Π Ε Ρ Ι Κ Λ Ε Ο Υ Σ Επιτάφιος, είναι ίσως το σπουδαιότερο και το ωραιότερο και πάντα επικαιρότατο, πολιτικό κείμενο που γράφτηκε ποτέ, στη γραπτή ιστορία της ανθρωπότητας, τα τελευταία δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Το έγραψε, πέμπτο αιώνα προ Χριστού, ο Θουκυδίδης στην Ιστορία του (Β35-46) για να παραμείνει -όπως ο ίδιος προέβλεψε κι έτσι και ‘γινε- «κτήμα εσαεί» της ανθρωπότητας. Τη δημηγορία του για τους νεκρούς ήρωες του 431π.Χ. εκφωνούσε ο Περικλής. Και παρέμεινε, έκτοτε, ο ύψιστος ύμνος στη δημοκρατία. Εκεί, λοιπόν, ενώπιον των κηδευομένων της πατρίδος ηρώων, βρίσκεται και το «ούς νυν ημείς ζηλώσαντες» (αυτούς [τους νεκρούς ήρωες] τώρα εμείς ζηλεύοντες), που είπε ο Περικλής: Ζηλώσαντες. Μετοχή, από το ρήμα ζηλόω - ζηλώ. Εκ του οποίου και ο ζήλος. Και το επίζηλος και το ζηλευτός. Που όμως δεν είχε, βέβαια, την έννοια της ζηλοφθονίας, της αρρωστημένης ζήλιας, του φθόνου, που επιζητεί μανιωδώς και ενεργεί μανιοκαταθλιπτικώς για τη διαπόμπευση και την καταστροφή εκείνου τον οποίο ζηλεύουμε και φθονούμε… Το ζηλώσαντες δεν εννοεί την αζούλα που μετατρέπεται σε… πούζα, καθώς έλεγαν κι οι παλαιότεροι Κυπριώτες. Έτερον εκάτερον.Π Ε Ρ Ι Κ Λ Ε Ο Υ Σ το κλέος «ζηλώσαντες», ζηλοφθόνως όμως, οι αντίπαλοί του, όμοια και χειρότερα από τη σύγχρονη ζηλοφθονία που εισβάλλει ως σκουλήκι και κατατρώει ως σαράκι, σχέσεις αξιωματούχων της πολιτικής, ακόμα κι εντός του ίδιου πολιτικού σχηματισμού, έκαναν. Και τι δεν σκαρφίστηκαν εναντίον του! Η ζηλοφθονία, ακριβώς, κατά του επιφανέστερου ανά τους αιώνες πολιτικού, για τον οποίο ο Θουκυδίδης τεκμηρίωσε ότι υπήρξε και «χρημάτων τε διαφανώς αδωρότατος» (Β-65), έφτασε ώς την κατάντια να τον κατηγορήσουν και το 'γραψε ο Αριστοφάνης στους Αχαρνής ότι, με το περί Μεγαρέων Ψήφισμα προκάλεσε τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, επειδή, άκουσον άκουσον, οι Μεγαρείς είχαν… απαγάγει δύο πόρνες τις οποίες η σύζυγός του, η Ασπασία, προμήθευε δήθεν στον Περικλή για να τις απολαμβάνει!
Α Κ Ο Υ Σ Τ Ε, λοιπόν, προσεκτικά την εκκωφαντικά ανυπόφορη δυσοσμία που εκπέμπει καθημερινά η σαπίλα της παρακμάζουσας Κύπρου, στα νυν πρωτοσέλιδα. Δεν είναι από μόνο του, «νομοτελειακώς», που παρακμάζει το δημοκρατικό πολίτευμα κι η φιλοπατρία, σε μια πολιτεία της οποίας οι Ηγέτες «οραματίζονται» να επιβάλουν τη ρατσιστική κατάλυση της δημοκρατίας, με την υποταγή του 82% στην «πολιτική ισότητα» του ελεγχόμενου από τους Τούρκους κατακτητές 18%. Δεν είναι οι νόμοι κι οι θεσμοί που παρέχουν την ευχέρεια στον υπόκοσμο της νύχτας, του τζόγου και της εκπόρνευσης να… «συγκυβερνά» και την ημέρα! Είναι πρωτίστως η ποιότητα, τα γράδα, ο εγωκεντρισμός, η ιδιοτέλεια, η μωροφιλοδοξία, η ζηλοφθονία των Πολιτικών Δημαγωγών που παράγει τους οχετούς της κατάντιας ενός, κατά 40,6% ήδη αυτο-παραιτηθέντος, δύσμοιρου λαού…
ΕΡΩΤΗΣΗ
Όταν ο υποστράτηγος των τ/κ δυνάμεων του Αττίλα (ΤΜΤ-ΔΔΑ) Αμπντουλάχ Ρετζέπ, κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών ασκήσεων έμπρακτης απειλής χρήσης πολεμικής βίας εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αποκλειστική Οικονομική της Ζώνη (ΑΟΖ), διακηρύσσει ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει τις συμφωνίες που η Κύπρος υπέγραψε με Αίγυπτο και Λίβανο για την ΑΟΖ και η είδηση αυτή δεν βρίσκεται καν σε μονόστηλο των πρώτων σελίδων της Λευκωσίας, τι να συμπεράνει κανείς για τον ημέτερο βαθμό επαγρύπνησης και για το αν έχουν όντως γνώσιν οι φύλακες;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου