Βίοι αντιπαράλληλοι: Οι αιμομίχτες Λωτ και Οιδίποδας

[[ δαμ-ων ]]

Ο ΟΙΔΙΠΟΔΑΣ

Θα συνεχίσουμε σήμερα με τον άλλο αιμομίχτη, τον Θηβαίο Οιδίποδα. Θα αναφέρουμε, στη συνέχεια, περιληπτικά τον μύθο του:
[[ Ο Οιδίποδας ήταν γιος του βασιλιά της Θήβας Λάϊου και της Ιοκάστης ( ή Επικάστης ), της κόρης του Μενοικέα κι αδελφής του Κρέοντα.. Επειδή ο Απόλλωνας είχε χρησμοδοτήσει στο Λάϊο ότι θα σκοτωνόταν από το ίδιο του το παιδί, σαν τιμωρία του για την αρπαγή του Χρύσιππου, ο βασιλιάς άφησε έκθετο το βρέφος, αμέσως μετά τη γέννησή του, στον Κιθαιρώνα, αφού πρώτα τρύπησε κι έδεσε με χρυσούς χαλκάδες τους αστραγάλους του. Ο έμπιστος βοσκός του βασιλιά που πήρε την εντολή να εκτελέσει την αποτρόπαια πράξη, λυπήθηκε το βρέφος, το οποίο παρέδωσε στους αλογοβοσκούς του βασιλιά της Κορίνθου Πόλυβου, χωρίς ν’ αναφέρει την καταγωγή του. Αυτοί το παρέδωσαν στην βασίλισσά τους Μερόπη, που δεν είχε παιδιά. Έτσι το βασιλικό ζευγάρι δέχτηκε το νήπιο σαν παιδί του, και το ονόμασαν Οιδίποδα, δηλ. το παιδί με τα πρησμένα πόδια, το οποίο ανέθρεψαν σαν βασιλογιό και διάδοχο του θρόνου τους.
Όταν μεγάλωσε, πάνω σε μια λογομαχία, ένας μεθυσμένος τον αποκάλεσε νόθο. Θέλοντας ο Οιδίποδας να μάθει τους πραγματικούς του γονείς, κατέφυγε στο μαντείο των Δελφών, από το οποίο έμαθε μόνο πως θα σκότωνε τον πατέρα του και θα παντρευόταν τη μητέρα του. Θεωρώντας τον Πόλυβο και τη Μερόπη σαν γονιούς του, απόφυγε να επιστρέψει στην Κόρινθο, ώστε να μην πραγματοποιηθεί ο χρησμός. Γι’ αυτό πήρε το δρόμο προς τη Θήβα. Σ’ ένα σταυροδρόμι συνάντησε τον Λάϊο, που πήγαινε στους Δελφούς. Λογομάχησαν, γιατί αλαζονικά του ζήτησαν να παραμερίσει, κι όταν ο βασιλιάς τον χτύπησε με το ραβδί του, θύμωσε ο Οιδίποδας και σκότωσε τον Λάϊο, δηλ. τον πραγματικό του πατέρα, και τους υπηρέτες της συνοδείας του. Μόνον ένας σώθηκε, που τρέχοντας ήρθε στη Θήβα, λέγοντας πως τους επιτέθηκαν ληστές, οι οποίοι σκότωσαν το βασιλιά. ]]
Ο μεγάλος μας τραγικός ποιητής Σοφοκλής έγραψε δύο τραγωδίες, παίρνοντας το θέμα του από την μυθιστορία του Οιδίποδα, την “Οιδίπους Τύραννος” και την “Οιδίπους επί Κολωνώ”. Στην πρώτη αναφέρεται στη ζωή του ήρωα και την τραγική της κατάληξη, όταν έμαθε πως είχε παντρευτεί την φυσική του μητέρα Ιοκάστη, ενώ είχε σκοτώσει τον πραγματικό του πατέρα Λάϊο. Ο ποιητής χειρίζεται με δεξιοτεχνία το θέμα και λίγο πριν γίνει η τραγική αποκάλυψη, βάζει τον ίδιο τον Οιδίποδα να εξιστορήσει τη ζωή του, όπως την θυμόταν στο παλάτι της Κορίνθου μέχρι να καταλήξει από οργή στον φόνο του άγνωστου γι’ αυτόν Λάιου:
« …………….Είχα γονιό μου
τον Πόλυβο απ’ την Κόρινθο και μάνα
τη Δωρίδα Μερόπη. Με λογιάζαν
εκεί τον πρώτο απ’ τους πολίτες, όταν
κάτι παράξενο έγινε, τυχαίο
κι ανάξιο να το προσέξω. Κάποιος
στο δείπνο μεθυσμένος λέει απάνω
στο κρασί πως του Πόλυβου δεν είμαι
πραγματικός του γιος. Θύμωσα τότε,
μα συγκρατήθηκα τη μέρα εκείνη....

Ολόκληρο το άρθρο >> εδώ