Τα παιδιά και οι έγγονοι του Κάδμου

[[ δαμ-ων ]]

Β΄, Ι ν ώ

Ο Μύθος

Η άλλη κόρη του Κάδμου, η Ινώ, πήρε άντρα τον Αθάμαντα, το βασιλιά του Ορχομενού, που ήταν γιός του Αιόλου και της Εναρέτης. Ήταν αδελφός του Κρηθέα, του Σίσυφου, του Σαλμωνέα και του Περιήρη. Ο Αθάμαντας, από τον πρώτο του γάμο με τη Νεφέλη, τη θεά των σύννεφων, είχε αποκτήσει το Φρίξο και την Έλλη. Όμως δεν έμεινε πιστός στη Νεφέλη, την οποία έδιωξε και παντρεύτηκε την Ινώ, από την οποία απόχτησε άλλα δύο αγόρια, τον Λέαρχο και τον Μελικέρτη.

Με πολλή στοργή η πονόψυχη θεία είχε αναλάβει και την ανατροφή του ανιψιού της Διόνυσου, που πρόωρα είχε αφήσει ορφανό η αδικοχαμένη Σεμέλη. Έτσι η Ινώ γίνεται η τροφός και δεύτερη μητέρα του θεού της βλάστησης Διόνυσου.

Μπορεί για τον ανιψιό της να ήταν πονόψυχη, για τα προγόνια της όμως έδειξε κακία, δεν τα χώνευε κι ήθελε να τα βγάλει από τη μέση. Γι’ αυτό στο μυαλό της εκπόνησε πανούργο και καταχθόνιο σχέδιο. Έβαλε τις γυναίκες της χώρας στα κρυφά να πάρουν τον καρπό, που φύλαγαν οι άντρες τους για τη σπορά και να τον φρύξουν στη φωτιά. Ήταν φυσικό κι επόμενο την επόμενη χρονιά να μη φυτρώσει ούτε ένα στάχυ στους διπλοργωμένους κάμπους. Ο βασιλιάς Αθάμας, μπροστά στον κίνδυνο ο λαός του να πεινάσει, έστειλε απεσταλμένους να ρωτήσει στο μαντείο των Δελφών πως θα μπορούσαν να γλιτώσουν τον επερχόμενο λιμό. Η Ινώ όμως φρόντισε από πριν να εξαγοράσει τους απεσταλμένους, ώστε να παρουσιάσουν το χρησμό, που αυτή ήθελε. Έτσι έδωσαν ψεύτικη απάντηση στο βασιλιά:

«- Να η απάντηση, που μας έδωσε η μάντισσα του Φοίβου, Πυθία. Να προσφέρεις θυσία, πάνω στο βωμό του Δία, τον πρωτογιό σου Φρίξο και τότε θα καρπίσει και πάλι η γη». Ο Αθάμας υποχρεώθηκε από τους απελπισμένους αγρότες, για να σώσει την πολιτεία του από τη μεγάλη συμφορά, να οδηγήσει το γιο του στη σφαγή. Ετοίμασαν, λοιπόν, τα σχετικά με τη θυσία και τη στιγμή που ο ιερέας σήκωσε το μαχαίρι, ξαφνικά πρόβαλε ένα χρυσόμαλλο κριάρι, που το ‘στειλε η θεά Νεφέλη, η μητέρα του Φρίξου, για να γλιτώσει τα παιδιά της από τον κίνδυνο. Το παράξενο αυτό κριάρι της το ΄χε δωρίσει ο φτεροπόδαρος Ερμής. Η πρώτη του γυναίκα η Νεφέλη (*1), την τελευταία στιγμή, μπήκε στη μέση και φυγάδευσε το γιο της μαζί με την αδελφή του πάνω σε ένα χρυσόμαλλο κριάρι, που της είχε δώσει ο Ερμής.

Έτσι τα δύο αδέλφια, ο Φρίξος και η Έλλη, κάθισαν πάνω στη ράχη του κριαριού κι αυτό πέταξε στον καταγάλανο ουρανό και τους πήγε κατά τα βορινά.

Η Ήρα όμως δεν έμεινε ικανοποιημένη από την εκδίκησή της στο πρόσωπο της Σεμέλης, και παρέτεινε την εκδικητική της τάση στον Αθάμαντα, που εγκατέλειψε την πρώτη του γυναίκα, και στην Ινώ, που είχε αναθρέψει το νόθο του Δία, αλλά και είχε φερθεί σαν κακιά μητριά στο Φρίξο και την Έλλη. Έβαλε μανία στο μυαλό των βασιλιάδων του Ορχομενού. Πάνω στην παραζάλη και την κρίση της αρρώστιας του ο Αθάμαντας, νόμισε τον γιο του το Λέαρχο για ελάφι. Πήρε το τόξο και με τις σαΐτες του τον σκότωσε. Η Ινώ κυριαρχημένη από τη μανία, έριξε το μικρό Μελικέρτη σ’ ένα καζάνι με καυτό νερό. Μετά άρπαξε στην αγκαλιά το κορμί του νεκρού παιδιού της, πήγε στην περιοχή των Μεγάρων και γκρεμίστηκε από τα βράχια της Μεγαρίδας, από τη Μολουρίδα πέτρα, στη θάλασσα.

Η συνέχεια >> εδώ