Αίσιμα και αδήριτα (ΣΤ΄)

Ούτις

● Ο Πρωθυπουργός αρχίζει να χάνει το χαλί κάτω από τα πόδια του

Ωραίο πράγμα το πορφυρό χαλί! Κι αν το έχεις αποκτήσει μόνος σου, με την αξία και τον κόπο σου, φροντίζεις να το βάλεις σε υπόστρωμα που δε γλιστράει και το στερεώνεις γιατί είναι αποτέλεσμα του μόχθου σου. Δεν κινδυνεύεις να σου γλιστρήσει ή να σου το τραβήξουν για να πέσεις. Μα όταν σου το στρώνουν τα μεγάλα αφεντικά, αυτοί βάζουν υπηρέτες για σένα τον υπηρέτη, το πράγμα αλλάζει. Αυτοί δε φροντίζουν για σταθερό υπόστρωμα και όποτε θέλουν σου το τραβάνε και πέφτεις τ’ ανάσκελα και βλέπεις τον ουρανό σφοντύλι.

Ξέρεις τι είναι να βρίσκεσαι σε δημοτικότητα κάτω από τον “κανένα”- πρώτα το κουρασμένο παιδοβούβαλο, μετά ο “κανένας” και μετά εσύ- που πήρες κληρονομιά το δαχτυλίδι, και μετά να σου βάζουν ελαφρύ αέριο, να ξεπεράσεις τον “κανένα” και το παιδοβούβαλο και να βρεθείς πρώτος; Να σε στέψουν ηγεμόνα έστω και με μπακιρένιο στέμμα και σκήπτρο;

Ο «ελέω Θεού ηγεμόνας» πίστεψε πως ήταν ένας μάγος, πως μπορούσε να κάνει θαύματα. Φαίνεται όμως ότι κράταγε ανάποδα το μαγικό ραβδί. Αντί για θαύματα, άρχισε να σπέρνει τον όλεθρο. Και πριν περάσει χρόνος έκανε το κράτος του κολυμπηθρόξυλα. Έφερε τις κακές μάγισσες από τα ξένα, τρόϊκα τις λέγαν, κι αυτές άρχισαν να βράζουν τα μαγικά βοτάνια κατά των συνταξιούχων και των εργαζομένων.

Μα ο μάγος ούτε για βοηθός φακίρη δεν έκανε. Τα θαύματα για το λαό δεν πιάνανε, γιατί απλούστατα ήταν τρυκ για να ξεγελούν τους απονήρευτους, όπως κάνουν οι παπατζήδες στα πανηγύρια. Πιάνανε όμως τα θαύματα για τα μεγάλα αφεντικά με τις τουρλωτές κοιλιές από το πολύ αίμα που έπιναν. Για να καθησυχάσει το λαό ο ηγεμόνας άνοιξε τη σκακιέρα και αράδιασε τα πιόνια. Με δύο κινήσεις θέλησε να κάνει ματ, μα δεν τα κατάφερε. Δεν του βγήκαν οι κινήσεις. Πήγε να φτιάξει τη γραβάτα, κι ως κουνήθηκε, γλίστρησε η καρέκλα στο χαλί και ο ηγεμόνας κόντεψε να πέσει. Μα τη γλύτωσε, δεν έπεσε. Όμως ένιωσε το χαλί να φεύγει…

Ξεκινήσαμε με ένα παραμύθι που μοιάζει με αληθινό. Ο ηγεμόνας μας είναι ο πρωθυπουργός, ο μέχρι πριν λίγο καιρό λαοφιλής γόνος της δυναστείας Παπανδρέου. Ποιες είναι οι δύο κινήσεις στο πολιτικό σκάκι; Πρώτη είναι η επιλογή των περιφερειαρχών. Εκεί του έφυγε το χαλί για πρώτη φορά κάτω από τα πόδια! Υπουργοί και κυβερνητικοί βουλευτές αρνήθηκαν να επωμιστούν την υπέρ του κόμματος κάθοδο στις εκλογές του Νοεμβρίου. Αποτέλεσμα των ενδοκομματικών ζυμώσεων ήταν να ανακοινωθεί ένα σχήμα ανάγκης, που δεν έχει όραμα θριαμβευτικής νίκης, όπως ήθελε το Μέγαρο Μαξίμου και η Ιπποκράτους. Τα ρεπορτάζ αναφέρουν ότι η διαδικασία ανάδειξης των 13 υποψηφίων για τις περιφερειακές εκλογές εξελίχθηκε σε πολιτικό και επικοινωνιακό φιάσκο για τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, καθώς έπειτα από ένα τριήμερο τραγελαφικού παρασκηνίου εξαιτίας των αρνήσεων που εισέπραξε από στελέχη που είχε προσεγγίσει αρχικώς, οδηγήθηκε σε επιλογές ανάγκης και κατώτερες των αρχικών προσδοκιών που είχαν καλλιεργήσει. Αξίζει να σημειωθεί ότι ανάμεσα στους υποψήφιους δεν υπάρχει ούτε μία γυναίκα, ενώ το χρίσμα έλαβαν 3 υφυπουργοί. Ο πρωθυπουργός που επιθυμούσε το 1/3 των στελεχών να είναι γυναίκες, δεν θα έχει καμία περιφερειάρχη.

Η συνέχεια >>> VAGIAblog