Οι μεταρρυθμιστές - εκσυγχρονιστές άλλων εποχών φρόντιζαν, εκτός των άλλων, και για την σωτηρία της ψυχής των ιθαγενών: τους βάπτιζαν χριστιανούς για να τους εξασφαλίσουν το εισιτήριο στον Παράδεισο. Μετά τους λήστευαν και τους σκότωναν έχοντας ήσυχη τη συνείδησή τους. Οι σύγχρονοι προφέσορες των διαρθρωτικών αλλαγών δεν διαφέρουν και τόσο από τους Ισπανούς Κονκισταδόρες, οι οποίοι επωμίστηκαν το βάρος και την ευθύνη να διδάξουν δίκαιο και εμπορικά ήθη στους Ινδιάνους.
Και οι σημερινοί εκσυγχρονιστές έχουν τον θεό τους (την αγορά). Ως φανατικοί θρησκευόμενοι προχωρούν σε βίαιους μαζικούς προσηλυτισμούς (ΜΜΕ) και διοικούν με σιδερένια πυγμή (διορίζοντας τραπεζίτες - πρωθυπουργούς). Η μέγιστη, ωστόσο, ομοιότητα του μεταρρυθμιστικού παρελθόντος με το εκσυγχρονισμένο παρόν δεν είναι οι κανόνες, αλλά η ερμηνεία τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου