[[ δαμ-ων ]]
«Να ξέρετε δε ότι, ενώ για τα νοσήματα του σώματος πολλές και διάφορες θεραπείες έχουν βρεθεί από τους γιατρούς, για τις ψυχές που είναι γεμάτες άγνοια και πονηρές επιθυμίες δεν υπάρχει άλλο φάρμακο από το λόγο που τολμά να επιπλήττει όσους σφάλλουν.» (Ισοκράτης)
Στις αρχές του έτους τράβηξε την προσοχή μας το μικρό σε σχήμα (11x16,5cm) και σε πλήθος σελίδων, μόλις 93 σελίδες, βιβλίο του Αλέξανδρου Βέλιου με τίτλο “Δημοσθένης- Ισοκράτης «Η Παρακμή του Δήμου»”. Το βιβλίο περιείχε αποσπάσματα λόγων των δύο μεγάλων ρητόρων που αναφέρονταν στην παρακμιακή αθηναϊκή πολιτεία του 4ου π.Χ. αιώνα, αλλά ταιριάζουν απόλυτα στη σημερινή παρακμιακή Ελλάδα του 21ου μ.Χ. αιώνα.
Στην εισαγωγή του βιβλίου του ο συγγραφέας μεταξύ των άλλων γράφει: «Τα κείμενα του παρόντος τόμου έχουν γραφτεί στον πολύπαθο 4ο αιώνα των αρχαίων ημών προγόνων. Δείτε όμως την ειρωνεία που κατά βάθος αποπνέουν πριν από 2300 και πλέον χρόνια, δύο Αθηναίοι ρήτορες απευθύνονται έμμεσα σ’ εμάς, τους σημερινούς Νεοέλληνες. Η παρακμή της αθηναϊκής δημοκρατίας θυμίζει πράγματι τον εκφυλισμό της σημερινής μεταπολιτευτικής μας δημοκρατίας. Η Αθήνα του Δημοσθένη και του Ισοκράτη είναι η σημερινή Ελλάδα. Η ίδια έκπτωση αξιών και ιδεών, η ίδια σύγχυση και κακοφωνία, ο ίδιος παθητικός αναβρασμός. Από το βήμα μιας Αθήνας απωλεσθέντων μεγαλείων, οι δύο ομογάλακτοι ρήτορες μιλούν στους σημερινούς Έλληνες, που βιώνουν το δικό τους τέλος εποχής μεμψιμοιρώντας και στρουθοκαμηλίζοντας, δίχως μνήμη, δίχως ελπίδα, μεταξύ υστερίας και απάθειας. Ο Δημοσθένης και ο Ισοκράτης καταγγέλλουν μια χώρα όπου ο ωχαδελφισμός συναγωνίζεται τον τυχοδιωκτισμό, η εθνική ενδοτικότητα την εθνική κομπορρημοσύνη, ο ιδιοτελής μικρόκοσμος των πολιτικών την κυνική αδιαφορία των πολιτών, η διαφθορά των κυβερνώντων την πόρωση των κυβερνωμένων…»
Θα χρησιμοποιήσουμε όσα είπαν οι μεγάλοι αυτοί ρήτορες. Οι δύο ρήτορες είναι εισηγητές δύο εκ διαμέτρου αντίθετων ιδεολογιών.
Η συνέχεια >>> VAGIAblog
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου