Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010

Τυρί, αξίας 1.000 ευρώ το κιλό, ... από γάλα γαϊδάρας



Τυρί, αξίας 1.000 ευρώ ανά κιλό, παράγεται στη μοναδική φάρμα παραγωγής προϊόντων από γάλα γαϊδάρας, στα Βαλκάνια, στο πάρκο Ζασάβιτσα, στην περιοχή Σρέμσκα Μιτρόβιτσα της Σερβίας.
Τα 100 συμπαθή τετράποδα που φιλοξενούνται στη φάρμα και τα οποία από πέρυσι ανέλαβαν επιχειρηματικές … πρωτοβουλίες, αφού το γάλα τους αποτελεί τη βάση και το κυρίαρχο συστατικό για την παραγωγή προϊόντων όπως γάλα, σαπούνι, λικέρ και αφρόλουτρο, αποφάσισαν να επεκτείνουν την "δράση" τους, σ' ένα νέο προϊόν: το τυρί!
Μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, ο επικεφαλής της φάρμας, Σλόμπονταν Σίμπιτς, διευκρίνισε πως το τυρί παράγεται κατόπιν παραγγελίας και μέχρι σήμερα η φάρμα δέχθηκε μία παραγγελία, για την παραγωγή μισού κιλού. "Το κόστος είναι υψηλό". είπε ο κ. Σίμπιτς και πρόσθεσε πως για την παραγωγή ενός κιλού τυριού, χρειάζονται 25 λίτρα γάλα γαϊδάρας.
Ο ίδιος μας εξήγησε πως η διαδικασία συλλογής και επεξεργασίας του γάλακτος δεν είναι τόσο απλή όσο ενδεχομένως να ακούγεται και απαιτεί συγκεκριμένη χρονική διάρκεια, υπομονή και, βέβαια, αγάπη για τα γαϊδουράκια, τα οποία αποτελούν και την "πηγή" τροφοδοσίας της γραμμής παραγωγής όλων των προϊόντων.

ana-mpa.gr

2 σχόλια:

Α.ΚΡΗΤΙΚΟΣ είπε...

Το γάλα της γαϊδούρας, όπως έχει αποδειχθεί με επιστημονικές έρευνες, είναι το πλησιέστερο στο μητρικό σε θρεπτικά συστατικά και όχι μόνο. Παλαιότερα χρησιμοποιόταν συχνά για θεραπευτικούς λόγους σε βρέφη ή παιδιά με πολύ καλά αποτελέσματα.
Από την αρχαιότητα είναι γνωστό οτι στις πλούσιες αστικές ή Βασιλικές οικογένειες γινόταν ευρεία χρήση ως άριστο καλλυντικό.
(Είναι επίσης γνωστό π.χ. το λουτρό της Κλεοπάτρας ή των Ρωμαίων αριστοκρατισσών, συνήθεια όμως που ακολουθείται και σήμερα από τις διαθέτουσες τα ανάλογα οικονομικά).
Η συγκεκριμμένη φάρμα στην γειτονική χώρα,οργανώθηκε να παράγει γάλα και να το εμπορεύεται με εταιρείες καλλυντικών, απο τις οποίες είναι περιζήτητο και μάλιστα με υψηλές τιμές.
Λογικά επακόλουθο να είναι πανάκριβο,το όποιο είδος τυριού προέκυψε προφανώς μετά από πειραματισμούς.
Πληροφοριακά πάντως αναφέρω ότι χάνεται στα βάθη των αιώνων, η παραγωγή ρευστού γαλακτοκομικού προϊόντος με το όνομα "κουμύς", από τους νομάδες στις στέπες της κεντρικής Ασίας.
Το "κουμύς" μοιάζει με το δικό μας ξινόγαλο και το "κεφίρ" των Καυκάσιων και φτιάχνεται σήμερα από γάλα αιγοπροβάτων ή βοοειδών και σπανιότερα από γάλα καμήλας.
Οι παραδόσεις των νομάδων όμως λένε οτι καλύτερης ποιότητας είναι αυτό που φτιάχνεται από γάλα γαϊδούρας και κυρίως φοράδας, από το οποίο ξεκίνησε η παραγωγή του.
Πληροφοριακά ακόμη να πούμε οτι το "κουμύς" είναι αφρώδες επειδή περιέχει σημαντική ποσότητα ανθρακικού οξέως εκ κατασκευής.
Έχει επίσης περίπου 3-4% οινόπνευμα, από την αλκοολική ζύμωση του γαλακτοσακχάρου.

Σίγουρα δεν γίνατε σοφότεροι με όσα διαβάσατε, απλά τα έγραψα έτσι, γιά την ιστορία.

Ανώνυμος είπε...

να ιδέα για νέα άτομα ...