… Η Ιερή εξαίρεση…

[[ δαμ-ων ]]

Πολλές φορές νιώθουμε σαν τον καημένο τον μποξέρ της κατηγορίας “φτερού”, που κληρώθηκε να αγωνιστεί στο ρίγκ με μποξέρ βαρέων βαρών, και από τον πρώτο γύρο, αφού δέχτηκε στριμωγμένος στα σχοινιά αλλεπάλληλα χτυπήματα, με ένα δυνατό δεξιό “κροσέ” έπεσε “νοκ άουτ”. Κι όπως είναι πεσμένος στο καναβάτσο και βλέπει αστεράκια ακούει μέσα στη θολούρα του τον βρυχηθμό του προκαθορισμένου νικητή. Και το μόνο που μπορεί να σκεφτεί ο έρμος νικημένος, που στη γλώσσα του νιώθει την αρμυρή γεύση από το αίμα του, είναι γιατί το τέρας να βρυχάται; Δεν ήταν δα και δύσκολη η νίκη του!

Παρόμοια αισθάνεται ο εξουσιαζόμενος, όταν ακούει τους βρυχηθμούς των εξουσιαστών… Μέσα στη ζάλη μας από τα αλλεπάλληλα σκληρά μέτρα, που πήρε η κυβέρνηση κατά των μισθωτών, κι αφού είδαμε την πρώτη περικοπή στο δώρο του Πάσχα και τα βασικά είδη κατανάλωσης να εκτοξεύονται στα ύψη, ακούμε τους θριαμβικούς βρυχηθμούς των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και της εκκλησίας.

Πληροφορηθήκαμε πως η οπισθοχώρηση της κυβέρνησης στο θέμα της φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας με την παροχή ευνοϊκών ρυθμίσεων, ακόμη και μηδενισμού των εισφορών από δωρεές, εκτόνωσε το κλίμα στο εσωτερικό της Εκκλησίας.

Με την έκφραση της ευαρέσκειας των χειρισμών του αρχιεπισκόπου να διατυπώνεται στο τελικό κείμενο και τη «χλιαρή» αναφορά περί κατάθεσης απόψεων στην αρμόδια επιτροπή στη Βουλή ολοκληρώθηκε την Παρασκευή η έκτακτη Σύνοδος της Ιεραρχίας, που είχε σαν θέμα την φορολόγηση της εκκλησίας.

Τη στιγμή που οι λεονταρισμοί της κυβέρνησης για το φορολογικό έχουν ως θύματα τους μικρομεσαίους, η ατολμία της να επιβάλλει τους όρους της στους προκαλούντες ρασοφόρους την φαντάζουν στα μάτια μας ως πολύχρωμο καρτούν ντισνεϊκής παραγωγής που απεικονίζει λέοντα με καρδιά αμνού. Όλα τα μέτρα κατά των αδυνάτων. Έχεις δύναμη; Επιβίωσες! Είσαι αδύναμος; Θα γίνεις βορά για την επιβίωση των ολίγων, αλλά εκλεκτών, ισχυρών. Καθημερινά στην τηλεόραση παρακολουθούμε ντοκιμαντέρ με τη ζωή της πανίδας στη ξηρά και στη θάλασσα, όπου επιβεβαιώνεται πως ο ρόλος της σαρδέλας στη θάλασσα είναι να ζήσουν οι μεγάλοι θαλασσινοί οργανισμοί, τα δελφίνια, οι φώκιες, οι καρχαρίες. Ο ρόλος της αντιλόπης στη σαβάνα είναι να ζήσουν τα αιλουροειδή, τα λιοντάρια, οι ύαινες και οι γύπες.

Έτσι ο ρόλος του μικρομεσαίου είναι να γίνει βορά στους οικονομικά ισχυρούς, στους οποίους συγκαταλέγεται και η εκκλησία. Τεράστια η δύναμη του άμβωνα και της χαλιναγώγησης των αφελών πιστών!

Ας ανατρέξουμε για λίγο στο μυθιστόρημα του Ν. Καζαντζάκη “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται”, απ’ όπου θα αντιγράψουμε δύο αποσπάσματα και μετά θα παραθέσουμε λίγες σκέψεις:

[[ « Ανάθεμά μας όλους, μουρμούριζε ο καπετάν Φουρτούνας σαν έμεινε πια μόνος και κατηφόριζε, ακουμπώντας στο ραβδί του, κατά το κονάκι, όπου τον είχε καλεσμένο το μεσημέρι ο Αγάς, να φάνε και να πιούνε. Αυτά τα πράματα μωρέ, θένε καθαρή καδιά, κι εμείς είμαστε Σόδομα και Γόμορα.

» Ο παπάς; Φαταούλας, άνοιξε σπετσαρία, τη λέει εκκλησία και πουλάει το Χριστό με το δράμι• γιαίνει, λέει ο κομπογιαννίτης, όλες τις αρρώστιες. “Τι αρρώστια έχεις εσύ; - Είπα ψέματα. – Ένα δράμι Χριστό, τόσα γρόσια. –Έκλεψα. –Ενάμισι δράμι Χριστό, τόσο. –Εσύ; -Σκότωσα. –Α, βαριά αρρώστια, κακομοίρη. Θα πάρεις το βράδυ, πριν να κοιμηθείς, πέντε δράμια Χριστό, κοστίζει πολύ, τόσο. –Δεν κάνει παρακάτω, γέροντά μου; -Είναι η ταρίφα• πλέρωσε, αλλιώς θα πας στον πάτο της Κόλασης.” Και του δείχνει τις ζωγραφιές που ‘χει στο μαγαζί του και που παρασταίνουν την Κόλαση, με φωτιές και καμάκια και διαόλους, κι ο πελάτης τρέμει κι ανοίγει τη σακούλα… ]]

Η συνέχεια >> εδώ