούδι γεννήθηκε στην φυλακή και στον τεκέ. Πράγματι η φυλακή και ο τεκές ήταν οι χώροι που οι ρεμπέτες έγραψαν και τραγούδησαν τα τραγούδια τους, τα βάσανα και τους καημούς. Απ' την φυλακή πέρασαν πολλοί γνωστοί σήμερα ρεμπέτες, άλλοι για μικροαδικήματα ενώ άλλοι όχι και έζησαν την φρίκη και τις δυσκολίες της. Εκεί με αυτοσχέδια όργανα (συνήθως μπαγλαμαδάκια που ήταν μικρά σε μέγεθος και κρυβόντουσαν εύκολα) έγραψαν πολλές μελωδίες και τραγούδησαν τον πόνο τους ,την αδικία της κοινωνίας και την ζωή τους. "Η φυλακή είναι σχολείο" λέει ένα παλιό μουρμούρικο τραγούδι. Γενικά, οι φυλακές αποτέλεσαν βασικό στοιχείο στην θεματολογία του ρεμπέτικου τραγουδιού.

Ο δεύτερος σημαντικός χώρος ήταν ο τεκές. Οι ρεμπέτες και οι μάγκες των πόλεων είχαν την κακή συνήθεια του καπνίσματος χασίς. Στις αρχές του 20ου αιώνα μαζευόντουσαν στους τεκέδες όπου κάπνιζαν κατά ομάδες ναργιλέ με τούρκικο χασίς. Μέσα σε αυτούς τους αυτοσχέδιους πολλές φορές τεκέδες υπήρχαν οργανοπαίχτες που συνόδευαν την παρέα. Ο Μάρκος Βαμβακάρης στην αυτοβιογραφία του εξηγεί πως άρχισε να παίζει μπουζούκι και να γίνεται γνωστός μέσα σε τεκέδες.

Οι ρεμπέτες είχαν αναπτύξει την δική τους κοινωνία μέσα στην κοινωνία. « Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά εμένα μ΄ αγαπούνε μόλις θα μ΄ αντικρύσουνε θυσία θα γενούνε.» (στίχοι, σύνθεση Μ. Βαμβακάρη) Είχαν συγκεκριμένο ντύσιμο (κουτσαβάκηδες), ιδιαίτερη διάλεκτο (αργκό), αισθηματική ζωή πολυτάραχη. Οι πιο πολλοί είχαν τις δουλειές τους και προσπαθούσαν να τα βγάλουν πέρα. Η μουσική , βασικό κομμάτι της ζωής τους, ήταν μέσο έκφρασης των συναισθημάτων τους και έτσι μοιράζονταν τα προβλήματα με τους γύρω. Μερικά από αυτά τα προβλήματα , όπως η έλλειψη παιδείας, η φτώχια και το χαμηλό κοινωνικό επίπεδο βρήκαν, πιθανότατα, διέξοδο στο χασίς και τη μουσική. Παρόλα αυτά δεν έπαψαν να πιστεύουν στα ιδανικά τους. Η αξιοπρέπεια και η τιμή ήταν βασικό μέλημα τους, η αγάπη προς την γυναίκα και ιδιαίτερα προς την μάνα ξεχωριστή, η φιλία, η αλληλεγγύη και η αλληλοβοήθεια δείχνει την μεγαλοψυχία τους.

Οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν με το ρεμπέτικο δεν ήταν μόνο οι μάγκες του Πειραιά. Υπήρχαν και οι Έλληνες πρόσφυγες από τα παράλια της Μικράς Ασίας, οι οποίοι διατήρησαν το Σμυρναίικο στυλ στο ρεμπέτικο τραγούδι και συνδέθηκαν αρκετά με τους μάγκες των πόλεων: « Δε λείπουν τα ρεμπέτικα, πόχομε τόσο πλούτο

και που μυρίζουν μαχαλά τση Σμύρνης σαν ετούτο»

Το ρεμπέτικο κατορθώνει με μια θαυμαστή ενότητα, να συνδυάζει το λόγο, τη μουσική και την κίνηση. Απ΄ τη σύνθεση μέχρι την εκτέλεση, μ’ ένστικτο δημιoυργούνται οι προϋποθέσεις για τnν τριπλή αυτή εκφραστική συνύπαρξη, που ορισμένες φορές σαν φτάνει τα όρια της τελειότητας θυμίζει μορφολογικά την αρχαία τραγωδία. Ο συνθέτης της μουσικής είναι συγχρόνως και ο ποιητής καθώς και ο εκτελεστής. Η σύνθεση του τραγουδιού βασίζεται βέβαια πάνω στη χορευτική κίνηση, με τρεις χαρακτηριστικούς ρυθμούς, τον ζεϊμπέκικο, τον χασάπικο και τον σέρβικο. Τέλος, ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο αποτελούν οι γυναίκες του ρεμπέτικου τραγουδιού, που κι αυτές κρατάνε μια διαφορετική στάση σε σχέση με αυτήν της "καλής κοινωνίας" ή των γυναικών της υπαίθρου. Γυναίκες όπως η Στέλλα Χασκίλ, η Ιωάννα Γεωργακοπούλου, η Σωτηρία Μπέλλου (μεταπολεμικά), η Νταίζη Σταυροπούλου (ηχογράφησε μόνο 28 τραγούδια) ή οι τραγουδίστριες του Σμυρναίικου-ρεμπέτικου όπως η Αμπατζή, η Εσκενάζη, η Παπαγκίκα, η Πολίτισσα άφησαν το στίγμα τους στο ρεμπέτικο τραγούδι.

Οι χοροί των Ρεμπέτικων

Ο ζεϊμπέκικος σε ρυθμό 9/8 είναι ο βασικότερος ρυθμός της ρεμπέτικης μουσικής. Προήλθε ασφαλώς απ΄ τα χορευτικά 9/8 των Κυκλάδων και του Πόντου, πού εδώ όμως έχει χάσει ολότελα τη ρυθμική του αγωγή κι έχει γίνει αργός, βαρύς, μακρόσυρτός και περιεκτικότερος. Χορεύεται από έναν μόνο χορευτή και επιδέχεται αφάνταστη ποικιλία αυτοσχεδιασμού με μόνο δεδομένο την αίσθηση του ρυθμού. Ο καλός χορευτής στο ζεϊμπέκικο θα ΄ναι εκείνος που θα διαθέτει τη μεγαλύτερη φαντασία και την κατάλληλη πλαστικότητα ώστε να μην αφήσει ούτε μια νότα μπουζουκιού που να μην τη δώσει με μια αντίστοιχη κίνηση του σώματός του. Σα χορός είναι ο δυσκoλότερoς και ο δραματικότερος σε περιεχόμενο. Ο χασάπικος βασίζεται πάνω στο ρυθμό 4/4 κι ο τρόπος που χορεύεται -δυο χορευτές συνήθως, αλλά και τρεις και τέσσερις πολλές φορές- έρχεται σα μια προέκταση του δημοτικού χορευτικού τρόπου, με μιά κάποια ευρωπαϊκή επίδραση. Ο σέρβικος που κι η ονομασία του δείχνει την προέλευσή του, είναι ένας γρήγορος ρυθμός και παρουσιάζει ελάχιστο ενδιαφέρoν κι αυτό απ’ τη μεριά της δεξιοτεχνίας και μόνο των εκτελεστών και του χορευτή. Χρησιμοποιείται πάρα πολύ λίγο• παραμένει μ’ ένα ματαιόδοξο περιεχόμενo να φαντάξει, μια που ικανοποιεί μόνoν το επιδεικτικό μέρoς των ποδιών κάποιου χορευτή. Ο ζεϊμπέκικος είναι ο πιο καθαρός, συγχρόνως ελληνικός ρυθμός. Ο δε χασάπικος έχει αφομοιώσει μιά καθαρή ελληνική ιδιομορφία. Πάνω σ΄ αυτούς τους ρυθμούς χτίζεται το ρεμπέτικο τραγούδι, του οποίου παρατηρώντας τη μελωδική γραμμή, διακρίνομε καθαρά απάνω την επίδραση ή καλύτερα την προέκταση του βυζαντινού μέλους. Όχι μόνο εξετάζοντας τις κλίμακες που από το ένστιχτο των λαϊκών μουσικών διατηρούνται αναλλοίωτες, μ’ ακόμη, παρατηρώντας τις πτώσεις, τα διαστήματα και τον τρόπο εκτέλεσης. Όλα φανερώνουν την πηγή, πού δεν είναι άλλη απ΄ την αυστηρή κι απέριττη εκκλησιαστική υμνωδία. Όχι πως το δημοτικό τραγούδι δεν έχει κι αυτό στοιχεία διοχετευμένα στο ρεμπέτικο. Μα πολύ λιγότερα. H παρουσία του είναι έντονη, ιδιαίτερα στο ελαφρότερο είδος που περισσότερο το χαρακτηρίζει μιά χάρη και μιά νnσιώτικη ελαφράδα. Παράδειγμα φέρνω, αν θυμάστε, κάπως παλιότερα το «Πάρτη βάρκα στο λιμάνι - κάτω στο Πασαλιμάνι» καθώς και το γνωστότατο «Ανδρέα Zέππo». Και τα δυό έχουν πολύ έντονα πάνω τους τη σφραγίδα του δημοτικού μας τραγουδιού. Μα για να εξηγήσουμε τη βασική αυτή προέκταση του βυζαντινoύ μέλους στο ρεμπέτικο, αρκεί να δούμε πόσο κοινή ατμόσφαιρα δημιουργούσε η παρακμή του Βυζαντίου με τη δικιά μας σήμερα.

Προκλητικοί οι Τούρκοι: Τα θέλουν όλα μισά...

Ή δύο κράτη ή τίποτε. Αποκαλυπτικός ο Μπαγκίς στις Βρυξέλλες, άδειασε τον Μπαρόζο που βρισκόταν στη Λευκωσία.

O τούρκος επικεφαλής για τις τουρκικές ενταξιακές διαδικασίες Εγκεμέν Μπαγκίς άδειασε και τον Μπαρόζο και τον Χριστόφια και επανέλαβε ότι στη λύση υπάρχουν δύο κράτη. Όλα αυτά έγιναν την περασμένη Πέμπτη, όταν ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο βρισκόταν στην Κύπρο και μιλούσε για ιστορική ευκαιρία λύσης του Κυπριακού.

Διχοτόμηση

Ο κ. Μπαγκίς, ερωτηθείς σε πρόγευμα εργασίας που οργάνωσε το Εuropean Policy Centre πώς μπορεί μια χώρα που είναι υποψήφια για ένταξη να κατέχει εδάφη της ΕΕ στην Κύπρο και να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία είναι κράτος μέλος της ΕΕ, απάντησε:

«Εάν η Κύπρος εντάχθηκε στην ΕΕ με τη διχοτομική γραμμή, χωρίς να επιλύσει τις δικές της συνοριακές διάφορες, δεν θα πρέπει να αποτρέπεται η Τουρκία να συνεχίσει τις ενταξιακές της διαδικασίες!» Και πρόσθεσε: «Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι όταν ο ήλιος ανατέλλει κάθε πρωί σε αυτό το όμορφο νησί της Μεσογείου, λάμπει πάνω σε δύο διαφορετικά κράτη με δύο διαφορετικούς Προέδρους, δύο διαφορετικούς πρωθυπουργούς, δύο διαφορετικά Κοινοβούλια, δύο διαφορετικά εκπαιδευτικά συστήματα, δύο διαφορετικές υποδομές. Το γεγονός ότι αναγνωρίζεται η μία και όχι η άλλη δεν σημαίνει ότι αυτές οι δύο υπό λειτουργία δημοκρατίες δεν υπάρχουν. Θα θέλαμε να δούμε ένα τέλος σε αυτόν τον διαχωρισμό του νησιού. Θα θέλαμε να δούμε αυτές τις δύο δημοκρατίες να συνεχίσουν να λειτουργούν ως φάροι για άλλα έθνη γύρω από αυτό το όμορφο νησί. Όμως χρειάζονται δύο για το ταγκό».

Αφού ο κ. Μπαγκίς περιέγραψε τη λύση στο Κυπριακό, τόνισε ότι η χώρα του υποστηρίζει τις προσπάθειες τις οποίες καταβάλλουν οι δύο ηγέτες του νησιού προς την κατεύθυνση αυτή. Και προχώρησε στο θέμα των υποχρεώσεων της ΕΕ έναντι των Τουρκοκυπρίων, αποφεύγοντας αναφορά στις υποχρεώσεις της δικής του χώρας προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Όπως είπε, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα έπρεπε να εφαρμόσει την απόφαση που ομοφώνως έλαβε για την άρση της απομόνωσης των «Κυπρίων του Βορρά» και να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, όπως αυτές απορρέουν από τις αποφάσεις του, αρχίζοντας απευθείας εμπόριο με τη «Βόρεια Κύπρο». «Όλος ο κόσμος συναλλάσσεται και εμπορεύεται με την Ταϊβάν, αλλά δεν την αναγνωρίζει», είπε χαρακτηριστικά. «Το γεγονός ότι η ΕΕ θα αρχίσει εμπορικές συναλλαγές με τη ‘‘Βόρεια Κύπρο’’ δεν σημαίνει ότι θα την αναγνωρίσει».

paron.gr

Ανακοίνωση-Καταγγελία: Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων Ο.Τ.Α Νομού Βοιωτίας

Η βαθμολόγηση της ελκυστικότητας: Οι άνδρες συμφωνούν πιο πολύ από τις γυναίκες

Ποιος είναι πιο ελκυστικός; Ποια είναι πιο γοητευτική; Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα, την πρώτη του είδους της διεθνώς, οι άνδρες συμφωνούν πολύ περισσότερο μεταξύ τους στην απάντηση αυτού του ερωτήματος από ό,τι οι γυναίκες.

Η έρευνα, που μελέτησε τις αντιδράσεις 4.000 ανδρών και γυναικών ηλικίας 18 έως 70 ετών, έγινε από τον ψυχολόγο Ντάστιν Γουντ του αμερικανικού πανεπιστημίου Γουέικ Φόρεστ και την Κλόντια Μπρέμποου του Κολλεγίου Κουίνς και δημοσιεύτηκε στο "Journal of Personality and Social Psychology" (Περιοδικό Προσωπικότητας και Κοινωνικής Ψυχολογίας).

Σύμφωνα με την έρευνα, οι άνδρες συναινούν πολύ περισσότερο για το ποια γυναίκα βρίσκουν πολύ ή καθόλου ελκυστική, σε σχέση με τις γυναίκες που εμφανίζουν πολύ περισσότερες διαφωνίες μεταξύ τους για το ποιος άνδρας είναι ελκυστικός.

Οι ερευνητές έδειξαν στους συμμετέχοντες εθελοντές φωτογραφίες ανδρών και γυναικών και τους ζήτησαν να τις βαθμολογήσουν, από άποψη ελκυστικότητας, με βάση μια κλίμακα από το μηδέν ("καθόλου") ως το δέκα ("πολύ").

Προηγουμένως οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν τα πρόσωπα των φωτογραφιών με βάση ορισμένα επιμέρους χαρακτηριστικά, όπως η αυτοπεποίθηση, η ευαισθησία, το στιλ, οι σωματικές καμπύλες και οι μυς, τα αρρενωπά/θηλυκά στοιχεία, η περιποιημένη εμφάνιση, η κομψότητα κ.α., ώστε οι ερευνητές να μπορούν να καταλάβουν ποια κοινά χαρακτηριστικά είναι αυτά που αρέσουν περισσότερο στους άνδρες και τις γυναίκες αντίστοιχα, όσον αφορά στο άλλο φύλο,.

Οι κρίσεις των ανδρών για τις γυναίκες - που ήσαν πιο ομόφωνες- βασίστηκαν πρωτίστως στα φυσικά/σωματικά χαρακτηριστικά τους, με ιδιαίτερη προτίμηση σε γυναίκες λεπτές που αποπνέουν γοητεία και αυτοπεποίθηση. Από την άλλη, οι γυναίκες ως ομάδα έδειξαν σχετική προτίμηση σε λεπτούς και μυώδεις άνδρες, αλλά εμφάνισαν σημαντικές διαφωνίες για το πόσο ελκυστικοί ήσαν οι άνδρες στις φωτογραφίες που τους έδειξαν. Αρκετές γυναίκες βαθμολόγησαν πολύ ψηλά άνδρες, τους οποίους άλλες γυναίκες βαθμολόγησαν πολύ χαμηλά, ένα φαινόμενο έλλειψης συναίνεσης που στους άνδρες γενικά δεν εμφανίστηκε,όσον αφορά στις κρίσεις τους για το άλλο φύλο.

Η διαπίστωση αυτή, κατά τους ερευνητές, μεταξύ άλλων, σημαίνει ότι οι άνδρες "κυνηγούν" λίγο-πολύ τις ίδιες γυναίκες, άρα έχουν αυξημένο ανταγωνισμό μεταξύ τους, ενώ αντίθετα οι γυναίκες έχουν λιγότερο ανταγωνισμό να αντιμετωπίσουν, αφού οι προτιμήσεις τους για τους άνδρες έχουν μεγαλύτερη ποικιλομορφία. Ερμηνεύει επίσης το γεγονός ότι οι γυναίκες παραδοσιακά αισθάνονται μεγαλύτερη πίεση, σε σχέση με τους άνδρες, προκειμένου να διαμορφώσουν έτσι την σωματική εικόνα τους, ώστε να είναι αρεστές στους άνδρες.

ANA-APE

Τον χαβά τους οι Σκοπιανοί ...

Θέλουν αναγνώριση της μακεδονικής ταυτότητας και γλώσσας, για να συμφωνήσουν σε όνομα «Δημοκρατία της βόρειας Μακεδονίας".

ΣΕ... ναυάγιο αναμένεται να οδηγηθεί και η νέα μεσολαβητική προσπάθεια του Μ. Νίμιτς για την επίλυση του προβλήματος με τα Σκόπια, καθώς η ηγεσία της γειτονικής χώρας παραμένει αμετακίνητη στις αδιάλλακτες θέσεις της. Αυτό προέκυψε σαφώς και από τη διερευνητική συνάντηση που είχε προ ημερών στη Γενεύη με τους εκπροσώπους (διπλωμάτες) των δύο χωρών. Παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, ο Ν. Γκρουέφσκι, που ελέγχει τα πάντα και έχει επιβάλει τις εθνικιστικές απόψεις του στα Σκόπια, δεν είναι διατεθειμένος να κάνει την παραμικρή υποχώρηση από τις αρχικές του θέσεις. Αντίθετα, θέτει σκληρούς όρους σε σημείο που αποκλείεται να γίνουν δεκτοί από την Αθήνα, ώστε τελικά να μη βρεθεί λύση. Ας πούμε ότι δέχεται την ονομασία «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» που έχουμε αποδεχθεί εμείς, παράλληλα όμως ζητά να αναγνωρίσει η Ελλάδα και κατ' επέκταση η διεθνής κοινότητα την εθνική ταυτότητα των Σκοπιανών ως Μακεδόνων και ως γλώσσα τους τη Μακεδονική! Όροι που, φυσικά, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί από την ελληνική πλευρά.

Κατά συνέπεια έλληνες διπλωμάτες εκτιμούν ότι ούτε αυτή τη φορά η μεσολαβητική προσπάθεια του Μ. Νίμιτς θα αποδώσει καρπούς. Σημειώνεται ότι τις προσεχείς ημέρες ο αμερικανός διπλωμάτης θα επισκεφθεί τα Σκόπια και στις 8 Ιουλίου την Αθήνα για επαφές με τις κυβερνήσεις, αλλά δεν πρέπει να αναμένουμε ουσιαστικές εξελίξεις.

paron.gr

Άμεση η ανταπόκριση της Περιφέρειας στο αίτημα του Δήμου Διστόμου για την κατασκευή Ταχυδιυλιστηρίου νερού

Με την ένταξη του έργου κατασκευής Ταχυδιυλιστηρίου του Δήμου Διστόμου, προϋπολογισμού 400.000,00 Ευρώ στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του 2009 και συγκεκριμένα στη ΣΑΕΠ-066 υλοποιείται άμεσα μια δέσμευση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας κ. Παντελή Σκλιά προς τη Δημοτική Αρχή και τους πολίτες του Δήμου Διστόμου.

Συγκεκριμένα, κατά την πρόσφατη συνάντηση εργασίας με τους εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τους φορείς του Δήμου Διστόμου ο κ. Σκλιας είχε δεσμευτεί για την κατασκευή του έργου που θα βελτίωνε την ποιότητα του πόσιμου νερού, δηλαδή ενός ταχυδιυλιστηρίου στην Υδρευτική Δεξαμενή «Καστρί» του Δήμου Διστόμου.

Η ανταπόκριση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας ήταν άμεση, αφού το έργο εντάχθηκε πλέον στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, εξασφαλίζοντας έτσι τους απαραίτητους πόρους για την υλοποίησή του. Με τον εγκεκριμένο προϋπολογισμό προβλέπεται η κατασκευή του κτιρίου επεξεργασίας ύδατος, η αγορά και εγκατάσταση του εξοπλισμού, η ηλεκτροδότηση αλλά και η οδός πρόσβασης στο ταχυδιυλιστήριο. Με τη λειτουργία των εγκαταστάσεων αναβαθμίζεται η ποιότητα του πόσιμου ύδατος στο Δήμο Διστόμου και ικανοποιείται ένα σημαντικό αίτημα των κατοίκων.

thiva-press, η φωτό από distomo.blogspot.com

Η μάστιγα των ναρκωτικών και επτά «μύθοι»

Aπό τον πολιτικό μηχανικό Θεόδωρο Κ. Παπαϊωάννου

Θα συμφωνήσω απόλυτα με το λιτό, μεστό και μετριόφρον προοίμιο του προηγηθέντος πρόσφατου Αρχιεπισκοπικού μηνύματος που αναρτήθηκε στο ιστολόγιο ΘΗΒΑ-PRESS, ότι η παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών (26.6) δεν προσφέρεται για δημηγορίες, αλλά ως αφορμή για προβληματισμό και αυτοκριτική. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα θα αποπειραθώ -αντί ενός γενικόλογου μηνύματος- να καταθέσω στο μέτρο του δυνατού μια ευσύνοπτη αναλυτική αναφορά απαντώντας σε επτά «μύθους». Άλλωστε στο πεδίο του μηνύματος με κάλυψε απόλυτα η πληρότητα του Αρχιεπισκοπικού λόγου που δεν είχε θεολογική μονομέρεια . Το πρόβλημα των ναρκωτικών στη χώρα μας είναι δύσκολο γιατί συνδέεται με την ίδια την ελληνική κοινωνία. Γίνεται όμως κόμη πιο δύσκολο γιατί περιβάλλεται από ένα παχύ στρώμα μύθων με λανθασμένα κοινωνικά στερεότυπα και ψευδεπίγραφες επιστημονικές αντιπαραθέσεις που συσκοτίζουν τη μελέτη και την αντιμετώπισή του. Το φαινόμενο των ναρκωτικών, επειδή συνδέεται με την ακραία απαγορευμένη αναζήτηση των μυστικών της ζωής, της ευτυχίας και της χαράς, της ηδονής και του έρωτα, αλλά ταυτόχρονα της απογοήτευσης και της οδύνης, της περιθωριοποίησης και του θανάτου, προσφέρεται προνομιακά σα πεδίο πολιτικών, κοινωνιών, οικονομικών, επιστημόνων αντιπαραθέσεων και παρερμηνειών.

Μύθος 1ος : Η νομιμοποίηση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών θα περιορίσει την εξάπλωση του φαινομένου. Όλα τα υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα είναι αντίθετα σ' αυτή την «προοδευτική» αλλά και «νεοφιλελεύθερη» θεώρηση. Το πείραμα της Ολλανδίας είναι παράδειγμα προς αποφυγήν. Είναι κρίμα η «εθνική συναίνεση» να φαίνεται ότι βρίσκει εκφράσεις σε ανάλογες ή παραπλήσιες απόψεις. Άλλωστε, η δημιουργούμενη σωματική εξάρτηση του οργανισμού από τις ουσίες είναι αποτέλεσμα χημικών και βιολογικών αντιδράσεων. Αφού ακόμη οι υποδοχείς και οι νευρομεταβιβαστές ( *) στον εγκέφαλο φαίνεται να επιμένουν να αγνοούν ηθικές ή νομικές προκαταλήψεις!.

Μύθος 2ος : Η αστυνομία ευθύνεται για την εξάπλωση του φαινομένου. Η αλήθεια είναι ότι η αστυνομία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει κοινωνικά προβλήματα. Και ακόμη, τα ακραία συνθήματα ότι «οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη»,παρά τα οποία μεμονωμένα περιστατικά, είναι αποπροσανατολιστικά και πριμοδοτούν έμμεσα τη διακίνηση των ναρκωτικών.

Μύθος 3ος : Η χρήση ναρκωτικών ουσιών αρχίζει στο χώρο του σχολείου. Αποτελέσματα ερευνών στην Ελλάδα έχουν δείξει ότι η πρώτη χρήση ουσιών γίνεται εκτός σχολείου. Μάλιστα, η πρώτη χρήση γίνεται συχνότερα σε οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον. Το πρόβλημα δεν είναι η περίφραξη των προαυλίων, αλλά η ψυχολογική θωράκιση των μελών των οικογενειών ενάντια στα ναρκωτικά.

Μύθος 4ος : Υπάρχει μόνο ένας σωστός τρόπος θεραπείας των χρηστών. Στο βαθμό που η χρήση ευφορικών ουσιών είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο, αντίστοιχη οφείλει να είναι και η αντιμετώπιση της. Κάθε συγκεκριμένος χρήστης είναι μια ιδιαίτερη προσωπικότητα που απαιτεί εξατομίκευση των θεραπευτικών προσεγγίσεων. Η αντιπαράθεση υπέρ του ενός ή του άλλου τρόπου θεραπείας ομοιάζει με θρησκευτικές διαμάχες, που προαπαιτούν ορισμένου τύπου πίστη για να γίνει διάλογος. Θα πρέπει να γί-νει σε όλους σαφές ότι η επιστημονική γνώση και δράση δεν «φυλακίζονται» σε απόλυτες αλήθειες αλλά συνεχώς εξελίσσονται και επαναπροσαρμόζονται. Η χρησιμοποίηση «μεθαδόνης» ή άλλων υποκατάστατων μπορεί να γίνεται σε οργανωμένα ειδικά κέντρα με εκπαιδευμένο προσωπικό, μόνο σε χρόνιους χρήστες που αποδέχονται τη συνεχή σταθερή ιατρική παρακολούθηση και τον έλεγχο της λήψης ουσιών για θεραπευτικούς σκοπούς.

Μύθος 5ος : Η διαφήμιση των θεραπευτικών προσπαθειών κέντρων αποτοξίνωσης βοηθά την αντιναρκωτική εκστρατεία. Είναι «ηλίου φαεινότερο» ότι η διαφήμιση των χειρουργικών δυνατοτήτων και επιτυχιών του «Αγίου Σάββα» δεν θα ήταν αντικαπνιστικό μήνυμα στους καπνιστές, αλλά αντίθετα παραπλανητική υποβάθμιση των κινδύνων δημιουργίας καρκίνου πνεύμονας από το τσιγάρο. Θα πρέπει να γίνει φανερό ότι άλλοι οι όροι της θεραπείας και άλλοι της πρόληψης.

Μύθος 6ος : Η πρόληψη χρήσης ναρκωτικών ουσιών είναι αδύνατη. Όλα τα υπάρχοντα δομένα δείχνουν ότι η σωστή κατάστρωση και εφαρμογή μιας εθνικής στρατηγικής ενάντια στα ναρκωτικά μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Παραδείγματα έχουμε από τη Σουηδία, Αγγλία, Αίγυπτο, Κίνα κ.α. Βέβαια, είναι φανερό ότι μιλάμε για μια στρατηγική που δεν εξαντλείται στις προεκλο¬γικές αφίσες και τηλεοπτικά spot «προς άγραν» ψηφοφόρων, όπως γίνεται συχνά.

Μύθος 7ος: Οι θάνατοι οφείλονται σε νοθευμένη ηρωίνη. Οι περισσότεροι θάνατοι οφείλονται σε χρόνιες διαταραχές και σε υπερβολική δόση (= overdose). Άρα, το αίτημα δεν είναι να ζητήσουμε από τους εμπόρους καθαρά ναρκωτικά, αλλά την πλήρη απαγόρευση διακίνησης ουσιών. Είναι, όμως, αναγκαίο να επισημανθούν τα κοινωνικά αίτια που ευθύνονται για την αύξηση των ψυχικών διαταραχών και της χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, η αχαλίνωτη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση , η δυσκολία του καπιταλισμού να υπερβεί τα ορατά συμπτώματα παρακμής παρά τα νέα τεχνολογικά «ελιξίρια» που διαρκώς εφευρίσκει και επιστρατεύει, η απύθμενη διαφθορά , η πρωτίστως πολιτική (ηθική, πνευματική και δευτερευόντως οικονομική) κρίση, έχουν προκαλέσει - ιδιαίτερα στους νέους -την σχεδόν αγεφύρωτη ρήξη στον κοινωνικό ιστό , την αποχή από την εκλογική διαδικασία, την αύξηση της ανεργίας, της φτώχειας και είναι παράγοντες που πριμοδοτούν άμεσα τη δημιουργία ψυχικών διαταραχών και τη χρήση ναρ¬κωτικών ουσιών. Η αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος των ναρκωτικών στη χώρα μας απαιτεί τη συνάντηση δύο βασικών παραγόντων, του επιστημονικού και του κοινωνικού. Χρειάζεται η επιστημονική γνώση προγραμμάτων πρόληψης, ιδιαί-τερα στο χώρο της εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης όλης της ελληνικής κοινωνίας, χωρίς ψευτοδιλήμματα και προκαταλήψεις.

(*) Οι ουσίες που προκαλούν εθισμό και εξάρτηση δρουν πάνω και μέσα από ουσίες του εγκεφάλου που λέγονται νευρομεταβιβαστές. Αυτές ρυθμίζουν τη λεπτή ισορροπία της μετάδοσης των ηλεκτρικών ερεθισμάτων μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων. Ένας από τους κυριότερους είναι και η Ντοπαμίνη, που σχετίζεται με την αίσθηση ευχαρίστησης και ευφορίας.

H προκλητική συνέντευξη του νέου Προέδρου της ΠΓΔΜ στο Spiegel !

Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της γειτονικής χώρας μιλάει για τη "Μεγάλη Μακεδονία" (το όνειρο κάποιων συμπατριωτών του), για τον "πονοκέφαλο" της Αθήνας αλλά και για τον Μεγαλέξανδρο σε συνέντευξη που παρουσιάζεται στο νέο τεύχος του έγκυρου γερμανικού περιοδικού Der Spiegel.
Είναι εμφανές, από τη συνέντευξη αυτή και μόνο, πως οι θέσεις του Προέδρου Ιβανόφ είναι αρκετά πιο "σκληρές" στα εθνικά θέματα από του προκατόχου του, Μπράνκο Τσερβενκόφσκι.
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη τη συνέντευξή του :

Ερώτηση: Η Ελλάδα έχει μπλοκάρει την είσοδο της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ λόγω της διαφωνίας για την ονομασία. Τώρα απειλεί να τινάξει στον αέρα και την είσοδο της χώρας στην ΕΕ. Η κυβέρνηση της Αθήνας φοβάται ότι η ΠΓΔΜ μπορεί να διεκδικήσει μια περιοχή της χώρας της που ονομάζεται Μακεδονία. Γιατί δεν έχετε βρει λύση;
Γκιόργκι Ιβάνοφ: Αν... ήταν τόσο απλό, θα την είχαμε βρει. Η διαφωνία αυτή υπάρχει εδώ και 14 χρόνια και οι λόγοι είναι γεωγραφικοί, ιστορικοί και φυσικά ψυχολογικοί. Υπάρχει όμως κανείς που να πιστεύει ότι θα ζητάγαμε την ένωση με μια περιοχή της Ελλάδας στην οποία ζούνε Μακεδόνες από το 1913;

Ερώτηση: Δεν πρόκειται για κάτι παράλογο. Πολλοί πολιτικοί έχουν κάνει δηλώσεις τέτοιες και άλλωστε υπήρχαν και αφίσες που μιλούσανε για την «Μεγάλη Μακεδονία».
Ιβάνοφ: Πρόκειται για χάρτες του 19ου αιώνα όταν όλοι οι Μακεδόνες ζούσαν μαζί σε ένα κράτος. Τους χάρτες αυτούς τους έφεραν μετανάστες. Πρόκειται για αντικομμουνιστές που είχαν διωχτεί από τη χώρα και με την πτώση του κουμουνισμού επέστρεψαν.

Ερώτηση: με το όνειρο για μια Μεγάλη Μακεδονία...
Ιβάνοφ: Φυσικά, όπως οι Αλβανοί ονειρεύονται μια Μεγάλη Αλβανία, οι Σέρβοι μια Μεγάλη Σερβία. Αυτά είναι όνειρα που δεν σβήνονται από την καρδιές των ανθρώπων εν μια νυκτί. Πολλοί Μακεδόνες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα άφησαν πίσω ότι είχαν και δεν είχαν. Τώρα διεκδικούν τις περιουσίες τους και αυτό προκαλεί πονοκέφαλο στην Αθήνα.

Ερώτηση: Αντί να τσακώνεστε για το Μέγα Αλέξανδρο με την Ελλάδα, μήπως να ασχοληθείτε περισσότερο με την ένταξη της χώρας στην ΕΕ;
Ιβάνοφ: Δεν ήταν η ΠΓΔΜ αλλά η Ελλάδα που άρχισε να κάνει αναφορές στους αρχαίους χρόνους για να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί της ήταν σωστοί.

Ερώτηση: Μα κύριε πρόεδρε στην ΠΓΔΜ χτίζονται αεροδρόμια, αγάλματα, δρόμοι γίνεται ένας χαμός. Αυτά δεν είναι διπλωματία.
Ιβάνοφ: Οι Βαλκάνιοι είμαστε αρκετά παθιασμένοι άνθρωποι, ακόμα και στην πολιτική. Θα το είχατε καταλάβει αυτό αν είχατε δει το κλίμα που επικρατούσε μετά τη συνδιάσκεψη του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008. Είχαμε ξοδέψει ένα σωρό λεφτά προκειμένου να γίνουμε μέλη του ΝΑΤΟ. Έγιναν επενδύσεις, μεταρρυθμίσεις. Και κανείς αξιωματούχος του ΝΑΤΟ δεν ενδιαφέρθηκε. Μας έχουν φερθεί άδικα.

Ερώτηση: Υπάρχει κάποιο όνομα το οποίο αποδέχεστε;
Ιβάνοφ: Το όνομα δεν θα πρέπει να βλάπτει την τιμή και την υπερηφάνεια του λαού μας. 120 χώρες μας έχουν αναγνωρίσει με το όνομα Μακεδονία η Ελλάδα αρνείται. Υπάρχει μια οδηγία του ΟΗΕ η οποία αναφέρει ότι το όνομα της εθνικότητας και η γλώσσα πρέπει να προσαρμόζονται στο όνομα της χώρας. Δεν ξέρω πως θα αισθανθούν οι Αλβανοί αν ξαφνικά γίνουν Σλαβο-Μακεδόνες που μιλάνε Σλαβο-Μακεδονικά.

Ερώτηση: Από την αλλή βλέπουμε από πλευράς Ευρώπης μια διστακτικότητα να δεχτεί άλλα μέλη λόγω διαφθοράς στα νέα μέλη (το παράδειγμα της διαφθορας της Βουλγαρίας) αλλά και λόγω οικονομικής κρίσης. Αυτό μήπως προκαλεί ανησυχία στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ;
Ιβάνοφ: Εάν οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ αντιληφθούν ότι οι Αλβανοί που μένουν στην Αλβανία απολαμβάνουν ένα καλύτερο επίπεδο ζωής, μπορεί αυτό να πυροδοτήσει θέματα προσάρτησης και συνόρων. Τα Βαλκάνια αποτελούνται έτσι και αλλιώς από τεχνιτές χώρες. Η μόνη λύση είναι η Pax Europa. Το καθήκον για σταθεροποίηση της περιοχής εναπόκειται στην ΕΕ. Αλλά θα πρέπει και αυτοί να σταματήσουν να μας επιβάλουν προϋποθέσεις.

Ερώτηση: Υπάρχουν χώρες όπως η Σερβία και η Βουλγαρία εξετάζουν και άλλα ενδεχόμενα όπως μια συμμαχία με τη Ρωσία. Μήπως το σκέφτεστε και εσείς σαν αντίβαρο στην ΕΕ.
Ιβάνοφ: Όταν το τρένο πάρει μια συγκεκριμένη κατεύθυνση αυτό δεν αλλάζει. Μίλησα με τον κύριο Σολάνα και ήταν αισιόδοξος ότι η ΠΓΔΜ θα έχει φέτος ημερομηνία ένταξής.

Ερώτηση: Τι πιστεύετε για το μέλλον;
Ιβάνοφ: Ο καινούριος πρόεδρος των ΗΠΑ το είπε ξεκάθαρα: η ΠΓΔΜ πρέπει να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ. Ο νέος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ θα είναι επίσης πιο δημιουργικός. Το ΝΑΤΟ μπορεί να επανεξετάσει το θέμα και να γίνει η ΠΓΔΜ μέλος, χωρίς την έγκριση της Ελλάδας.

Ερώτηση: Θα φτιάξουν οι σχέσεις με τη γείτονα χώρα;
Ιβάνοφ: Με το ζόρι...παντρειά δεν γίνεται.

Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη τη συνέντευξη:
http://www.spiegel.de/international/europe/0,1518,632319,00.html#ref=nlint

greece-salonika.blogspot.com

Αποψη: Η Κροατία δίδαγμα για τα Σκόπια

Eπειτα από διάλειμμα αρκετών μηνών, λόγω των προεδρικών εκλογών στην ΠΓΔΜ και των ευρωεκλογών στην Ελλάδα, το Σκοπιανό επανέρχεται στο προσκήνιο. Καθώς ο Μάθιου Νίμιτς ετοιμάζεται να επισκεφθεί τα Σκόπια και την Αθήνα, η ηγεσία της γειτονικής χώρας καλείται να ερμηνεύσει σωστά τα δεδομένα στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε. και να εκμεταλλευθεί τη μεγάλη ευκαιρία που προσφέρει η τολμηρή αποδοχή από την Ελλάδα της ονομασίας «Βόρεια Μακεδονία» που εξακολουθεί να προτείνει ο κ. Νίμιτς με τη στήριξη της κυβέρνησης Ομπάμα, η οποία δεν ακολουθεί τη μονομέρεια των προκατόχων της που πίεζαν κυρίως την Αθήνα και τάσσεται υπέρ μιας σύνθετης ονομασίας η οποία θα είναι αποδεκτή και από την Ελλάδα.
Η ηγεσία των Σκοπίων δεν μπορεί να αγνοεί τον τρόπο λειτουργίας των δύο οργανισμών στους οποίους διακαώς επιθυμεί να ενταχθεί. Εκτός της ομόφωνης απόφασης του ΝΑΤΟ ότι η ένταξη θα προχωρήσει όταν βρεθεί κοινώς αποδεκτή λύση με την Ελλάδα, πριν από τρεις ημέρες ήρθε μια απόφαση της Ε.Ε. που πρέπει να «αφυπνίσει» τον κ. Γκρούεφσκι. Η Ενωση ακύρωσε την ενταξιακή διαδικασία της Κροατίας και ανέβαλε επ’ αόριστον τον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων με τη χώρα αυτή λόγω της διασυνοριακής διαφοράς που έχει εδώ και 18 χρόνια με ένα κράτος-μέλος της Ε.Ε., τη Σλοβενία.
Το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε. οικοδομήθηκαν στην αρχή της ομοφωνίας. Είναι σαφές ότι κάθε χώρα που επιθυμεί να ενσωματωθεί στους οργανισμούς αυτούς δεν μπορεί να δημιουργεί προβλήματα στους μελλοντικούς εταίρους της. Ελπίζεται ότι η απόφαση της Ε.Ε. να παγώσει την ένταξη μιας πολύ πιο προηγμένης χώρας, όπως είναι η Κροατία, θα οδηγήσει την ηγεσία των Σκοπίων να σταματήσει τις γλαφυρότητες της ανέγερσης γιγάντιων αγαλμάτων και να υιοθετήσει μια πιο σοβαρή, αλλά και ρεαλιστική στάση που θα επιτρέψει την ένταξη της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ.

news.kathimerini.gr

Θρίλερ με εξασθενές χρώμιο στην Εύβοια

Aναλύσεις - σοκ του Πανεπιστημίου Aθηνών σε δείγματα πόσιμου νερού από 14 σημεία έδειξαν υπερβολική συγκέντρωση της καρκινογόνου ουσίας

Mετά την Aνατολική Aττική και τη Bοιωτία, το εξασθενές χρώμιο... αναβλύζει και από τις πηγές της Eύβοιας. Aυτό τουλάχιστον φανερώνουν οι αναλύσεις-σοκ του Tμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Aθηνών. Tο πρόβλημα παίρνει δραματικές διαστάσεις, αφού η ποσότητα της τοξικής ουσίας σε κάποια δείγματα νερού, που ελήφθησαν από ιδιωτικές γεωτρήσεις του Δήμου Mεσσαπίων και Nέας Aρτάκης είναι υπερβολικά υψηλή. Aκόμη και το ολικό χρώμιο ξεπερνάει κατά πολύ το όριο που σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία είναι 50 μg/l.
H Nομαρχιακή Aυτοδιοίκηση Eύβοιας ύστερα από καταγγελίες ανέθεσε στο Tμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Aθηνών τη δειγματοληψία αλλά και την ανάλυση του πόσιμου νερού σε 14 σημεία των επίμαχων περιοχών στα Ψαχνά, στη Nέα Aρτάκη, στα Mεσσάπια, στη Δάφνη και στην Kαστέλλα. Tα αποτελέσματα τρομοκράτησαν και την ίδια τη Nομαρχία, η οποία στις 10 Iουνίου έσπευσε να κοινοποιήσει το πρόβλημα στους αρμόδιους φορείς, στέλνοντας έγγραφο που είχε την υπόδειξη «Eξαιρετικά Eπείγον». Συγκεκριμένα, η Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Nομαρχίας ενημερώνει τους δήμους, αλλά και τους αρμόδιους φορείς:

Θρίλερ με εξασθενές χρώμιο στην Εύβοια

«Tο θέμα κρίνεται ως πολύ σοβαρό όσον αφορά τις ενδεχόμενες επιπτώσεις στο περιβάλλον και στη Δημόσια Yγεία, οι υπηρεσίες και οι Δήμοι παρακαλούνται για τις άμεσες ενέργειές τους στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους. Aπό τις αναλύσεις προκύπτει ότι είναι βάσιμη η καταγγελία του περιβαλλοντικού συλλόγου «H Γαία», καθώς ανιχνεύονται κατά θέσεις, υψηλές συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου στα υπόγεια ύδατα περιοχών του Δήμου Mεσσαπίων και του Δήμου Nέας Aρτάκης. Σε ορισμένες δε περιπτώσεις οι συγκεντρώσεις ολικού χρωμίου ξεπερνούν κατά πολύ το μέγιστο επιτρεπτό όριο για το πόσιμο νερό... ενώ σε άλλες περιπτώσεις ξεπερνούν και την επιτρεπόμενη συγκέντρωση για όλους τους τύπους εδαφών και για συνεχή χρήση αρδευτικού νερού...».
Tα αποτελέσματα των αναλύσεων του Πανεπιστημίου Aθηνών είναι κυριολεκτικά τρομακτικά.
Σε γεώτρηση που έγινε σε κατοικία στην Kαστέλλα, η περιεκτικότητα του νερού σε εξασθενές χρώμιο είναι 128 μg/l και σε ολικό χρώμιο 130 μg/l, ενώ στο δίκτυο ύδρευσης του ίδιου ανθρώπου εντοπίζονται 25 μg/l εξασθενούς χρωμίου.

Στο νερό πηγαδιού του κτήματος Στροπονιάτη η τιμή του εξασθενούς χρωμίου φτάνει στα 110 μg/l...

Mοιραία, από τα δείγματα που ελήφθησαν από διάφορα σημεία του δικτύου, τα συμπεράσματα μόνο ενθαρρυντικά δεν είναι. Σε δεξαμενή που χρησιμοποιείται για να καλυφθούν οι ανάγκες των κατοίκων σε Ψαχνά και Kαστέλλα, η περιεκτικότητα του νερού σε εξασθενές χρώμιο αγγίζει τα 36μg/l.
Tα δείγματα από το πηγάδι που υδροδοτεί την περιοχή Δάφνη έδειξαν ότι το νερό εμπεριείχε 18 μg/l εξασθενούς χρωμίου, ενώ στη βρύση που πίνουν νερό ηλικιωμένοι και παιδιά, έξω από την εκκλησία στο Kοντοδεσπότη, η τοξική ουσία βρέθηκε σε ποσότητα 16μg/l. Σε κίνδυνο και η υγεία των φοιτητών που στεγάζονται στα TEI, αφού οι αναλύσεις δείχνουν πως το «πολύτιμο ύδωρ» της γεώτρησης συνοδεύεται από 32μg/l της καρκινογόνου ουσίας. Tην ίδια ώρα τα δείγματα νερού από τις γεωτρήσεις κατοίκου στη περιοχή της Kαστέλλας προκαλούν τρόμο, αφού νερό και των δύο γεωτρήσεων έχει εξεσθενές χρώμιο σε περιεκτικότητα 51 και 59 μg/l αντίστοιχα.

Οι επιστήμονες ... Από ανθρώπινο χέρι προήλθε η μόλυνση...

«Tο εξασθενές χρώμιο, όταν βρίσκεται σε συγκεντρώσεις της τάξεως των 20 μg/l, είναι βέβαιο ότι προέρχεται από ανθρωπογενή ρύπανση.
Yπάρχει βεβαιότητα ότι εάν υπάρχουν πεταμένα τοξικά απόβλητα, αυτά απορροφούνται από το έδαφος και προοδευτικά ρυπαίνουν τον υδροφόρο ορίζοντα», τονίζει στο «Eθνος της Kυριακής» ο Γιάννης Zαμπετάκης, επίκουρος καθηγητής Xημείας-Tροφίμων στο Πανεπιστήμιο Aθηνών. «Mε αυτήν τη διάχυση των ρύπων στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα το πρόβλημα από τοπικό γίνεται γενικότερο και η ρύπανση μπορεί να ταξιδέψει χιλιόμετρα μακριά. H Eυρωπαϊκή Eνωση είναι στη διαδικασία αναθεώρησης του ορίου για το εξασθενές χρώμιο. Πρόθεσή της είναι να αυστηροποιηθεί το ήδη υπάρχον νομικό πλαίσιο και η κρατούσα επιστημονική αντίληψη είναι το όριο να γίνει μηδέν».
Aρκετοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν πως η παρουσία του εξασθενούς χρωμίου στη συγκεκριμένη περιοχή στην Eύβοια οφείλεται στα τοξικά απόβλητα που έχουν πεταχτεί στο δάσος, το οποίο βρίσκεται στα σύνορα του Δήμου Mεσσαπίων και Nέας Aρτάκης. Aμέτρητοι τόνοι τοξικά απόβλητα (κάδμιο, νικέλιο, αργίλιο και χρώμιο) είναι κατά σωρούς πεταμένοι σε πευκόφυτους λόφους και υψώματα.
«Tο θέμα είναι να βρούμε τους πιθανούς ρυπαντές της περιοχής και να αναλύσουμε τα απόβλητά τους σε εξασθενές χρώμιο. Πρέπει να βρούμε από το μητρώο επιχειρήσεων της νομαρχίας ποιες εταιρείες δραστηριοποιούνται στην περιοχή και με ποιο αντικείμενο. Aξίζει να σας πω πως εκπρόσωπος του κ. Δήμα δήλωσε ότι η EE κινείται ήδη δικαστικά για τους 600.000 τόνους των «χαμένων» τοξικών αποβλήτων της Eλλάδος», τονίζει ο κ. Zαμπετάκης.
128 μg/l ήταν η μεγαλύ­τερη ποσό­τητα εξα­σθε­νούς χρωμίου που εντοπίστηκε στις μετρή­σεις που έγιναν στην περιοχή

Η αντίδραση της νομαρχίας ... Μέτρησαν μόνο το ολικό χρώμιο

H Nομαρχιακή Aυτοδιοίκηση Eύβοιας, βλέποντας ότι το θέμα παίρνει μεγάλες διαστάσεις, ανέθεσε στο Xημείο του Kράτους να κάνει νέες αναλύσεις σε κάποια δείγματα νερού από το δίκτυο ύδρευσης των επίμαχων περιοχών.
Για να καθησυχάσει τον κόσμο της Eύβοιας δημοσιοποίησε στις 25 Iουνίου τα νέα αποτελέσματα των αναλύσεων, τα οποία δείχνουν ότι το πόσιμο νερό που παρέχεται από το δίκτυο στους κατοίκους του Δήμου Mεσσαπίων είναι κατάλληλο και πληροί όλες τις προϋποθέσεις. Ωστόσο, αν και οι αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν από το Γενικό Xημείο του Kράτους-Xημική Yπηρεσία Λιβαδειάς, δεν καταγράφουν τις ποσότητες του εξασθενούς χρωμίου, αλλά μόνο του ολικού.
Eνδεικτικά, οι μεγαλύτερες τιμές σε ολικό χρώμιο, σύμφωνα με τις αναλύσεις του Xημείου του Kράτους, βρέθηκαν στο νερό της Δάφνης 20,0 μg/l, των Ψαχνών 22,1μg/l και της περιοχής Kοντοδεσπότη 16,7 μg/l.
Aξίζει να σημειωθεί ότι στο επίσημο δελτίο Tύπου, που απεστάλη από τη Nομαρχιακή Aυτοδιοίκηση Eυβοίας, οι τιμές του χρωμίου υπολογίζονται με Mg/lt (μιλιγκράμ ανά λίτρο) και όχι με τη σωστή μονάδα μέτρησης μg/l (μικρογραμμάρια). Eάν λάβουμε, λοιπόν, στα σοβαρά το επίσημο δελτίο Tύπου της Nομαρχίας, το οποίο αναφέρει πως οι ποσότητες του ολικού χρωμίου που βρέθηκαν κυμαίνονται από 1,5 έως 22 Mg/lt, τότε μόνο καθησυχαστικά δεν είναι τα αποτελέσματα και των νέων αναλύσεων στο νερό...
Συγκεκριμένα το δελτίο Tύπου αναφέρει: «Στις 23/6/2009 λάβαμε τις απαντήσεις σύμφωνα με τις οποίες οι τιμές του ολικού χρωμίου κυμαίνονται από 1,5 έως 22 Mg/lt (μιλιγκράμ ανά λίτρο).
Oι τιμές που βρέθηκαν είναι πολύ κάτω από τα επιτρεπόμενα όρια που προβλέπει η ελληνική νομοθεσία. Σας επισυνάπτουμε το σχετικό πίνακα και σας γνωρίζουμε ότι το όριο είναι 50 Mg/lt (μιλιγκράμ ανά λίτρο)».
Aξίζει να τονίσουμε ότι με βάση την κοινή υπουργική απόφαση, το νερό μπορεί να είναι πόσιμο εφόσον εντοπίζεται ολικό χρώμιο κάτω του ορίου των 50 μg/l (μικρογραμμάριο ανά λίτρο).

ANAΣTATOI OI KATOIKOI ... Aνασφάλεια και προβληματισμός

Tην κατηγορηματική αυτή δήλωση έκανε στο «Eθνος της Kυριακής» ο δήμαρχος Mεσσαπίων Aντώνης Mπαζώτης, ο οποίος δεν θέλησε να μας πει κάτι περισσότερο για το θέμα. Ωστόσο, την ίδια στιγμή οι δημότες φαίνεται να βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση, αφού δεν γνωρίζουν τι νερό πίνουν αυτοί και τα παιδιά τους.
«Oι μεν λένε ότι έχουν αναλύσεις που δείχνουν ότι το νερό είναι επικίνδυνο για την υγεία μας και οι δε υποστηρίζουν πως όλα είναι τέλεια... Eπικρατεί ανασφάλεια και προβληματισμός για την ποιότητα του νερού. Tο σίγουρο είναι ότι τα ράφια με τα εμφιαλωμένα νερά είναι μονίμως άδεια», λέει στο «Eθνος της Kυριακής» ο κ. Kυριάκος, κάτοικος του Δήμου Mεσσαπίων.
Eκτός από τον φόβο και τα ερωτηματικά, οι κάτοικοι εμφανίζονται ιδιαίτερα αγανακτισμένοι λόγω της έλλειψης ενημέρωσής τους από τους αρμόδιους φορείς.
«Δεν έχουμε καμία ενημέρωση επί του θέματος. Aπλά ακούμε φήμες οι οποίες ωστόσο αφορούν τη ζωή τη δική μας, αλλά και των παιδιών μας. Δεν μας έχει εξηγήσει κανείς ούτε για το αν είναι κατάλληλο το νερό ούτε για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν σε περίπτωση που έχει εξασθενές χρώμιο», μας εξομολογείται αγανακτισμένος κάτοικος της περιοχής.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΒΓΕΝΗΣ, vgenis@pegasus.gr

TI ΛEEI O Π.O.Y. ΓIA TO EΞAΣΘENEΣ XPΩMIO ... Kαρκινογόνο μέσω της κατάποσης

O Παγκόσμιος Oργανισμός Yγείας (WHO) όρισε ότι το εξασθενές χρώμιο (Cr(VI) είναι καρκινογόνο για τον άνθρωπο και η «Διεύθυνση Yγείας και Aνθρωπίνων Yπηρεσιών» των HΠA (DHHS) κατέταξε ορισμένες ενώσεις του Cr (VI) ως καρκινογόνες.
H Yπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των HΠA (EPA) όρισε ότι το Cr (VI) στον αέρα είναι καρκινογόνο για τον άνθρωπο.
Tο Διεθνές Kέντρο Eρευνας για τον Kαρκίνο (IARC) της Παγκόσμιας Oργάνωσης Yγείας (WHO) κατατάσσει το Cr (VI) ως καρκινογόνο για τον άνθρωπο.
Σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία (Oδηγία 98/83/EC), το όριο για τις συγκεντρώσεις του ολικού χρωμίου στο πόσιμο νερό είναι 50 μg/l.
Oμως, η όλο και αυξανόμενη ποσότητα επιστημονικών δεδομένων από τη βασική έρευνα και την εκ νέου αξιολόγηση παλαιότερων ερευνών που περιείχαν επιδημιολογικά δεδομένα οδηγούν την επιστημονική κοινότητα προς την κατεύθυνση ότι το Cr (VI) είναι καρκινογόνο μέσω της κατάποσης.
H ορθότητα της θεώρησης αυτής ενισχύεται από τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα, όπου αποδεικνύεται ότι η παρουσία εξασθενούς χρωμίου σε πόσιμο νερό προκαλεί καρκίνο σε πειραματόζωα. Tα αποτελέσματα τελευταίας τοξικολογικής έρευνας οδήγησαν την Πολιτεία της Kαλιφόρνιας να μειώσει τις οριακές τιμές που είχαν προταθεί το 2001 για το ολικό χρώμιο στο πόσιμο νερό, από 50 μg/L σε 2,5 μg/L, και να εισάγει για πρώτη φορά όριο για το εξασθενές χρώμιο στο πόσιμο νερό, 0,2 μg/L.

Δ. ΛΑΓΙΟΥ
ethnos.gr

“Βίοι αντιπαράλληλοι”: Τα ζευγάρια Αβραάμ και Σάρρα - Οδυσσέας και Πηνελόπη

[[ δαμ-ων ]]

Πέρασε πολλές περιπέτειες ακόμη ο πολύπαθος της Ιθάκης βασιλιάς, μέχρι που ναυαγό τον ’ριξαν τα κύματα στον Φαιάκων κάποιο ακρογιάλι. Εκεί τον βρήκε η Ναυσικά, του Αλκίνοου η βασιλοκόρη, που στο παλάτι έφερε τον ξένο. Ο βασιλιάς ετοίμασε με χαρά το ταξίδι της επιστροφής του Οδυσσέα.
Στο νησί των Φαιάκων ο πολύπαθος Οδυσσέας, λίγο πριν πάρει του γυρισμού τη ρότα, είπε τα ακόλουθα λόγια:
[[ H Καλυψώ μ’ εμπόδισε στις βαθουλές σπηλιές της,
θεά έξοχη, θέλοντας να με κρατήσει γι’ άντρα•
το ίδιο και η δολερή η Κίρκη με βαστούσε
κει στην Αιαία, θέλοντας να με κρατήσει γι’ άντρα.
Όμως δεν άλλαξα ποτέ ό,τι είχα στα στήθη.
Γιατί δεν είναι πιο γλυκό από γονείς, πατρίδα
τίποτε, ακόμα κι αν ζεις και κατοικείς σε σπίτι
σε ξένη χώρα πλούσιο μακριά απ’ τους δικούς σου. ]] ( “Οδύσσεια”, ραψ. Ι’ 29-36)
Τι να έκανε σ’ όλο αυτό το χρονικό διάστημα της απουσίας του η Πηνελόπη;
Καρτερικά περίμενε ν’ ακουμπήσει στο δυνατό στήθος του άντρα της. Άλλον άντρα δεν έβαλε στη ζωή της. Κι αφού μαθεύτηκε πως έπεσε της Τροίας το κάστρο, που οι Αχαιοί το κούρσεψαν και με πλούσια λάφυρα μπήκαν στα καράβια για να γυρίσουν στην πατρίδα, με λαχτάρα περίμενε να δει τα πανιά των καραβιών του καλού της. Μα, στέγνωσαν τα μάτια της, εκεί στου παλατιού τον εξώστη. Καράβι με πανί, που είχε του παλατιού το σήμα, τα μάτια της δεν αντίκριζαν. Μέρα με τη μέρα πλήθαιναν τα λόγια του κόσμου, που λέγανε πως τάχα ο κύρης της χάθηκε στα πελώρια κύματα, τα οποία τα καράβια του έκαναν κομμάτια. Κι αυτή έκλεινε τ’ αυτιά της να μη τη σουβλίζουν τα φαρμακερά τα λόγια. Στων θεών τ’ αγάλματα καθημερινά γονάτιζε και τα χείλη της τρεμουλιαστά ψιθύριζαν ικετήριες προσευχές για το σωσμό του αγαπημένου, μα κι όλων των συντρόφων, γιατί κι αυτούς τους καρτερούσαν κυρτωμένες μάνες και τρυφερές γυναίκες.
Όσο περνούσαν τα χρόνια κι ο Οδυσσέας δε γύριζε, τόσο και του κόσμου η γνώμη δυνάμωνε πως είχε χαθεί στα ξένα, κι άδικα η βασίλισσα περίμενε το γυρισμό του ρήγα. Έτσι άρχισαν να φτάνουν στο παλάτι νέοι από αρχοντικές φαμίλιες ζητώντας να τους παντρευτεί, κάνοντας γάμο δεύτερο, για να έχει της κλίνης σύντροφο. Πολλοί υποψήφιοι μνηστήρες γέμισαν το παλάτι. Ήρθαν δώδεκα από την Ιθάκη, από τη Ζάκυνθο είκοσι, είκοσι τέσσερις από τη Σάμη και πενήντα δύο απ’ το Δουλίχιο. Μα, η βασίλισσα στιγμή δεν ήθελε να πιστέψει πως χάθηκε ο άντρας, στον οποίο πρόσφερε την παρθενική παστράδα. Κι απ’ το μυαλό της απόδιωχνε τη θλιβερή τη σκέψη, πως το κορμί της θ’ άγγιζαν χέρια άντρα αλλουνού. Η πίεση να διαλέξει άλλο ταίρι καθημερινά μεγάλωνε, το ίδιο κι η απόγνωσή της. Έτσι στο δόλο κατέφυγε για να κερδίσει χρόνο. « Μιας και ο ρήγας άντρας μου διάβηκε τον ποταμό Αχέροντα, πηγαίνοντας στου Πλούτωνα τη χώρα, αφήστε με λίγο να γνοιαστώ τον γέροντα Λαέρτη, το γονιό του άντρα μου, που μόνος κι ανήμπορος, σαν έχασε τη σύντροφο της ζωής του, τη βασιλομάνα Αντίκλεια, που από τον καημό του χαμένου γιου της πέθανε, σε μένα έχει στηριχτεί. Να υφάνω, θέλω σο σάβανο, που το κορμί του θα τυλίξει, όταν βγει η στερνή πνοή του. Γιατί δε θα ’τανε σωστό στα στόματα του κόσμου να πέσει το όνομά μου, πως τον γέρο-πεθερό μου δεν γνοιάστηκα, αλλά τον εγκατέλειψα ακολουθώντας το δεύτερο άντρα στο δικό του αρχοντικό. » Έτσι είπε με πονηριά η Πηνελόπη, και κλείστηκε στην καμαρά της υφαίνοντας στον αργαλειό. Κι ό,τι τη μέρα ύφαινε, τη νύχτα ξενυχτούσε να ξυφάνει. Γι’ αυτό, το υφαντό τελειωμό δεν είχε.
Τρία χρόνια πέρασαν χωρίς να αποσώσει το σάβανο. Οι μνηστήρες εγκαταστάθηκαν στο παλάτι, τρώγοντας από του Οδυσσέα τα κοπάδια και πίνοντας το κρασί του, και περίμεναν την Πηνελόπη να σταματήσει να ρίχνει τις σαϊτες με το νήμα, σμίγοντας υφάδι και στημόνι. Όμως, μια σκλάβα, που ερωμένη γίνηκε ενός από τους μνηστήρες, μίλησε για της κυράς την πονηριά. Τότε οι μνηστήρες μια νυχτιά μπήκαν κρυφά στη κάμαρά της και την έπιασαν να ξηλώνει το υφαντό. Έτσι αναγκάστηκε να το αποτελειώσει και μπήκε σε εναγώνιο διχασμό. Από τη μια, σκεφτόταν τον Οδυσσέα με την ελπίδα να γυρίσει και να βάλει τέρμα στην αναρχία που επικρατούσε στο παλάτι. Κι από την άλλη, να πάρει την απόφαση γρήγορα να παντρευτεί, γιατί σαν τους κουρσάρους οι μνηστήρες αφάνιζαν το βιό της.
Ας δούμε τη διήγηση, όπως ο Όμηρος την έγραψε στο έπος του:
[[ Αυτά εκείνοι έλεγαν ο ένας προς τον άλλο•
γύρισε κι ο Ευρύμαχος κι είπε στην Πηνελόπη:
« Πηνελόπη στοχαστική, του Ικάριου θυγατέρα,
αν σ’ έβλεπαν οι Αχαιοί που στο Ιάσιο Άργος
μένουν, μες στο παλάτι σας και πιο πολλοί μνηστήρες
απ’ το πρωί θα στρώνονταν, έτσι που ξαχωρίζεις
στ’ ανάστημα, στην ομορφιά, στη ζυγισμένη σκέψη. »
Η Πηνελόπη η συνετή γύρισε και του είπε:
« Ευρύμαχε, τη χάρη μου, την ομορφιά, το σώμα
τα ’σβησαν οι αθάνατοι τη μέρα που κινούσαν
για την Τροία οι Αχαιοί κι ο άντρας μου ο Οδυσσέας.
Αν γύριζε και φρόντιζε για τη ζωή μου εκείνος,
θα δοξαζόμουν πιο πολύ, καλύτερα θα ήταν.
Μα τώρα βασανίζομαι• θεός κακά μου δίνει.
Όταν κινούσε κι άφηνε τη γη την πατρική του,
ο άντρας μου μου έπιασε το δεξί το χέρι κι είπε:
- Γυναίκα, δε φαντάζομαι άβλαβοι να γυρίσουν
οι αντρειωμένοι Αχαιοί όλοι από την Τροία•
είναι καλοί πολεμιστές οι Τρωαδίτες, λέγουν•
είναι καλοί ακοντιστές, ρίχνουν καλά τα βέλη,
σε γοργοπόδαρα άλογα ξέρουν να ανεβαίνουν,
που νίκη δίνουν γρήγορα στη δύσκολη τη μάχη.
Αν θα μ’ αφήσει ο θεός ή θα χαθώ δεν ξέρω
αυτού στης Τροίας τα μέρη• για όσα αφήνω νοιάσου.
Τη μάνα, τον πατέρα μου νοιάσου όπως και πρώτα
ή και ακόμη πιο καλά, όσο εγώ θα λείπω.
Μα όταν δεις τα γένια του στο γιο μας να φυτρώνουν,
παράτησε το σπίτι μας και πάρε όποιον θέλεις.
Έτσι εκείνος μου ’λεγε• τώρα αληθεύουν όλα.
Θα έρθει η νύχτα μισητό να αντικρίσω γάμο,
καταραμένη εγώ, χαρά που απ’ το θεό δεν έχω.
Μα κι άλλο βάσανο βαρύ πλακώνει την καρδιά μου.
Έτσι δε φέρονταν ποτέ παλιότερα οι μνηστήρες,
όταν ενάρετη και πλουσιοθυγατέρα
γύρευαν να την παντρευτούν σ’ αγώνα μεταξύ τους•
οι ίδιοι βόδια κουβαλούν κι αρνιά καλοθρεμμένα
προς τους δικούς της, για να φαν, κι αυτής της δίνουν δώρα•
μα έτσι αλογάριαστα ξένα αγαθά δεν τρώγουν! » ]] ( “Οδύσσεια”, ραψ. Σ’ 243-280)
Ο βασιλιάς των Φαιάκων Αλκίνοος επιμελήθηκε την επιστροφή του Οδυσσέα. Αυτός σαν πάτησε το πόδι στην πατρίδα, δεν πήγε αμέσως στο βασιλικό του σπίτι, αλλά καμώθηκε τον ζητιάνο κι έτσι μετά από μέρες έφτασε στο γνώριμο παλάτι. Η Πηνελόπη δεν τον γνώρισε, τον πέρασε για ξένο. Και στον ξένο άνοιξε την καρδιά της για να του πει τον πόνο, έχοντας στο πρόσωπο τη θλίψη θρονιασμένη.
Στην επόμενη ραψωδία, ο Όμηρος μας λέει τα λόγια που η Πηνελόπη του ’πε:
[[ Kι η Πηνελόπη η συνετή γύρισε και του είπε:
« Μα ξένε μου, τη χάρη μου, την ομορφιά, το σώμα
τα ’σβησαν οι αθάνατοι τη μέρα που κινούσαν
για την Τροία οι Αχαιοί κι ο άντρας μου ο Οδυσσέας….
Όσοι στα γύρω τα νησιά άρχοντες εξουσιάζουν,
στη δεντρωμένη Ζάκυνθο, Δουλίχιο και Σάμη,
και όσοι γύρω κατοικούν στη λαμπερή Ιθάκη,
σ’ άθελο γάμο με ζητούν και μας χαλούν το σπίτι.
Γι’ αυτό ξένους δε νοιάζομαι ούτε και τους ικέτες
ούτε κι όσους υπηρετούν τον κόσμο μας, τους κράχτες•
τον Οδυσσέα νοσταλγώ και λιώνω απ’ τον καημό του.
Αυτοί για γάμο βιάζονται κι εγώ τους κλώθω δόλους.
Πρώτα με φώτισε θεός στην κάμαρα να στήσω
ένα μεγάλο αργαλειό, πανί να υφάνω τάχα
ψιλόκλωστο και μακρουλό, κι αμέσως είπα τότε:
-Nέοι που με γυρεύετε με το χαμό του αντρός μου,
για λίγο περιμένετε, κι ας βιάζεστε για γάμο,
να τελειώσω το πανί, μη στ’ άδικα κοπιάζω,
για το Λαέρτη σάβανο την ώρα που θα φτάσει
η μοίρα η θανατερή του ανήλεου θανάτου,
κάποια από τις Αχαιές μη με κακολογήσει
πως είναι ασαβάνωτος, κι ας είχε τόσα πλούτη.
Έτσι είπα• και το δέχτηκε η δυνατή ψυχή τους.
Λοιπόν τη μέρα δούλευα στον αργαλειό μου πάντα,
κι ύστερα έστηνα δαδιά και ξύφαινα τη νύχτα.
Τους ξέφευγα και πλάνευα τους Αχαιούς τρεις χρόνους•
μα ήρθε χρόνος τέταρτος, οι εποχές κυλούσαν,
οι μήνες πήραν κι έτρεχαν, πέρασαν πολλές μέρες,
και τότε με μαρτύρησαν οι δούλες μου οι σκύλες,
κι ήρθαν αυτοί, με έπιασαν κι είπαν βαριές κουβέντες.
Γι’ αυτό και το ξετέλειωσα παρά τη θέλησή μου•
πια να ξεφύγω δεν μπορώ το γάμο και δε βρίσκω
κανένα άλλο τέχνασμα…..» ]] ( “Οδύσσεια”, ραψ.Τ’ 123-158)

(…Συνεχίζεται…)

Μετά τους υπερήχους έρχονται τα… έμβρυα μοντέλα

Οι υπέρηχοι, που μπορούν να "δουν" το έμβρυο μιας γυναίκας, χαιρετίστηκαν ως μεγάλη ανακάλυψη. Σύντομα ωστόσο θα φαντάζουν ξεπερασμένοι, καθώς μια νέα καινοτομία πάει ένα βήμα παραπέρα από τους υπερήχους επιτρέποντας στις έγκυες γυναίκες να κρατάνε στα χέρια τους, πριν καν γεννήσουν, το ίδιο το έμβρυό τους σε μορφή κούκλας-προπλάσματος, στις αληθινές του διαστάσεις. Η νέα εφεύρεση αποτελεί προϊόν του βραζιλιάνου σχεδιαστή Χόρχε Λόπες, ο οποίος χρησιμοποιεί μια τεχνολογία τρισδιάστατης εκτύπωσης (γνωστή ως "δημιουργία γρήγορου πρωτοτύπου") για να δημιουργήσει γύψινα εκμαγεία των εμβρύων, που έχουν βασιστεί σε στοιχεία υπερήχων και τομογραφιών.

ERT.News.gr

Αγκυρα ... Αρνούμεθα να γίνουμε καταυλισμός για πρόσφυγες

Τούρκος υπουργός στην «Κ»: Δεν θα εφαρμόσουμε το πρωτόκολλο επανεισδοχής

Η Τουρκία δεν θα εφαρμόσει το πρωτόκολλο επανεισδοχής μεταναστών από την Ελλάδα, όσο αρνούνται να υπογράψουν αντίστοιχες συμφωνίες το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και οι άλλες χώρες της αρχικής τους προέλευσης. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνει σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στην Ελλάδα ο Τούρκος επικεφαλής των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Αγκυρας κ. Εγκεμέν Μπαγίς. «Αρνούμεθα να γίνουμε ο μεγαλύτερος καταυλισμός προσφύγων του κόσμου», τονίζει στην αποκλειστική συνέντευξή του στην «Κ», καλώντας τους Ελληνες πολιτικούς να αναλογισθούν «αν μας θέλουν πλήρες μέλος της Ε.Ε. ή μία χώρα με δυσκολίες που μπορεί να τις μεταδώσει στην ευρύτερη περιοχή»…
Αποκαλυπτικές όμως των προθέσεων της Αγκυρας είναι και άλλες απαντήσεις του Τούρκου αξιωματούχου. Ο κ. Μπαγίς χαρακτηρίζει το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης «εσωτερικό πρόβλημα της Τουρκίας», το οποίο συνδέεει μάλιστα εμμέσως πλην σαφώς με τη μειονότητα στη Θράκη. Επίσης, αναφέρει ότι η Αγκυρα θα ανοίξει τα λιμάνια της στα κυπριακά πλοία, μόνον όταν εμπορικά πλοία της Ε.Ε. «δέσουν» για πρώτη φορά στα Κατεχόμενα.

news.kathimerini.gr

Θήβα: Μέχρι τις 15 Ιουλίου νερό από τον Μόρνο ...

Θέμα ημερών είναι, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΘ Σταμάτη Χαλβατζή, η λειτουργία του διυλιστηρίου που θα εξασφαλίσει καθαρό πόσιμο νερό από τον Μόρνο.
«Βρισκόμαστε στις εγκαταστάσεις του διυλιστηρίου της Θήβας. Είμαστε στο στάδιο προσαρμογής των αγωγών που θα διοχετεύουν το νερό. Θα βαφτούν τα καζάνια επεξεργασίας, θα τοποθετηθούν τα ηλεκτρομηχανολογικά εξαρτήματα. Η διαβεβαίωση του εργολάβου είναι ότι μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου το έργο θα είναι έτοιμο να δώσει νερό στη Θήβα» είπε ο Στ. Χαλβατζής ο οποίος στη συνέχεια σημείωσε ότι «έτσι λύνεται ένα μεγάλο πρόβλημα για τους συμπολίτες μας και τον Δήμο μας».
Μάλιστα ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΘ απάντησε και στα περί καθυστέρησης εκτέλεσης του έργου λέγοντας χαρακτηριστικά: «Πολλοί βιάστηκαν να πουν ότι καθυστερήσαμε την υλοποίηση του έργου. Η κατασκευή του γίνεται εντός του χρονοδιαγράμματος. Πρέπει να σας πω ότι μιλάμε για ένα έργο πνοής για την περιοχή μας και για τα επόμενα 100 χρόνια θα αποτελεί πρότυπο λειτουργίας καθώς είναι από τα λίγα τέτοια διυλιστήρια που υπάρχουν στην Ελλάδα. Επισκεφθήκαμε και είδαμε το αντίστοιχο διυλιστήριο της Βιομηχανικής ζώνης της Πάτρας το οποίο είναι μικρότερης δυναμικότητας από το δικό μας» .
Τέλος τόνισε ότι η ΔΕΥΑΘ διασφάλισε τους καλύτερους όρους κατασκευής δηλώνοντας σίγουρος ότι πρόκειται για ένα από τα πιο σύγχρονα διυλιστήρια της χώρας.

thiva-press

Το Ρεμπέτικο Τραγούδι ( Α΄ Μέρος )

[[ δαμ-ων ]]

Εισαγωγή

Με την ονομασία “ρεμπέτικο” εννοούμε το αστικό λαϊκό τραγούδι που γεννιέται στα τέλη του 19ου αιώνα μέσα από τις εμπειρίες και τα ακούσματα του περιθωρίου των κατώτερων τάξεων, ανδρώνεται δημιουργικά στα χρόνια του 1920 και ’30 με τις κοινωνικές ανακατατάξεις και τις μουσικές επιρροές που δημιουργεί η Μικρασιατική καταστροφή, για να κυριαρχήσει αλλά και να χαθεί με την μαζικοποίησή του στα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του ’50 στον 20ο αιώνα.
"Τα ρεμπέτικα τραγούδια είναι μικρά απλά τραγούδια που τραγουδούν απλοί άνθρωποι. ...είναι στο βάθος μάλλον κοινωνικού περιεχομένου τραγούδια." γράφει ο Ηλίας Πετρόπουλος στο βιβλίο του "Ρεμπέτικα τραγούδια". Ο Πετρόπουλος αρχίζει τη μελέτη του για το Ρεμπέτικο τραγούδι με τα ακόλουθα λόγια:
Λόγος επικήδειος
διά τα παλαιά άγνωστα ρεμπέτικα τραγούδια,
αλλά συγχρόνως και ελεγεία
εις ανάμνησιν της ομορφιάς μιας γυναίκας
εξαιρετικώς αγαπηθείσης. Και δίνει τον ορισμό: « Καλούνται ρεμπέτικα τραγούδια τα άσματα των πληγωμένων, απλών, αγνών και αισθαντικών ψυχών της Ελλάδος. Η περιφρονημένη χωρίς ανταπόκριση αγάπη και το τρισμέγιστον μαρτύριον του θαμένου εκουσίως έρωτος από τα ρεμπέτικα τραγούδια εξόχως ανιστορήθησαν. Τα ρεμπέτικα υπήρξαν κάποτε η παρηγοριά μας. Ήταν οι λευκοί ασπασμοί των παραγνωρισμένων. Αξιώθηκα να κρατήσω στα χέρια μου το βουβό, πλέον, μπουζούκι του στρατηγού Μακρυγιάννη. Ρεμπέτικα δεν τραγουδούσαν οι γυναίκες (αυτές συνήθως αργά κατανοούν το πόσο αγαπήθηκαν), ούτε τα τραγουδούσαν οι σκληρόκαρδοι. » Ο Μάνος Χατζιδάκης μας λέει ότι τρία είναι τα βασικά στοιχεία που καθορίζουν τα όρια του ρεμπέτικου, κι αυτά συνοψίζονται σε τρεις λέξεις: “μεράκι”- “κέφι” και “καημός”. Ο ρεμπέτης είχε αυτό που λέμε “νταλγκά”. Θα μπορούσαμε να πούμε πως το ρεμπέτικο είναι το τραγούδι ευαίσθητων ψυχών. Και το τονίζει ο Πετρόπουλος: « Το αληθές απόβαρον ενός ανθρώπου ισούται με τις αγάπες, τον οίκτο και την αηδία πού ένιωσε στη ζωή. Δύο μεγάλες αδικίες εγνώρισα: την φτώχια και την ερωτική καταφρόνια. Τα ρεμπέτικα προήχθησαν εις μαυσωλείον αισθημάτων. Το να υποφέρεις απ’ του κόσμου τις πίκρες είναι αναγκαίον, και ίσως νόμιμο. Πάθος έδωσα και πάθος δεν έλαβα, κι ό,τι έπιασα έγινε στάχτη. Πολλά εδιδάχθην από τα ρεμπέτικα. Ο πατέρας μου με γαλούχησε με τα τραγούδια αυτά. Έχτισα το παρόν βιβλίο, σα να έχτιζα χελιδονοφωλιά, προς χάριν του ισοβίου φίλου Τσιτσάνη. Την εγκαρτέρηση εδιδάχθην από τα ρεμπέτικα. » Από την μικρή μου έρευνα για τις ανάγκες του μικρού αυτού αφιερώματος, αποκρυστάλλωσα την άποψη πως τα ρεμπέτικα τραγούδια είναι τραγούδια της καρδιάς. Και μόνον όποιος τα πλησιάσει με αγνό αίσθημα τα νιώθει και τα χαίρεται. Γιατί, η καρδιά με τη καρδιά μετριέται. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε μια φράση του σκηνοθέτη Σωτήρη Χατζάκη: «Το ρεμπέτικο τραγούδι είναι το εθνικό ποτάμι που διατρέχει την κυτταρική μας μνήμη». Η ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού είναι αξιοπρόσεχτη από το γεγονός και μόνο ότι διαδραματίζεται σε τόσο στενό χρονικό διάστημα (περίπου 30-40 χρόνια) και ταυτόχρονα όμως έχει τόση μεγάλη επίδραση στην εξέλιξη του Ελληνικού τραγουδιού. Ίσως τελικά να αποτελεί τον "συνδετικό κρίκο" της μουσικής του 19ου και 20ου αιώνα στην Ελλάδα. Πολλοί και διάφοροι παράγοντες συνέβαλλαν στην δημιουργία του ρεμπέτικου αλλά και στην διαμόρφωση του κατά την διάρκεια της μικρής "ζωής" του. Τα δημοτικά τραγούδια , η Βυζαντινή και Βαλκανική μουσική , η Τούρκικη και ανατολίτικη μουσική αλλά και άλλοι, κοινωνικού περιεχομένου παράγοντες, όπως ο τρόπος ζωής (τεκέδες, φυλακές , παρανομία) και μεγάλα ιστορικά γεγονότα (καταστροφή της Σμύρνης το 22 και το κύμα της προσφυγιάς, η βιομηχανική επανάσταση και η άνοδος -και αργότερα κάθοδος- της αστικής τάξης, οι διάφοροι πόλεμοι -1897, Β' παγκόσμιος, εμφύλιος-) διαμόρφωσαν εκτός των άλλων και την ρεμπέτικη μουσική.

Οι 3 περίοδοι του ρεμπέτικου

Πολλοί μελετητές και ιστορικοί χωρίζουν το ρεμπέτικο τραγούδι σε 3 περιόδους. Ο διαχωρισμός αυτός έχει μεγάλη σημασία για την κατανόηση του ρεμπέτικου γιατί κατά κάποιο τρόπο ακολουθεί την ιστορία της Ελλάδας και τα γεγονότα που συνέβησαν τότε. Έτσι χονδρικά το ρεμπέτικο τραγούδι χωρίζεται σε τρεις δεκαετίες (1922-1932, 1932-1942 και 1942-1952).
-Στην πρώτη δεκαετία κυριαρχεί το Σμυρναίικο και ανατολίτικο στυλ στο ρεμπέτικο τραγούδι. Η καταστροφή της Σμύρνης και η προσφυγιά από την Μικρά Ασία εμπλουτίζουν το Ελληνικό τραγούδι με αμανέδες, ταξίμια, Σμυρνιές τραγουδίστριες και ανατολίτικα όργανα ( σάζι, σαντούρι, ούτι, κανονάκι). Τα καφέ-αμάν γίνονται κύριος φορέας αυτής της μουσικής και αρχίζουν οι πρώτες γραμμοφωνήσεις τραγουδιών (στην Αμερική ήδη από το 1910).
-Στην δεύτερη δεκαετία έχουμε την αυθεντικότερη έκφραση του ρεμπέτικου τραγουδιού από τους μάγκες των μεγάλων αστικών κέντρων και την αντικατάσταση των ανατολίτικων οργάνων με μπουζούκι, μπαγλαμά και κιθάρα. Την εποχή αυτή (30-40) η ρεμπέτικη μουσική αποτελεί τρόπο ζωής για τους ανθρώπους του περιθωρίου, της φτώχιας , τους αδικημένους από την κοινωνία, τους ναρκομανείς, τους φυλακισμένους.
-Στην τρίτη δεκαετία αλλάζει το στυλ των τραγουδιών και κάνουν την εμφάνισή τους οι μουσικές ιδιοφυίες της εποχής (Τσιτσάνης, Χιώτης, Μητσάκης και άλλοι). Η μουσική γίνεται περισσότερο πολύπλοκη και δυσκολόπαιχτη. Είναι μια δύσκολη εποχή για τον Ελληνικό λαό.
Είναι φανερό ότι το ρεμπέτικο τραγούδι δεν εμφανίστηκε από την μια στιγμή στην άλλη, αλλά μια σειρά παραγόντων, οι οποίοι έχουν πολύ παλαιότερες ρίζες, βοήθησαν στη δημιουργία του. Τι συνέβαινε στην Ελλάδα πριν την "εμφάνιση" του ρεμπέτικου;
Μετά την επανάσταση του 1821 δημιουργείται το 1829 το πρώτο ανεξάρτητο Ελληνικό κράτος που περιλαμβάνει μόνο την στερεά Ελλάδα, την Πελοπόννησο και τις Κυκλάδες. Ωστόσο, οι Έλληνες κατοικούν και σε άλλες περιοχές όπως Μακεδονία, Δωδεκάνησα, Μικρά Ασία. Αρχικά λοιπόν το ρεμπέτικο απείχε ελάχιστα από το δημοτικό τραγούδι. Στην περίοδο 1833-1863 κατά την περίοδο της Βασιλείας του Όθωνα αναπτύσσεται η Σύρος και γίνεται κέντρο εμπορικών ανταλλαγών. Αργότερα την δεκαετία του 1870-1880 αναπτύσσεται ο Πειραιάς. Η ανάπτυξη του λιμανιού του Πειραιά συμπίπτει με την βιομηχανική επανάσταση στην Ελλάδα, η οποία, βέβαια, ποτέ δεν έφτασε τα επίπεδα της Ευρώπης. Έτσι αρχίζει μια εποχή εμπορίου και αστικοποίησης. Από το 1890 έως τις αρχές του 20ου αιώνα πραγματοποιείται ένα κύμα μετανάστευσης προς την Αμερική. Οι Έλληνες της Αμερικής θα είναι αυτοί που θα ηχογραφήσουν για πρώτη φορά Ελληνικά τραγούδια (1910-1934) και μάλιστα ,όπως υποστηρίζουν πολλοί, τα τραγούδια αυτά ήταν πολύ παλαιότερα. Ηχογραφούν Σμυρναίικα , δημοτικά και ρεμπέτικα τραγούδια, τα οποία μέχρι τότε υπήρχαν μόνο ως τραγούδια γραμμένα από αγνώστους , μες τις φυλακές ή τους τεκέδες και είχαν διαδοθεί από στόμα σε στόμα. Ο Καρκαβίτσας αναφέρει στίχους τραγουδιών από την φυλακή στο Παλαμήδι το 1880!.
Τα τραγούδια λοιπόν που δημιουργούνται στο τέλος του 19ου και αρχές 20ου αιώνα, είναι τραγούδια των κατώτερων κοινωνικών ομάδων των μεγάλων αστικών κέντρων-λιμανιών (Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη , Θεσσαλονίκη , Πειραιάς). Μέσα σε αυτήν την αστικοποίηση, και την εισβολή των δυτικών συμφερόντων στον Ελληνικό χώρο, αναπτύσσεται το ρεμπέτικο τραγούδι από τους απλούς ανθρώπους των πόλεων, φτωχούς, κοινωνικά αδικημένους , φυλακισμένους, παράνομους και ανθρώπους του "περιθωρίου". Μια ομάδα τέτοιων ανθρώπων ήταν και οι κουτσαβάκηδες που έδρασαν στου Ψυρρή από το 1867-1897 που όμως τους εξόντωσε ο Μπαϊρακτάρης. Οι κουτσαβάκηδες , όπως και άλλοι άνθρωποι του υποκόσμου ,που χαρακτηρίζονταν ως μάγκες ,βλάμηδες, τσίφτηδες , αλάνια και ρεμπέτες, είχαν αναπτύξει ένα δικό του τρόπο ζωής (αργκό, τραγούδια , συνήθειες , ενδιαφέροντα) που δεν συμβάδιζε με τον νέο αστικό τρόπο ζωής, που εισήγαγε η νέα ανερχόμενη αστική τάξη. Από αυτή την ομάδα ανθρώπων με τον εναλλακτικό τρόπο ζωής γεννήθηκε το ρεμπέτικο τραγούδι.
Μετά τους βαλκανικούς πολέμους (1912-13) και τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο (1917) , το πιο συνταραχτικό γεγονός που επηρέασε βαθειά το ρεμπέτικο τραγούδι ήταν η καταστροφή της Σμύρνης (1922) και η ανταλλαγή των πληθυσμών. Οι Μικρασιάτες μουσικοί διαδίδουν την λαϊκή μουσική της Σμύρνης και της Πόλης (Σμυρναίικο) και αρχίζει η μίξη των δύο ειδών μουσικής , δηλαδή του Σμυρναίικου και τραγουδιού των ρεμπετών (μουρμούρικο, της φυλακής, του τεκέ, μάγκικο, μποέμικο). Τα καφέ-αμάν ενώ υπήρχαν ήδη από το 1900, τώρα μεσουρανούν και διαδίδουν τον τρόπο αυτό διασκέδασης με το ρεμπέτικο τραγούδι. Συνθέτες της εποχής εκείνης : ο Δραγάτσης, ο Καρίπης ,ο Σεμσής, ο Τούντας ο Γιοβάν Τσαούς , ο Πωλ, και ερμηνευτές : η Ρόζα Εσκενάζη, η Ρίτα Αμπατζή, η Μαρίκα Παπαγκίκα, ο Αντώνης Νταλγκάς, ο Νούρος. Αν και οι πρώτες ηχογραφήσεις τραγουδιών είχαν ξεκινήσει στο εξωτερικό από το 1907-1910, οι οργανωμένες ηχογραφήσεις στην Ελλάδα με την συμμετοχή μεγάλων δισκογραφικών εταιριών γίνονται μετά το 1931. Προηγουμένως αναφερθήκαμε στον ερωτικό χαρακτήρα των ρεμπέτικων. Και πάλι ο Πετρόπουλος λέει: « Βασικώς τα ρεμπέτικα τραγούδια είναι λαϊκά άσματα της αγάπης και, ειδικότερα, της ερωτικής εγκαταλείψεως. Τουλάχιστον τα μισά ρεμπέτικα έχουν τον έρωτα θέμα τους, και τα πιο πολλά απ’ αυτά θρηνούν τον ερωτικό χωρισμό• την πικρότατη ορφάνια. Ο ρεμπέτης γνωρίζει ότι ο έρως είναι μεταθετό αίσθημα και ότι ο οίκτος των επικυριάρχων η αγάπη είναι. Τόσο έδειραν τα πάθη τους ανθρώπους των ρεμπέτικων τραγουδιών ώστε απώλεσαν το δικαίωμα να εκπροσωπούν τον εαυτό τους. Στα δημώδη άσματα ο εραστής καταπλήσσει με την ανδρεία, ενώ ο εραστής των ρεμπέτικων τραγουδιών εκλιπαρεί, καθικετεύει, ελκύει διά του οίκτου. Σε λιτανεία μετήλλαξε τον πανδαμάτορα έρωτα το ρεμπέτικο τραγούδι, όπου οι περιπτύξεις είναι ψυχικές οι δε μνήμες δεσπόζουν. Οι ερωτευμένοι χρησιμοποιούν ολόχρυσα λόγια, λόγια πού καίνε, αν και η αγάπη νιώθεται και δεν την αποδεικνύουν. Οι ερωτευμένοι εκφράζονται με υπερβολές γιατί διαβιούν εν υπερβολαίς. Όσο κι αν ο άνθρωπος έχει βουνό την καρδιά αδυνατεί να αγαπήσει πολλές φορές στη ζωή του. Ο έρως είναι ένας γλυκόπικρος εφιάλτης, σάβανο των ζωντανών, φονεύς, ψυχοβγάλτης, νεκροπομπός πουλιών, ελευθερωτής. Τέτοιους έρωτες ψάλλουν τ’ αδέρφια μου, οι έσχατοι ρεμπέτες.»

(…Ακολουθεί και Β΄ Μέρος…)

Αυστραλία: Απαγόρευση καπνίσματος και στα αυτοκίνητα

Το κάπνισμα θα απαγορεύεται στα αυτοκίνητα, αν σ' αυτά επιβαίνουν άτομα κάτω των 18 ετών, με νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση της Βικτόριας.
Το νομοσχέδιο, που αναμένεται να υπερψηφιστεί, προβλέπει αυστηρές ποινές στους παραβάτες.
Το κάπνισμα στα αυτοκίνητα απαγορεύεται και σε άλλες πολιτείες της Αυστραλίας, αν και το όριο ηλικίας είναι για άτομα κάτω των 16 ετών.
Στην κυβέρνηση έχει υποβληθεί πρόταση να απαγορευτεί το κάπνισμα και στα σπίτια αν υπάρχουν ανήλικα παιδιά.

ANA-MPA

Τα χταπόδια, τα καλαμάρια και γενικά τα κεφαλόποδα… μας ακούν!

Ερευνητές της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ταϊβάν έδωσαν απάντηση σε ένα ερώτημα που απασχολεί για πολλές δεκαετίες την επιστημονική κοινότητα. Οπως αποδεικνύεται, τα χταπόδια, τα καλαμάρια και γενικά τα κεφαλόποδα μπορούν και ακούν ήχους κάτω από το νερό. Έτσι, όπως φαίνεται, χρησιμοποιούν την ακοή τόσο για να συλλαμβάνουν τα θηράματά τους όσο και για να επικοινωνούν μεταξύ τους, αλλά και να αποφεύγουν τους αντιπάλους τους.
Ως σήμερα οι ειδικοί πίστευαν ότι τα χταπόδια και τα καλαμάρια δεν άκουγαν επειδή δεν διαθέτουν νυκτική κύστη (ένα όργανο της πέψης των ψαριών που συμμετέχει και στην παραγωγή και πρόσληψη ήχων).
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα χταπόδια και τα καλαμάρια χρησιμοποιούν ένα άλλο όργανο, τη στατοκύστη, για να καταγράφουν ήχους. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα χταπόδια ακούνε ήχους σε συχνότητες ανάμεσα στα 400 Ηz και 1.000 Ηz, ενώ τα καλαμάρια ακούνε σε συχνότητες ανάμεσα στα 400 Ηz και 1.500 Ηz.

tipos.com

Αθώοι οι «έξι» για την καταστροφή στη Μικρά Ασία

Με οριακή πλειοψηφία οι δικαστές επιχειρούν να αλλάξουν την ιστορία στην περίφημη «δίκη των έξι»


Να ξαναγράψει την ιστορία για τις ποινικές ευθύνες της Μικρασιατικής Καταστροφής επιχειρεί ο Αρειος Πάγος ύστερα από 87 ολόκληρα χρόνια, καθώς με χθεσινή απόφαση και με οριακή πλειοψηφία (3-2 ψήφοι) εκτιμά ότι οι καταδικασθέντες το 1922 πολιτικοί και στρατιωτικοί στη «δίκη των έξι» για εσχάτη προδοσία κ.λπ. και εκτελεσθέντες, ήταν αθώοι.
Η πλειοψηφία του Ζ' ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου στηριζόμενη κυρίως σε δηλώσεις, επιστολές και εκτιμήσεις που εξέφρασαν τα επόμενα χρόνια μετά την καταδίκη διάφοροι πολιτικοί και στρατιωτικοί της εποχής εκείνης (Ελ. Βενιζέλος, Θ. Πάγκαλος κ.λπ.) αλλά και σε βιβλία του τότε Αρχηγείου Στρατού, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αν το Εκτακτο Επαναστατικό Δικαστήριο γνώριζε τα στοιχεία αυτά το 1922, δεν θα είχε καταδικάσει τους έξι.
Αντίθετα, η μειοψηφία του Αρείου Πάγου έκρινε ότι οι εκτιμήσεις και προσωπικές απόψεις δεν αποτελούν νέα στοιχεία που μπορούν να ανατρέψουν την καταδικαστική κρίση μετά 87 χρόνια.

Οριακά
Λόγω της οριακής πλειοψηφίας το θέμα παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, που θα ξανακρίνει σχεδόν έναν αιώνα μετά, εάν ήταν ένοχοι ή αθώοι, οι καταδικασθέντες και εκτελεσθέντες πρώην πρωθυπουργοί Π. Πρωτοπαπαδάκης, Δ. Γούναρης και Ν. Στράτος, οι διατελέσαντες υπουργοί Γ. Μπαλτατζής, Ν. Θεοτόκης και ο αρχιστράτηγος Γ. Χατζηανέστης. Την επανάληψη της «δίκης των έξι» και την ανατροπή της καταδίκης τους σε θάνατο ζήτησε ο Μιχ. Πρωτοπαπαδάκης, εγγονός του τότε πρωθυπουργού, υποστηρίζοντας ότι η αθωότητά τους προκύπτει από τις μεταγενέστερες δηλώσεις και συγγράμματα.
Η καταδίκη έγινε για εσχάτη προδοσία που αφορούσε στον κλονισμό του ηθικού του μαχόμενου στην Ιωνία στρατού, τη μεταφορά μεγάλης δύναμης από το Μικρασιατικό μέτωπο που εξασθένισε, την παράδοση αποθηκών με πολεμικό υλικό, αλλά και μεγάλων τμημάτων της στρατιάς.
Η πλειοψηφία αποτελούμενη από τον προαχθέντα πέρσι σε αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου Γ. Μάμαλη και συνταξιοδοτούμενο την προσεχή Τρίτη, καθώς και τους αρεοπαγίτες Ν. Κωνσταντόπουλο, Π. Ρουμπή, θεώρησε ως νέα στοιχεία ικανά να στηρίξουν την αθωότητα των καταδικασθέντων, μία επιστολή που έστειλε το 1929 ο τότε πρωθυπουργός Ελ. Βενιζέλος στον τότε αρχηγό του Λαϊκού Κόμματος (αξιωματικής αντιπολίτευσης) Π. Τσαλδάρη.

Επιστολή
Στην επιστολή ανέφερε ότι «ουδείς των πολιτικών αρχηγών της δημοκρατικής παρατάξεως θεωρεί ότι οι ηγέται της πολιτικής, ήτις ηκολουθήθη μετά το 1920, διέπραξαν προδοσίαν κατά της πατρίδος ή ότι εν γνώσει οδήγησαν τον τόπο εις την Μικρασιατικήν καταστροφήν», προσθέτοντας πως πίστευε «ότι θα ήσαν ευτυχείς αν η πολιτική των ωδήγει την Ελλάδα εις εθνικόν θρίαμβον».
Ακόμα η πλειοψηφία του Αρείου Πάγου στηρίχθηκε σε δήλωση του Ελ. Βενιζέλου στη Βουλή ότι «εστερήθηκαν την ζωή των κατά εντελώς άνομον τρόπον», αλλά και του τότε αντιστράτηγου Θ. Πάγκαλου (προέδρου της Ανακριτικής Επιτροπής που παρέπεμψε τους 6) ότι «η Επανάστασις του 1922 υπήρξε Επανάστασις Ιδεολόγων η οποία κατέληξεν εις την σκληράν απόφασιν της θανατικής καταδίκης ίνα χρησιμεύση το αίμα εκείνο προς νέαν αναδημιουργίαν».
Αντίθετα η μειοψηφία των αρεοπαγιτών Ν. Ζαΐρη, Κ. Φράγκου (εισηγητή) υπογραμμίζει ότι οι μεταγενέστερες κατά 7 έως 10 χρόνια δηλώσεις και επιστολές αποτελούν πολιτικές κρίσεις που έγιναν στο πνεύμα κατασίγασης των πολιτικών παθών και συμφιλίωσης του λαού, ενώ δεν προέκυψαν γεγονότα που να αποδυναμώνουν το κατηγορητήριο.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ, imerisia.gr

H δικτατορία ...των ΜΜΕ

ΕΕ ... Τσεχία, Κροατία, Σλοβενία, Σουηδία, Κύπρος

Σλοβενία, Μπαρόζο και Χριστόφιας

Η τσεχική προεδρία της Ε.Ε. ανακοίνωσε προχθές την επ΄αόριστον αναβολή του νέου γύρου των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Κροατία, εξαιτίας της μακρόχρονης διαφοράς μεταξύ της χώρας αυτής και της Σλοβενίας, για τον καθορισμό των θαλάσσιων συνόρων των δύο χωρών.

Η Σουηδία, η οποία αναλαμβάνει την προεδρία της Ε.Ε. από την 1η Ιουλίου, ανακοίνωσε ότι δεν διαθέτει κανένα πλάνο για την επίλυση του προβλήματος και προκρίνει ως βάση για την επίλυση του προβλήματος τις διμερείς διαπραγματεύσεις.

Ως γνωστόν, οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Κροατίας με την Ε.Ε. άρχισαν το 2005 και από τότε πάγωσαν δυο φορές. Η Σλοβενία, η οποία είναι μέλος της Ε.Ε. και διαθέτει το δικαίωμα της αρνησικυρίας, αρνείται να αναγνωρίσει τις κροατικές απαιτήσεις για επαναχάραξη των θαλασσίων συνόρων στην Αδριατική, καθώς θα στερηθεί το δικαίωμα εξόδου στα διεθνή ύδατα.

Η περίπτωση είναι αρκούντως διδακτική και για την περίπτωση της Κύπρου. Αλλά και για την όλη στάση που τηρεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στο Κυπριακό και στην ένταξη της Τουρκίας.

Για μια περίπτωση επαναχάραξης θαλάσσιων συνόρων, η Σλοβενία φράσσει το δρόμο της Κροατίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εδώ υπάρχει ένα πολύ πιο πελώριο θέμα. Υπάρχει θέμα εισβολής, κατοχής ευρωπαϊκού εδάφους, εποικισμού, εθνικής κάθαρσης, μη αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας και πολλά άλλα, και οι ηγέτες της Κυπριακής Δημοκρατίας αφήνουν αλώβητη την Τουρκία και ανενόχλητη να διεξάγει ενταξιακές συνομιλίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Και αφού οι Κύπριοι ηγέτες, από την Κυβέρνηση μέχρι το τελευταίο κόμμα, παρουσιάζονται αναίσθητοι ενώπιον αυτού του εγκλήματος και δεν προχωρούν να μπλοκάρουν τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας, γιατί να συγκινηθούν οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι Ευρωπαίοι ηγέτες; Γιατί να συνδεθεί το Κυπριακό με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, αφού ο Πρόεδρος Χριστόφιας δηλώνει ότι το πρόβλημα είναι κυπριακό και βγάζει την Τουρκία έξω από τις ευθύνες της; Αφού εδώ συνομιλούν οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων, τι σχέση έχει η Τουρκία και γιατί να υποστεί τις συνέπειες;

Ο κ. Μπαρόζο μας είπε προχθές ότι υπάρχει ιστορική ευκαιρία να λύσουμε το πρόβλημα. Και δεν σηκώθηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να του πει: «Ποια ευκαιρία υπάρχει, εξοχότατε; Είδατε να απελευθερώνεται μια ίντσα ευρωπαϊκού εδάφους; Είδατε να αποχωρεί έστω και ένας Τούρκος στρατιώτης; Επέστρεψε ένας πρόσφυγας;».

Όλα αυτά είναι σημεία των καιρών. Και η πρόσκληση σε γεύμα ενός παράνομου ηγέτη και η συνάντηση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο σύμβολο ενός παράνομου εκτρώματος, και η σιωπή του Προέδρου της Δημοκρατίας και η όλη πολιτική και φιλοσοφία του.

Πάμε προς τον γκρεμό...

ΣΗΜΕΡΙΝΗ

7 τουρκικά κόλπα στο Αιγαίο

Επτά επικίνδυνες και ανησυχητικές στρατιωτικές τακτικές εφαρμόζει με επιμονή το τελευταίο διάστημα η Άγκυρα σε Αιγαίο και Έβρο, με στόχο να ενισχύσει τις διεκδικήσεις της κατά της Ελλάδας και να επιβάλει την ατζέντα της στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Η καταγραφή των νέων αμιγώς στρατιωτικού χαρακτήρα προκλήσεων, που χαρακτηρίζονται από ένταση, έκταση και συστηματικότητα, έγινε από έμπειρους επιχειρησιακούς αξιωματικούς των Γενικών Επιτελείων στο πλαίσιο συνολικής ανάλυσης τόσο των δεδομένων της διπλής άσκησης Θαλασσόλυκος και Έφες που έγινε στο Αιγαίο πριν από μερικές εβδομάδες, όσο και σειράς άλλων πρόσφατων ενεργειών.

Οι 7 κινήσεις που προβληματίζουν το Ελληνικό Πεντάγωνο για το τι ενδεχομένως σκαρώνει η Τουρκία είναι:

1Οι αυξανόμενες υπερπτήσεις ελληνικών νησιών- που πλέον γίνονται πάνω από τρία κατοικημένα νησιά- σε χαμηλό ύψος και πολλές φορές με σχηματισμούς κρούσης.

2Η επιθετική αναγνώριση- αναχαίτιση ελληνικών μαχητικών στο κέντρο του Αιγαίου, με συχνότερο πλέον ρυθμό.

3Ο προσανατολισμός των ασκήσεών τους - όπως οι τελευταίες Θαλασσόλυκος και Έφες- όχι πλέον σε διάταξη εικονικού αεροναυτικού αποκλεισμού κάποιου νησιού του Ανατολικού Αιγαίου όπως πρόσφατα, αλλά στη δημιουργία αντίστοιχου «τείχους» κατά μήκος του 25ου Μεσημβρινού ανατολικά του οποίου υποστηρίζουν με ανεδαφικούς ισχυρισμούς ότι πρέπει να έχουν τον έλεγχο στις πτήσεις και στην έρευνα και διάσωση.

4Η υλοποίηση- πάλι στο πλαίσιο της τελευταίας άσκησης- ταχείας και προστατευόμενης αερομεταφοράς ενός πλήρως εξοπλισμένου τάγματος Ειδικών Δυνάμεων με 52 ελικόπτερα.

5Η τάση να αντιδρούν όλο και συχνότερα τελευταία οι Τούρκοι πιλότοι κατά τη διαδικασία αναγνώρισης- αναχαίτισης και να επιδιώκουν εμπλοκή σε (εικονικές) αερομαχίες κατά τις οποίες και πολλές φορές φθάνουν στα άκρα.

6Οι δύο «έφοδοι» μέχρι το Σούνιο και το Κάβο Ντόρο τουρκικών πολεμικών πλοίων εντός του 2009 που ενεργοποίησαν, λόγω της προκλητικότητας, την «κόκκινη γραμμή» επικοινωνίας.

7Η αντικατάσταση- σχετικά πρόσφαταμεγάλου μέρους του αρματικού δυναμικού της στον Έβρο και γενικότερα την Ανατολική Θράκη, από άλλα πιο σύγχρονα άρματα με νέου τύπου πυρομαχικά.

Έμπειροι στρατιωτικοί εκτιμούν ότι η κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας ενδέχεται να σχετίζεται με την προσπάθεια της Άγκυρας να προκαλέσει, μέσω ενός σεναρίου έντασης, έναν ελληνοτουρκικό διάλογο με ατζέντα που θα έχει καθορίσει, εν πολλοίς, με απειλές, εκβιασμούς και ίσως τετελεσμένα. Όπως επίσης, με την προσπάθειά της να επιβάλει σε ΝΑΤΟϊκό επίπεδο τις δίκες της απόψεις όσον αφορά τη δομή διοίκησης και τον έλεγχο στην περιοχή του Αιγαίου.

Η κυβέρνηση, όπως δήλωσε πρόσφατα η υπουργός Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη, σκοπεύει να θέσει το θέμα των προκλήσεων στο Αιγαίο στον Τούρκο ομόλογό της στο περιθώριο της άτυπης συνόδου του ΟΑΣΕ αύριο στην Κέρκυρα- κάτι που σκόπευε να κάνει και ο κ. Καραμανλής στον κ. Ερντογάν. Στην ανάγκη σχέσεων καλής γειτονίας ως τον πυρήνα του προβλήματος της διεθνούς ασφάλειας αναφέρθηκε χθες ο υπουργός Άμυνας κ. Ε. Μεϊμαράκης σε ομιλία στην Κωνσταντινούπολη, κατά την οποία επίσης κάλεσε την Τουρκία να συνεργαστεί στην αντιμετώπιση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης. Πάντως το ΠΑΣΟΚ- με ερώτηση που υπογράφουν πρώτοι η κ. Βάσω Παπανδρέου και ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος, πολιτικοί εκπρόσωποι Άμυνας και Εξωτερικών αντίστοιχα- επικρίνει έντονα τους συναρμόδιους υπουργούς κ.κ. Μπακογιάννη και Μεϊμαράκη ότι ως κυβέρνηση αδρανούν για τις προκλήσεις.

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΕΚΤΙΜΟΥΝ

ότι η Άγκυρα προσπαθεί να επιβάλει σε ΝΑΤΟϊκό επίπεδο τις δικές της απόψεις για τη δομή διοίκησης και τον έλεγχο στο Αιγαίο

TANEAonline