" ...Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·
είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι
παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε
νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.
Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά.
Ο Aχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας
βγαίνει και με φωνές μεγάλες μάς τρομάζει.—
Είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη
θ’ αλλάξουμε της τύχης την καταφορά,
κ’ έξω στεκόμεθα ν’ αγωνισθούμε.
Aλλ’ όταν η μεγάλη κρίσις έλθει,
η τόλμη κι η απόφασίς μας χάνονται·
ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει·
κι ολόγυρα απ’ τα τείχη τρέχουμε
ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.
Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω,
στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος.
Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ’ αισθήματα.
Πικρά για μας ο Πρίαμος κ’ η Εκάβη κλαίνε.
(Από τα Ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη 1897-1933, Εκδόσεις Ίκαρος 1984)
Η στιχοπλοκή και η "διαίσθηση" του ποιητή τα λένε όλα:
" ..Aλλ’ όταν η μεγάλη κρίσις έλθει,
η τόλμη κι η απόφασίς μας χάνονται·
ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει·
κι ολόγυρα απ’ τα τείχη τρέχουμε
ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή..."
Και βεβαίως οι δημοτικοί άρχοντες εκλέγονται ως οι "άριστοι" εκ των λοιπών, άρα θα έπρεπε εγκαίρως να αντιληφθούν τον "πολιορκητικό κλοιό" του Καποδίστρια Νο2 για τα Βάγια και τις παρεπόμενες συνέπειες αλλά και τις "παράπλευρες απώλειες"...
Ή μήπως εν τέλει, στην ώρα της μεγάλη "κρίσης", "παραλύει" η ψυχή τους και η τόλμη και αποφασιστικότητα μετατρέπονται σε πλήρη και καταδικαστική ατολμία και παρατεταμένη και "οδυνηρή σιωπή";
Ίσως και λόγω της "απειρίας" αλλά και της γνώσης της ουσιαστικής, περί των αυτοδιοικητικών "πραγμάτων"...
Τα "περιχαρακωμένα όρια" του Δήμου Βαγίων και η αυτονομία του "πολιορκούνται" νυχθημερόν...
Και οι "εχτροί" θα χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα...
Και ίσως και κάποιον "Δούρειο Ίππο"...
Και, μήπως άραγε, η "πτώσις μας" προαλείφεται βεβαία...;
Και οι άρχοντες (μας), ετοιμάζουν την "φυγή" τους;
Μη μπορώντας να αρθρώσουν, ούτε καν, τον "έσχατο λόγο άμυνας";
Και μην έχοντας, στο πεδίο της αυτοδιοικητικής μάχης, να αντιπαραθέσουν καμία "γραμμή άμυνας" και καμία στρατηγική "επίθεσης"...;
Τα "τείχη" των Βαγίων δεν θ΄ αντέξουν...
Και χρειάζονται και "στόχοι" και "σύμμαχοι" και "συνασπισμοί"...
Οι καιροί ου μενετοί...