Η γενναιόκαρδη Αντιγόνη

[[ δαμ- ων ]]

Α΄ μέρος

Η Αντιγόνη, αν και γυναίκα, αποτελεί ένα πρότυπο γενναιοφροσύνης, οδηγούμενη στον θάνατο λόγω των ηθικών της αρχών. Στην σημερινή εποχή, που οι ηθικές αρχές έχουν εκλείψει, είναι αναγκαίο να ανατρέξουμε στη μυθολογική μας παράδοση για ν’ αντλήσουμε παραδείγματα, αλλά και διδάγματα.

Ας δούμε τον σχετικό μύθο:

[[ Ο ρήγας της Θήβας, ο γρηγορόμυαλος Οιδίποδας, αφού σαν στρατοκόπος έλυσε της γυκαικολιονταρίνας, της φοβερής Σφίγγας, το αίνιγμα, ανέβηκε στο θρόνο, παίρνοντας, χωρίς να το γνωρίζει, γυναίκα του τη γυναίκα, που τον είχε φέρει στον κόσμο, μάνα και συνάμα συντρόφισσα την Ιοκάστη. Απόχτησαν τέσσερα παιδιά, δυο αγόρια, τον Πολυνείκη και τον Ετεοκλή, και δυο κόρες, την Αντιγόνη και την Ισμήνη. Η μοίρα από την ευτυχία στην μαύρη απελπισία τους έσπρωξε, κι η ντροπή κι ο θάνατος σφράγισαν το παλάτι. Όταν αποκαλύφθηκε πως ο Οιδίποδας ήταν φονιάς του γονιού του κι ανόσιο ταίρι της μάνας του, η Ιοκάστη μπροστά στην αισχύνη του αφύσικου σμιξίματος κρεμάστηκε, ενώ ο Οιδίποδας έβγαλε τα μάτια του για να μη βλέπει τα κρίματά του και του κόσμου τον περίγελο. Αφού στη θέση του άφησε τον γυναικάδελφο Κρέοντα, γιατί τα αγόρια του ήσαν ανήλικα, πήρε της ξενιτιάς τη στράτα αυτοεξοριζόμενος.

Η συνέχεια >> VAGIAblog