Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Με αφορμή ένα διήγημα που αναφέρεται στα κάλαντα…

[[ δαμ- ων ]]

Άδικος είναι ο κόσμος. Πάντα έτσι ήταν. Λες και το κακό είναι πιο δυνατό από το καλό. Κι ο άνθρωπος αντί να «άνω θρώσκει», σαν να υπάρχει μια φυγόκεντρη δύναμη, που τον βγάζει από την πορεία- την πορεία την οποία η φύση και οι κοσμικοί νόμοι έχουν θέσει για να τον μετασχηματίσουν σε Άνθρωπο, έτοιμο να ενσωματωθεί στο σώμα του Ουράνιου Άνθρωπου- τον κάνει να πισωγυρίζει. Για να μη ξεχνάμε ότι δεν είμαστε μόνο γήινοι- «γης παις ειμί και ουρανού αστερόεντος, αυτάρ εμοί γένος ουράνιον.» έψαλλαν οι ορφικοί- αλλά και ουράνιοι, έχουμε καθιερώσει γιορτές. Σε αυτές πρέπει να βγάλουμε για λίγο το γήινο ένδυμα- το στολισμένο με εγωισμό, φιλαυτία, φαρισαϊσμό, συμφεροντολογισμό, μικρότητες κι απανθρωπιά- και να αφήσουμε για λίγο να αναλάμψει το φως της ψυχής μας.
Διανύουμε την περίοδο των γιορτινών ημερών του δεκαπενθήμερου, που ξεκίνησαν από τη γιορτή των Χριστουγέννων και θα ολοκληρωθούν με τη γιορτή του Αϊ Γιάννη του Πρόδρομου. Είναι μέρες χαράς και ξεκινούν με τα τραγούδια των παιδιών- τα κάλαντα. Αρχίσαμε από τα πρώτα κάλαντα, όπου από τις φωνούλες των παιδιών- έστω κι αν ακούσουμε κάποιες παραφωνίες και σαρδάμ- μπήκαμε στο πνεύμα των Χριστουγέννων και του όλου εορταστικού κύκλου:
« Καλήν εσπέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
Χριστού τη Θεία γέννηση,
να πω στ' αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον,
εν Βηθλεέμ τη πόλει,
οι ουρανοί αγάλλονται,
χαίρει η φύσις όλη…»
Μόνο που τα φετινά Χριστούγεννα δεν ήσαν τόσο χαρούμενα, όσο πριν την περίοδο της οικονομική κρίσης. Και η προσμονή του καινούργιου χρόνου δεν θα γίνει με την ελπίδα πως θα έρθουν καλύτερες μέρες, αλλά με την απαισιοδοξία πως το 2017 θα είναι χειρότερο από το 2016, που κι αυτό ήταν χειρότερο του 2015 κοκ. Όσο και αν τραγούδησαν τα παιδιά «οι ουρανοί αγάλλονται», οι άνθρωποι βλέπουν γκρίζο ουρανό και είναι σκυθρωποί κι αγέλαστοι, ενώ η φύση δε χαίρει γιατί οι σκυλάνθρωποι της εξουσίας- τα αιμοδιψή βαμπίρ- της βάζουν φόρο!

Η συνέχεια >>> VAGIAblog

Δεν υπάρχουν σχόλια: