Κι αυτή η μπόρα θα περάσει. Σημασία έχει εμείς τι θα αποκομίσουμε…

[[ δαμ- ων ]]

Α΄ μέρος

Στο Σύμπαν ισχύει ο νόμος της περιοδικότητας. Ο ίδιος νόμος χαρακτηρίζει και τη ζωή. Τώρα ξεκίνησε η άνοιξη, που θα τη διαδεχτεί το καλοκαίρι, για να έρθει στη συνέχεια το φθινόπωρο και μετά ο χειμώνας. Και σαν κλείσει αυτός ο κύκλος θα ξεκινήσει ένας άλλος παρόμοιος κύκλος. Κάθε ημερόνυχτο τη μέρα τη διαδέχεται η νύχτα. Για να ξανάρθει η επόμενη μέρα με το φως της. Κάθε πρωινό προβάλει ο ήλιος, ο οποίος αφού διαγράψει την πορεία του στον ουρανό, μετά θα δύσει, για να παραχωρήσει τη θέση του στο σκοτάδι. Ξέρουμε, όμως, με βεβαιότητα ότι το επόμενο πρωινό και πάλι να προβάλει ο ήλιος στον ορίζοντα. Η αμυγδαλιές είναι ντυμένες νυφούλες με τα λευκά με λίγο ροζ ανθάκια τους. Τα πέταλα από τα άνθη θα πέσουν και πράσινα φύλλα να γεμίσουν το πριν από λίγο καιρό γυμνό κορμό του δέντρου. Μικροσκοπικοί καρποί θα εμφανιστούν στη θέση των ανθών. Μετά θα μεγαλώσουν και θα γίνουν ξυλώδη αμύγδαλα, κρύβοντας μέσα στο σκληρό περίβλημα τη γεμάτη με βιταμίνες και θρεπτικά στοιχεία ψύχα. Το φθινόπωρο- κι αφού μαζέψουμε τον καρπό- θα πέσουν τα φύλλα για να εμφανιστεί ένας άσχημος γυμνός σκελετός το χειμώνα. Στο τέλος του χειμώνα και πάλι τα ανθάκια θα δώσουν ομορφιά στον πρώην άσχημο σκελετό για να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος στο δέντρο.

Ο άνθρωπος γεννιέται, μεγαλώνει σαν παιδί, γίνεται έφηβος, μετά ενήλικας και στη συνέχεια αρχίζει να γερνάει. Όταν τελειώσει ο κύκλος της ζωής του έρχεται ο θάνατος να βάλει τη σφραγίδα του τέλους. Είναι όμως αυτό το πραγματικό τέλος; Ή μήπως είναι το τέλος ενός κύκλου; Ο άνθρωπος, αν και μέλος της φύσης- κύτταρο του Σύμπαντος- ξεφεύγει από το νόμο της περιοδικότητας; Ο άνθρωπος δηλαδή αποτελεί την εξαίρεση ενός συμπαντικού νόμου; Και πως μπορεί να είναι η εξαίρεση, τη στιγμή που μεγαλύτερες οντότητες απ’ αυτόν, όπως ο πλανήτης Γη, ο ήλιος, ο γαλαξίας υπακούουν στο νόμο της περιοδικότητας, τον οποίο έθεσε ο Μεγάλος Νομοθέτης, ο Δημιουργός;

Η συνέχεια >>> VAGIAblog