Τελευταία έχουν εμφανιστεί διάφοροι «δικαιωμένοι» από τις εξελίξεις, οι οποίοι διαλαλούν την… πραμάτειά τους, με ολίγη επανάσταση, αλατοπιπερισμένη με προοδευτικά μπαχαρικά. Ωστόσο, κανείς δεν φαίνεται πρόθυμος σε αυτό τον τόπο να «αναγνώσει» σωστά αυτά που τον αφορούν. Η κρίση και η καταστροφολογία έχουν λάβει διαστάσεις λαγνείας, ενός ιδιότυπου φετιχισμού σαν τον λαοφιλή θρήνο των λαϊκών ασμάτων που διασκεδάζει αφάνταστα τους νεοέλληνες – όταν ακούν ότι «κλαίει η μάνα [τους] στο μνήμα»!
Ωστόσο, τα κακά που μας προκύπτουν, το ένα μετά το άλλο, δεν ήταν ούτε απρόβλεπτα ούτε μέρος σχεδίου των κακών Ευρωπαίων, των διαβολικών ξένων δυνάμεων που υπονομεύουν τη χώρα, την εθνική μας ανεξαρτησία, την υπόστασή μας και αλλά… πατριωτικά. Δεν ισχυρίζομαι ότι η πολιτική είναι αθώα και άμοιρη συνωμοσιών. Όμως δεν είμαι ανοιχτομάτης σε αόρατες συνωμοσίες και τυφλός σε εξόφθαλμες πραγματικότητες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου