Τα παιδιά και οι εγγονοί του Κάδμου

[[ δαμ-ων ]]

Θα συνεχίσουμε την παράθεση της Θηβαϊκής Μυθολογίας. Σε προηγούμενες δημοσιεύσεις εξετάσαμε τους μύθους της Ευρώπης και του Κάδμου, δίνοντας μάλιστα και τη μεταφυσική διάσταση των μύθων.

Έχουμε αναφέρει ότι ο Κάδμος και η Αρμονία είχαν αποκτήσει πέντε παιδιά, έναν μοναχογιό, τον Πολύδωρο, και τέσσερις κόρες, τη Σεμέλη, την Ινώ, την Αγαύη και την Αυτονόη. Στα επόμενα άρθρα θα αναφέρουμε όσα μας μεταφέρει η μυθολογία για τα παιδιά του πρώτου Θηβαίου βασιλιά και για τους εγγονούς του.

Α΄. Σ ε μ έ λ η

Ο Μ ύ θ ο ς

Στον Θηβαϊκό μυθολογικό κύκλο συναντάμε πολλές φορές τον ρήγα θεών και ανθρώπων, τον κεραυνόχαρο Δία να ερωτεύεται θνητές γυναίκες και να ενώνεται μαζί τους. Έχουμε ήδη εξετάσει τον έρωτα με την Ευρώπη.

Πάλι ο Δίας πόθησε θνητή γυναίκα. Κι αυτή, που είχε σειρά, ήταν η κόρη του Κάδμου, η κρινοδάχτυλη Σεμέλη, ανιψιά της πλατυμέτωπης Ευρώπης, μιας άλλης θνητής, που η ομορφιά της τάραξε τον βασιλιά των θεών. Ο Δίας μια μέρα είδε από ψηλά, από το λαμπρό θρόνο στον Όλυμπο, την πανέμορφη Σεμέλη και την ερωτεύτηκε. Του έρωτα ο πόθος και το πάθος φούντωσε στα στήθη του. Η καρδιά σκιρτούσε και στο μυαλό του έπλαθε τη στιγμή που θα την έσφιγγε στη θεϊκή του αγκαλιά. Μια σκοτεινή νύχτα, που τα σύννεφα έκρυβαν το αργυρό φεγγάρι και τ’ άστρα, που στίλβιζαν στο θόλο του ουρανού, βρήκε την ευκαιρία να ικανοποιήσει τον πόθο του. Σαν κλέφτης άφησε το θεϊκό παλάτι και κατέβηκε από τον Όλυμπο, νομίζοντας πως ξέφυγε από το ζηλιάρικο μάτι της γυναίκας του. Μπαίνοντας στο παλάτι του Κάδμου, τρύπωσε στο θάλαμο της κόρης κι έσμιξε ερωτικά μαζί της. Χουρχούριζε από ικανοποίηση νιώθοντας στον κόρφο του τ’ άγουρα στήθη της νέας, ενώ τα χέρια του χάϊδευαν τα απαλά σαν μετάξι μαλλιά της και τον τρυφερό της κόρφο. Αλλά το άγρυπνο μάτι της Ήρας παρακολουθούσε τα πάντα. Παρακολούθησε, λοιπόν, το παθιασμένο σμίξιμο του μπερμπάντη άντρα της με την αφροδιτόμορφη Σεμέλη. Βλέποντας την απιστία του άντρα της, μεγάλη ζήλια την κατέλαβε ενώ της εκδίκησης η μανία φώλιασε στις φρένες της. Δεν είχε όμως τη δύναμη να τα βάλει με τον πατέρα των θεών και αποφάσισε να εκδικηθεί την άτυχη κόρη, αν και δεν ήταν δικό της το φταίξιμο.

Η Ήρα καθώς παρακολουθούσε με το θείο και διαπεραστικό της μάτι το ερωτικό αγκάλιασμα ενώ τα αυτιά της έπιαναν τη γρήγορη από τον έρωτα ανάσα των εραστών και τα γλυκόλογα, είχε ακούσει τον Δία να υπόσχεται, πάνω στην έξαρση του πόθου του, στη Σεμέλη πως θα της κάνει οποιαδήποτε χάρη του ζητήσει , όσο μεγάλη κι αν ήταν αυτή. Εκεί πάνω στήριξε την εκδίκησή της. Κάποια μέρα, πήρε τη μορφή της παραμάνας της βασιλοκόρης, της Βερόης, κι έπεισε την κόρη που στα σπλάχνα της είχε τον καρπό του έρωτά της, καθώς ο θείος σπόρος φυτεύτηκε στη θνητή μήτρα ώστε να γεννηθεί ο νεότερος θεός, πως αν ήθελε να την θεωρεί σαν γυναίκα του ο Δίας, έπρεπε να της κάνει την χάρη και να παρουσιαστεί σε όλο του το μεγαλείο, όπως είχε κάνει την ημέρα των γάμων του με την Ήρα. Ξεγέλασε την απονήρευτη βασιλοπούλα, η οποία από ματαιοδοξία έπεσε στην παγίδα, που με πονηριά της έστησε η πανούργα Ήρα. Έτσι η κόρη του ζητάει να της εμφανιστεί περίλαμπρος. Ο Δίας μάταια προσπαθεί να της αλλάξει γνώμη, γιατί αυτή πεισματωμένη του θυμίζει την υπόσχεσή του. Μη μπορώντας να κάνει αλλιώς ο θεός, αναγκάζεται να υποχωρήσει και παρουσιάζεται πάνω στο λαμπρό του άρμα μέσα σε αστραπές και σε βροντές. Στο χέρι του σφίγγει το αστροπελέκι και μόλις μπαίνει στο θάλαμό της, στο γνώριμό του θάλαμο που τόση ηδονή γνώρισε μέσα σ’ αυτόν, το εκσφενδονίζει. Φλόγες έζωσαν την Σεμέλη που πεθαίνει κατακεραυνωμένη, ενώ το παλάτι του πατέρα της παίρνει φωτιά.

Η συνέχεια >> εδώ