Ο περίφημος εφευρέτης Δαίδαλος

[[ δαμ- ων ]]

Α΄ μέρος

Ο Δαίδαλος ήταν ο θαυμαστότερος αρχιτέκτονας, γλύπτης και ο πιο επινοητικός εφευρέτης πάμπολλων κατασκευών και μηχανισμών που έχει να μας παρουσιάζει ο αρχαίος κόσμος. Θεωρείται ο κατασκευαστής πολλών έξοχων έργων κι ο εφευρέτης της μεγάλης πλαστικής, την οποία απελευθέρωσε από την σχηματικότητα και την ακινησία. Το όνομά του συνδέεται με την Αθήνα και την Κρήτη πρώτιστα, αλλά και με την Σικελία. Ας δούμε τον μύθο του:

Ο έξοχος τεχνίτης γεννήθηκε στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο Μητίονας, γιος του Ερεχθέα, και μητέρα του η Ιφινόη. Κατ’ άλλους ήταν γιος του Ευπαλάμου και της Αλκίππης ή της Φρασιμήδης (*1). Η φύση τον προίκισε με περίσσια ευφυϊα και εφευρετικότητα. Έτσι επιδόθηκε στην αρχιτεκτονική και την αγαλαματοποιία. Ήταν τόσο επιδέξιος, που λεγόταν πως έμαθε τις τέχνες από την ίδια την Παλλάδα Αθηνά. Κι άλλοι λέγαν πως τις θαυμαστές ικανότητές του τις χρωστούσε στον μακρινό του πρόγονο τον Ήφαιστο, που ήταν ο καλύτερος κατεργαστής των μετάλλων.

Αυτός πρώτος δοκίμασε να κάνει αγάλματα για τους αθάνατους θεούς. Και τα ’καμε τόσο ωραία που νόμισες πως οι Ολύμπιοι είχαν κατέβει δίπλα στους θνητούς. Για το σκοπό αυτό είχε επινοήσει πολλά εργαλεία και μηχανήματα και είχα αναπτύξει τόσο πολύ την τεχνική του που θαρρούσες ότι τα αγάλματα ήσαν ζωντανά, έτοιμα να φύγουν. Λένε πως κάποια απ’ αυτά κινούνταν και πως τα ’δεναν για να μη φύγουν. Μέχρι την εποχή του οι γλύπτες έκαναν τα αγάλματα με κλειστά μάτια και τα χέρια να είναι ίσια κάτω κολλημένα στα πλευρά τους. Ο Δαίδαλος τα έφτιαξε με ανοιχτά τα μάτια και τα άκρα να μην είναι κολλημένα, οπότε θαρρούσες πως κουνούν χέρια και πόδια. Στο εργαστήρι του είχε πλήθος από παραγιούς και τεχνίτες, που δούλευαν κάτω από την επίβλεψή του.

H συνέχεια >> VAGIAblog