Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Εμείς τα γεμιστά κι από τους σκουπιδοτενεκέδες κι εκείνοι το χαβιάρι…

“Ούτις”

Όξω έριχνε απαλά τις μπαμπακένιες του νιφάδες ο Θεούλης, μπας και δούμε μερικές άσπρες μέρες. Ο Αλέξης μας τις έχει κάνει μαύρες κατράμι. Και είναι αριστερός ο μπαχάσας. Φανταστείτε, ρε καρντάσια να ήταν καπιτάλας. Τώρα θα είχαμε πάρει οι περισσότεροι την οδό την άγουσα για τον Άγιο με ‘κείνη την αρμαθιά τα κλειδιά του άλλου κόσμου, τον Σίμωνα, ντε, που του κολλήσανε το παρατσούκλι Πέτρος. Είχα ανάψει το τζάκι, καθότι το καλοριφέρι είναι το απαγορευμένο εξάρτημα του σπιτιού από τη χρονιά που η κρίση μας έκρουσε την θύρα. Οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι αιματοκυλούν τον πλανήτη για να ‘χουν αυτούνοι φτηνό πετρέλαιο και εμείς να το πληρώνουμε για μάλαμα. Ευτυχώς που ο παππούλης μου έκανε τα ρουμάνια στο χωριό ελαιώνα, ώστε σήμερα να ‘χουμε ξύλα για τον χειμώνα και λίγο λαδάκι για να λαδώσουμε το αντεράκι μας.
Είχα, το λοιπόν, ναρκωθεί από τη ζέστα στην πολυθρόνα, κι έβλεπα όνειρο πως κέρδισα το τζόκερ- το όνειρο του κάθε Έλληνα- και είχε έρθει το βυτίο με το πετρέλαιο και γέμιζε τη δεξαμενή. Με έκανε όμως να χάσω την αγαλλίαση πως γύρισε και για μένα ο τροχός- όχι, ρε, αυτός που έβαλε   ο Καμίνης στο Σύνταγμα, αυτός δε θα γυρνούσε στον αιώνα τον άπαντα γιατί η λαμογιά στη χώρα, όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα, είναι χωρίς πάτο- η στριγλιά φωνάρα της Αγλαΐας μου, του στεφανιού μου: «Ου, να μου χαθείς, μωρή δαμάλα, που έχεις το θράσος να μου πεις να τρώω εγώ γεμιστά, ενώ εσύ τρως καπνιστό σολομό και χαβιάρι. Ψευτοαριστεροί κατσαπλιάδες, που γίνατε χειρότεροι από τους καπιταλιστές!». Και ξεπετάγεται από την κουζίνα, πετώντας με θυμό την ποδιά της στον καναπέ, έχοντας μια δυσδιάκριτη ευωδιά, κάτι μεταξύ κρεμμυδίλας και σκορδίλας, γιατί μαγείρευε ένα κομμάτι αγριογούρουνο, που μας είχε στείλει από την Τριπολιτσά ο κουμπάρος ο Βρασίδας.

Η συνέχεια >>> VAGIAblog

Δεν υπάρχουν σχόλια: