Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οινόφυτα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οινόφυτα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2008

Αεροπλάνα, αυτοκίνητα και νερό…


Του Δρ. Γιάννη Ζαμπετάκη, izabet@chem.uoa.gr

Το νερό είναι το πιο πολύτιμο μόριο της Γης αφού όλες οι βιοχημικές αντιδράσεις που μας κρατούν εν ζωή γίνονται σε υδατικά διαλύματα. Χάρη στο νερό ζούμε μιας και το 60% του βάρους μας είναι νερό. Το νερό έχει μοριακό βάρος (ΜΒ) 18 και με τόσο μικρό ΜΒ θα έπρεπε να είναι αέριο αλλά χάρη στο δεσμό υδρογόνου είναι υγρό κι έτσι υπάρχει ζωή στη Γη. Χωρίς νερό, δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος αλλά και τα φυτά που μας χαρίζουν τρόφιμα. Στο νερό οφείλουμε το ζην αλλά και το ευ ζην αφού πολλά τρόφιμα και ποτά που μας προσφέρουν ευχαρίστηση είναι υδατικά διαλύματα (από τις φράουλες μέχρι τα αποστάγματα).
Στην χημεία και την τεχνολογία των τροφίμων, το νερό είναι κύριο συστατικό σε πολλά τρόφιμα και χρήσιμος διαλύτης σε πλήθος εφαρμογών. Το ποσοστό του νερού σε ένα τρόφιμο (εκφρασμένο ως ενεργότητα νερού) είναι ευθέως ανάλογο με το πόσο ευαλλοίωτο είναι αυτό το τρόφιμο. Για παράδειγμα, τρόφιμα με μεγάλη ενεργότητα νερού (φρούτα και γάλα) είναι πολύ ευαλλοίωτα ενώ τρόφιμα με μικρή ενεργότητα νερού (π.χ. μέλι, γλυκά κουταλιού) είναι ελάχιστα ευαλλοίωτα και άρα έχουν μεγάλη διατηρησιμότητα.
Το νερό, ως το μόριο της ζωής, θα έπρεπε να μας απασχολεί σε καθημερινή βάση. Όχι ως προς την ποσότητά του αλλά κυρίως ως προς την ποιότητά του. Εξηγούμαι με ένα «ασώπειο» παράδειγμα: σήμερα ξέρουμε ότι λίγα χιλιόμετρα πιο βόρεια από την Αθήνα, στα Οινόφυτα, στον Ωρωπό και την Αυλίδα πίνουν εδώ και πολλά χρόνια και ακόμα και σήμερα νερό με καρκινογόνο Cr(VI), αφού έχει μολυνθεί πλήρως ο υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας! Το Cr(VI) έχει φτάσει πλέον και στο νερό που βγαίνει από τις βρύσες των σπιτιών στη Θήβα αλλά και στα Βάγια. Το καρκινογόνο Cr (VI) εξαπλώνεται γοργά ως καρκίνωμα! Και πώς να μην εξαπλώνεται όταν ακόμα και σήμερα υπάρχουν βιομηχανίες επεξεργασίας αλουμινίου που ρίχνουν απόβλητα με 291 μg/l (ναι! 291 μg/l!) Cr (VI) στον Ασωπό ποταμό, όταν η ελληνική δικαιοσύνη (πρωτοδικείο Θηβών) έχει ορίσει ότι η συγκέντρωση του Cr (VI) στο νερό πρέπει να είναι μηδέν (0) ; ; ;
Όταν χάσουμε περίπου το 5% του νερού στο σώμα μας, αισθανόμαστε δίψα. Όταν όμως πίνουμε μολυσμένο νερό, η μεν δίψα εξαφανίζεται αλλά ο οργανισμός μας επιβαρύνεται με τους προαναφερθέντες μολυντές οι οποίοι βιοσυσσωρεύονται και επιβαρύνουν μακροπρόθεσμα την υγεία μας. Είναι συνεπώς επιστημονικά και κοινωνικά επιτακτικό να εστιάσουμε στο πρόβλημα της ποιότητας του νερού που μας διανέμουν για να πίνουμε και για να παράγουμε τρόφιμα. Σήμερα, που η ανεξέλεγκτη ρύπανση οδηγεί στο θάνατο (200 πουλιά φλαμίνκο στη λίμνη Κορώνεια τον Σεπτέμβρη του 2007, 1.000 τόνοι ψάρια στον Αμβρακικό κόλπο τον Φλεβάρη του 2008 ενώ στα Οινόφυτα οι θάνατοι από καρκίνο ήταν 6% το 1989 αλλά σήμερα είναι 36%!), το να μιλάμε για την ποσότητα του νερού και να αγνοούμε την ποιότητά του είναι τουλάχιστον επιστημονικά κοντόφθαλμο. 
Για την συνολική αντιμετώπιση της υδάτινης επικινδυνότητας, θα πρέπει επίσης να μελετήσουμε και ποια τρόφιμα παράγονται στις περιοχές με μολυσμένο νερό και να κρίνουμε επιστημονικά κατά πόσον αυτά τα τρόφιμα είναι επικίνδυνα για τη Δημόσια Υγεία. Για παράδειγμα, μια πατάτα ή ένα καρότο από τη Θήβα, πόσο συνολικό χρώμιο περιέχει;
Στην περιοχή του Ασωπού που λειτουργεί η βιομηχανική ζώνη των Οινοφύτων με διατάξεις της χούντας, σήμερα υπάρχουν συγκεκριμένες εταιρείες που ρυπαίνουν με Cr (VI). Οι εταιρείες αυτές (θα έπρεπε να) είναι γνωστές τόσο στους επιθεωρητές Περιβάλλοντος (Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, ΕΥΕΠ) όσο και στο Εθνικό Συμβούλιο Διαπίστευσης (ΕΣΥΔ) διότι οι εταιρείες αυτές διαθέτουν και περιβαλλοντική πιστοποίηση, είτε κατά ISO14001 (με την υψηλή εποπτεία του ΕΣΥΔ και του βρετανικού ΕΣΥΔ (UKAS), είτε κατά EMAS από το ΥΠΕΧΩΔΕ. Το πρότυπο ISO14001 ορίζει ρητώς ότι η εταιρεία πρέπει να έχει περιβαλλοντική πολιτική που μεταξύ άλλων να περιλαμβάνει δέσμευση για συμμόρφωση με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις. Συνεπώς, πώς γίνεται αυτές οι εταιρείες να είναι πιστοποιημένες κατά ISO14001 ή EMAS αλλά να ρυπαίνουν με Cr (VI); 
Το τελευταίο ερώτημα σχετίζεται με το καθεστώς των αδειοδοτήσεων: μια βιομηχανία (π.χ. αυτοκινητοβιομηχανία ή αεροπορική βιομηχανία) όταν δεν δηλώνει στην άδεια λειτουργίας της την επιφανειακή επεξεργασία του σασί ενός αυτοκινήτου ή ενός φτερού αεροπλάνου, τότε προφανώς αποκρύπτει την χρήση Cr (VI)! Οι νομαρχίες που δίνουν τις άδειες λειτουργίας ή οι επιθεωρητές της ΕΥΕΠ, γιατί δεν ελέγχουν στην πράξη τις πραγματικές δραστηριότητες μιας προς αδειοδότηση εταιρείας πριν της επιτρέψουν να λειτουργεί; Στους ελέγχους αυτούς, αν δεν ελεγχθεί η φάση της επιφανειακής επεξεργασίας, δεν θα βρεθεί… Cr (VI), και αυτό γίνεται σήμερα στον Ασωπό... Να πώς τα μέρη των αυτοκινήτων και των αεροπλάνων που παράγονται στον Ασωπό …ρυπαίνουν το νερό, τα τρόφιμα, τη Ζωή μας…Με άλλα λόγια, οι εμπλεκόμενες βιομηχανίες, επειδή δεν δηλώνουν αναλυτικά όλες τις χρησιμοποιούμενες διεργασίες παραγωγής σε αμφιβόλου αξιοπιστίας περιβαλλοντικές μελέτες, τότε καταλήγουν απλά να ρυπαίνουν κατά παράβαση κάθε νόμου και επιστημονικής λογικής! 
Μόνο αν αντικρύσουμε κατάματα τα παραπάνω προβλήματα, θα μπορούμε να λέμε ότι μας απασχολεί σοβαρά το νερό, τα τρόφιμα και το περιβάλλον. Μέχρι τότε, μπορούμε να είμαστε δήθεν οικολόγοι αγνοώντας παντελώς την άλλη, την σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Μέχρι τότε, οι θάνατοι από καρκίνο στα Οινόφυτα και στον Ωρωπό θα καλπάζουν ενώ οι παλιές παράνομες αδειοδοτήσεις βιομηχανιών στην ταναγραϊκή γη θα ισχύουν καλώς…

Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2008

Η απάντηση του κ. Γιάννη Ζαμπετάκη ... για τα φίλτρα του εξασθενούς χρωμίου



Από τον anparatiritis.gr

Aγαπητέ κύριε Πετρίδη,
Η κ. Οικονόμου σε πρόσφατο κείμενό της στην ιστοσελίδα μας αναφέρεται σε ένα κείμενό μου που έχω δημοσιεύσει στα ΝΕΑ για να κάνει … δυστυχώς το μαύρο (ενεργός άνθρακας) … άσπρο (καθαρό νερό).
Στο άρθρο μου των ΝΕΩΝ έγραψα επί λέξει:
Για παράδειγμα, το πρόβλημα του Ασωπού με το καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο [Cr(VΙ)] δεν μπορεί να λυθεί με οικιακά φίλτρα νερού διότι αυτό το μολυσμένο νερό χρησιμοποιείται και στην παραγωγή τροφίμων και γνωρίζουμε ότι τα τρόφιμα βολβοί (π.χ. καρότα και πατάτες) βιοσυσσωρεύουν χρώμιο. Αυτά τα καρότα Θηβών πόσο ασφαλή είναι ακόμα και αν όλοι οι κάτοικοι των Οινοφύτων αγοράσουν φίλτρα ενεργού άνθρακα που (θεωρητικά) μετατρέπουν το τοξικό Cr(VΙ) σε μη τοξικές μορφές του; Υπάρχουν επιστημονικές μετρήσεις αυτής της μετατροπής; Και αν όντως γίνεται αυτή η μετατροπή, γιατί το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν εγκαθιστά ένα τεράστιο φίλτρο άνθρακα στον κάθε αγωγό λυμάτων που καταλήγει στον Ασωπό;
Από το παραπάνω κείμενο που είναι σαφώς κατά των φίλτρων ως μη-λύση (!), η κ. Οικονόμου δυστυχώς άλλα κατάλαβε. Ή μάλλον κατάλαβε όσα εκείνη ήθελε για να προωθήσει την έρευνά της.
Επιστημονικά ανήθικο αυτό για μένα, ειδικά όταν γίνεται από μια συνάδελφο που μας χωρίζουν κάποιες πόρτες στην Πανεπιστημιούπολη. Δεν μπήκε καν στον κόπο να με ρωτήσει τι εννοώ πριν διαστρεβλώσει τα γραπτά μου.

Tα συγκεκριμένα ερωτήματα παραμένουν:

1. γίνεται η μετατροπή του εξασθενούς χρωμίου σε τρισθενές χρώμιο από τον ενεργό άνθρακα;
2. αν ναι στο 1., κάθε πότε χρειάζεται ένα τέτοιο φίλτρο αντικατάσταση; Κάθε πόσα λίτρα νερού πρέπει να αγοράζει ο πολίτης νέο φίλτρο;
3. η κ. Οικονόμου γιατί χρησιμοποιεί την τραγωδία του Ασωπού για να προωθήσει … «φίλτρα»; Ποια είναι τα κίνητρά της; Διότι είναι αδύνατον να πιστέψω ότι όλα αυτά τα κάνει «αφιλοκερδώς» όπως δηλώνει…

Επιμύθιο: το θέμα στον Ασωπό δεν είναι να πουλήσει ο καθένας οικολογική ευαισθησία, επιστημονικό know-how ή λύσεις σαν από μηχανής-Θεός … αλλά να πιέσουμε τις ρυπαίνουσες βιομηχανίες και το κράτος ώστε να σταματήσει η περαιτέρω μόλυνση και ο ρυπαίνων να αποκαταστήσει το φυσικό περιβάλλον. Κανένα φίλτρο δεν είναι ικανό για κάτι τέτοιο! Ακόμα κι αν έχει τις διαστάσεις του νέου αντιδραστήρα που έφτιαξαν στο CERN για το λεγόμενο «πείραμα του Θεού».

Ευχαριστώ για την φιλοξενία της επιστολής μου.
Γιάννης Ζαμπετάκης
Λέκτορας Χημείας Τροφίμων και Lead Auditor ΕΚΠΑ
http://environmentfood.blogspot.com/

Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2008

Νερό και Δικαιοσύνη



Απο το environmentfood.blogspot.com, του Δρ. Γιάννη Ζαμπετάκη

Δύο πολύ πρόσφατες αποφάσεις της Δικαιοσύνης έρχονται να δικαιώσουν πολίτες καταδικάζοντας ΔΕΚΟ ή ΟΤΑ! Η μία απόφαση είναι κατά της ΔΕΗ. Το εφετείο της Κρήτης επεδίκασε αποζημίωση (της τάξης του €1.000.000) σε βάρος της ΔΕΗ για τον θάνατο από ηλεκτροπληξία δύο νέων το 2004 στην Κρήτη. Μετά την απόφαση αυτή, η ΔΕΗ καλείται άμεσα να καταβάλει το ποσό που έχει επιδικαστεί στις οικογένειες των θυμάτων.
Η άλλη απόφαση έρχεται από τη Θήβα. Ασφαλιστικά μέτρα επιβλήθηκαν στον Δήμο Οινοφύτων για την υδροδότηση του Δηλεσίου με νερό που περιέχει εξασθενές χρώμιο [Cr(VI)]. Σε λίγες μέρες, από τη στιγμή δηλαδή που καθαρογραφεί και επιδοθεί η απόφαση του Πρωτοδικείου Θηβών, ο Δήμος Οινοφύτων, στον οποίον υπάγεται το Δήλεσι, θα πρέπει να προμηθεύει καθημερινά με υδροφόρες ασφαλές νερό συνολικής ποσότητας 1.200 κυβικών μέτρων στους 6.000 κατοίκους της περιοχής μέχρι να ξεκινήσει η λειτουργία νέου υδροδοτικού δικτύου. Το αξιοσημείωτο της απόφασης αυτής είναι το γεγονός ότι ενώ οι τιμές συγκέντρωσης Cr(VI) στις γεωτρήσεις του Δηλεσίου είναι χαμηλότερες από τα όρια ολικού χρωμίου που τίθενται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και έχουν υιοθετηθεί από την ελληνική νομοθεσία, το Πρωτοδικείο Θηβών αποφάσισε ότι το συγκεκριμένο νερό είναι μη ασφαλές για οικιακή χρήση και ως εκ τούτου υποχρεώνει τον Δήμο Οινοφύτων να προμηθεύει ασφαλές νερό στους κατοίκους.
Το σκεπτικό της απόφασης αυτής είναι αποκαλυπτικό και αναφέρει ότι «πιθανολογείται ότι η παρουσία Cr(VI) στο πόσιμο νερό σε τόσο υψηλές τιμές συνδέεται με (ενδεχομένως μη αναστρέψιμες) βλάβες του ανθρώπινου οργανισμού, όπως στομαχικές διαταραχές, παθήσεις των νεφρών και του ήπατος, ενώ από πολλές επιστημονικές έρευνες πιθανολογείται αυξημένος κίνδυνος καρκίνου μετά από έκθεση σε Cr(VI) μέσω της εισπνοής ή της καταπόσεως». Έτσι, ο Δήμος Οινοφύτων υποχρεώνεται από το Πρωτοδικείο Θηβών να εγκαταστήσει επαρκή αριθμό δεξαμενών ώστε σε κάθε κάτοικο να προμηθεύονται 200 λίτρα νερού ημερησίως.
Η απόφαση αυτή είναι σταθμός! Μιας και οι δικαστικές αρχές παρέκαμψαν το νόμο που δεν μιλά καθόλου για Cr(VI) αλλά αναφέρει μόνο ότι το ολικό χρώμιο πρέπει να είναι μέχρι 50 μg/l. Όμως η Ένωση Ελλήνων Χημικών (ΕΕΧ) προτείνει ότι το πόσιμο νερό πρέπει να έχει Cr(VI) μέχρι 0,2 μg/l και αυτή τη θέση της ΕΕΧ απεδέχθη το Πρωτοδικείο! Πρόκειται για μία πολύ σημαντική απόφαση που ανοίγει τον δρόμο και για τις υπόλοιπες περιοχές που αντιμετωπίζουν πρόβλημα με Cr(VI) όπως τα Βάγια, η Θήβα, η Αυλίδα, το Σχηματάρι, ο Ωρωπός και τα Οινόφυτα! Ανεξάρτητα από τη γεωγραφία της απόφασης, το Μονομελές Πρωτοδικείο της Θήβας επιβεβαιώνει δικαστικά ότι το νερό που περιέχει Cr(VI) σε οποιαδήποτε συγκέντρωση είναι επικίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.
Το πρόβλημα του νερού είναι ύψιστης σημασίας. Το 60% του ανθρώπινου βάρους αποτελείται από νερό, και η μεγάλη βιοχημική αξία του νερού αποδεικνύεται από το γεγονός ότι σε υδατικά διαλύματα γίνονται όλες οι ενζυμικές αντιδράσεις που μας κρατούν εν ζωή. Χωρίς νερό, δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος, όπως και πολλές καλλιέργειες φυτών που γίνονται τρόφιμα. Στην Ελλάδα, σήμερα, η πολιτική για το νερό (πόσιμο και ποτιστικό) είναι κοντόφθαλμη -το έδειξε η υπόθεση του Αχελώου: γιατί χρειάζεται αλήθεια η εκτροπή του για την παραγωγή βαμβακιού που ζει μόνο χάρη στις επιδοτήσεις;
Η σημασία του νερού στη βιομηχανία τροφίμων είναι μεγάλη μιας και χρησιμοποιείται στον πρωτογενή αγροτικό τομέα (αρδεύσεις, παραγωγή γάλακτος και κρέατος), στη βιομηχανία παραγωγής ποτών (από απλούς χυμούς μέχρι σειρά αλκοολούχων ποτών), αλλά και ως μέσο έκπλυσης όλων σχεδόν των πρώτων υλών που είναι τρόφιμα (πχ λαχανικά σε εταιρεία catering).
Η παραπάνω απόφαση του Πρωτοδικείου Θηβών ίσως να μας κάνει επιτέλους να σκεφτούμε τρόπους ορθής χρήσης του νερού. Μιας και βρώμικο νερό εκτός από βρώμικα ποτάμια και θάλασσες σημαίνει και επικίνδυνα τρόφιμα. Το Πρωτοδικείο Θηβών θέτει εν αμφιβόλω και το δόγμα του κ. Σουφλιά «ο ρυπαίνων θα πληρώσει». Το πρόβλημα δεν είναι απλά να πληρώσει αλλά να σταματήσει να ρυπαίνει! Το πρόστιμο των €700.000 για τα μουχλιασμένα γιαούρτια το Μάρτη του 2005 ακόμα εκκρεμεί! Αλλά ακόμη και αν, και όταν πληρώσει ο ρυπαίνων, τα παιδιά στα Οινόφυτα και στην Αυλίδα που πίνουν νερό από τον Ασωπό θα αρχίσουν να πίνουν νερό χωρίς Cr(VΙ); Η Δικαιοσύνη βρήκε την απάντηση. Απάντηση επιστημονικά ορθή και πάνω απ΄ όλα Ανθρώπινη! Μπράβο της!

Πέμπτη 24 Ιουλίου 2008

ΣΚΑΙ ... Εξασθενές Χρώμιο και στα Βάγια


Από το ΣKAI.gr

Με καθαρό νερό υποχρεώνει -το πρωτοδικείο της Θήβας- τον δήμο Οινοφύτων να προμηθεύει τους κατοίκους στο Δήλεσι.
Η απόφαση ελήφθη μετά από προσφυγή των κατοίκων οι οποίοι παρουσίασαν στο δικαστήριο στοιχεία από τα οποία αποδεικνύεται η ύπαρξη εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό.
Εν τω μεταξύ, μετά τα Οινόφυτα, το Σχηματάρι και την Θήβα, στη λίστα με τις περιοχές που εντοπίστηκε εξασθενές χρώμιο μπαίνουν και τα Βάγια Βοιωτίας.
Κάτοικοι απευθύνθηκαν σε ιδιωτικό χημείο για την ανάλυση του νερού.
Στους ελέγχους
που πραγματοποιήθηκαν στις 30 Μαΐου, εντοπίσθηκε εξασθενές χρώμιο σε δείγμα νερού από σπίτι και στο 2ο Δημοτικό Σχολείο της περιοχής.
Το νερό κρίθηκε ακατάλληλο για κάθε χρήση, με εξαίρεση το πότισμα δέντρων και φυτών.

Δείτε το σχετικό βίντεο από την Τηλεόραση του ΣΚΑΙ (κλικ εδώ)

Παρασκευή 18 Ιουλίου 2008

Η εκπομπή του Π. Τσίμα "Ερευνα" για το Εξασθενές Χρώμιο ... σε 5 βιντεάκια



Από την εκπομπή του δημοσιογράφου Παύλου Τσίμα "Έρευνα" που ασχολείται με την μόλυνση του Ασωπού Βοιωτίας με εξασθενές χρώμιο.

ΕΡΕΥΝΑ: Μέρος-1, κλικ εδώ

ΕΡΕΥΝΑ: Μέρος-2, κλικ εδώ

ΕΡΕΥΝΑ: Μέρος-3, κλικ εδώ

ΕΡΕΥΝΑ: Μέρος-4, κλικ εδώ

ΕΡΕΥΝΑ: Μέρος-5, κλικ εδώ


Τα 5 βιντεάκια είναι από το YouTube

Καθαρό νερό με δικαστική απόφαση στα Οινόφυτα


Από e-typos.com

Ο δήμος είναι υποχρεωμένος να προμηθεύει με πόσιμο νερό το Δήλεσι

Πέμπτη, 17.07.08

Μια καθοριστικής σημασίας απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θήβας ανοίγει το δρόμο για την προστασία της υγείας των κατοίκων των παρασώπειων περιοχών από τη μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα με καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο. Το δικαστήριο επέβαλε ασφαλιστικά μέτρα στο Δήμο Οινοφύτων για την υδροδότηση του Δηλεσίου με τοξινωμένο νερό, ύστερα από αίτημα της καταναλωτικής οργάνωσης ΕΚΠΟΙΖΩ. Μετά την επίδοση της απόφασης του Πρωτοδικείου, ο Δήμος Οινοφύτων θα είναι υποχρεωμένος να προμηθεύει καθημερινά με υδροφόρες στους 6.000 κατοίκους της περιοχής ασφαλές νερό, συνολικής ποσότητας 1.200 κυβικών μέτρων. Επιπλέον, ο δήμος υποχρεώνεται να εγκαταστήσει επαρκή αριθμό δεξαμενών, ώστε ο κάθε κάτοικος να μπορεί να προμηθεύεται 200 λίτρα ημερησίως.

Επικίνδυνα
Παρά το γεγονός ότι οι τιμές εξασθενούς χρωμίου που εντοπίστηκαν στις γεωτρήσεις του Δηλεσίου κυμαίνονταν από 24 έως και 28 μικρογραμμάρια ανά λίτρο νερού, κάτω δηλαδή από τα όρια που επιβάλλει ο ΠΟΥ για το ολικό χρώμιο, το δικαστήριο έκρινε το νερό ακατάλληλο για οικιακή χρήση και επικίνδυνο για βλάβες του ανθρώπινου οργανισμού, όπως καρκίνο, στομαχικές διαταραχές και παθήσεις των νεφρών και του ήπατος.Ανάμεσα στις περιοχές που έχουν εντοπιστεί αυξημένες συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου περιλαμβάνονται η Αυλίδα, ο Ωρωπός, η Θήβα και το Σχηματάρι, όπου μάλιστα οι τιμές ήταν ιδιαίτερα υψηλές. Η απόφαση, επομένως, του δικαστηρίου ανοίγει το δρόμο για περαιτέρω παρεμβάσεις, προκειμένου να υδροδοτηθούν όλοι οι δήμοι της περιοχής με ασφαλές νερό. Να σημειωθεί, τέλος, ότι το δικαστήριο διατάσσει τη με κάθε πρόσφορο μέσο εκ μέρους του Δήμου Οινοφύτων αποτελεσματικότερη πληροφόρηση όλων των κατοίκων - καταναλωτών νερού του Δηλεσίου για τους κινδύνους

ΜΑΡΙΑ ΒΑΘΗ

Πέμπτη 17 Ιουλίου 2008

Δικαστική απόφαση - φρένο στο βρώμικο νερό


Από Enet.gr

Με ασφαλές νερό υποχρεώνεται να προμηθεύει 6.000 κατοίκους-καταναλωτές στο Δήλεσι ο Δήμος Οινοφύτων

Σχετική απόφαση εξέδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο Θήβας, ύστερα από αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε η καταναλωτική οργάνωση ΕΚΠΟΙΖΩ.
Η προσφυγή της οργάνωσης έγινε μετά τη διαπίστωση ότι το νερό που παρέχει ο δήμος στην περιοχή του Δηλεσίου μέσω του δικτύου δεν είναι υγιεινό, ούτε ασφαλές και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την υγεία των κατοίκων, γεγονός που αποδέχτηκε και το δικαστήριο.
Ετσι, έως ότου λειτουργήσει το νέο δίκτυο, ο Δήμος Οινοφύτων υποχρεώνεται από τη δικαστική απόφαση να προμηθεύει με υδροφόρες ασφαλές νερό στους 6.000 κατοίκους μέσω δεξαμενών ύδατος που οφείλει να εγκαταστήσει στο Δήλεσι και σε αριθμό τέτοιο, που θα επιτρέπει στους καταναλωτές να προμηθεύονται ημερησίως 1.200 κυβικά μέτρα νερό, δηλαδή 200 λίτρα ημερησίως ο καθένας.
Επιπλέον, το δικαστήριο διατάσσει τη με κάθε πρόσφορο μέσον εκ μέρους του Δήμου Οινοφύτων αποτελεσματικότερη πληροφόρηση όλων των κατοίκων καταναλωτών νερού του Δηλεσίου για τους κινδύνους που εγκυμονεί η χρήση του νερού από το πεπαλαιωμένο και βεβαρημένο με εξασθενές χρώμιο δημοτικό δίκτυο ύδρευσης.
Η ΕΚΠΟΙΖΩ επισημαίνει ότι η απόφαση αυτή είναι καθοριστικής σημασίας για την προστασία της υγείας των κατοίκων από τη ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα εξαιτίας της επιβάρυνσης του Ασωπού με χρώμιο. Επίσης, εκτιμά ότι με αυτήν ανοίγει ο δρόμος προκειμένου να υπάρξουν αντίστοιχες παρεμβάσεις και σε άλλους δήμους που υδροδοτούν τις περιοχές τους από γεωτρήσεις του μολυσμένου με εξασθενές χρώμιο υδροφόρου ορίζοντα του Ασωπού.

Δεκτά τα Ασφαλιστικά Μέτρα της ΕΚΠΟΙΖΩ Κατά του Δήμου Οινοφύτων για το Εξασθενές Χρώμιο στο Πόσιμο Νερό


Από την Ekpizo.gr

Μία καθοριστικής σημασίας απόφαση για την προστασία της υγείας των κατοίκων από τη ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα εξαιτίας της επιβάρυνσης του Ασωπού με χρώμιο, εξέδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο Θήβας μετά από σχετική αίτηση ασφαλιστικών μέτρων της ΕΚΠΟΙΖΩ.
Με την με αριθμό 923 / 2008 απόφασή του το Μονομελές Πρωτοδικείο Θήβας αναγνωρίζει ότι «το νερό, το οποίο παρέχεται στην περιοχή του Δηλεσίου από τον Δήμο Οινοφύτων, μέσω του υδροδοτικού του δικτύου, το οποίο (νερό) προέρχεται από γεωτρήσεις της περιφέρειάς του, δεν είναι υγιεινό ούτε ασφαλές, εγκυμονεί δε σοβαρούς κινδύνους για την υγεία των 6.000 κατοίκων – καταναλωτών του». Το Δικαστήριο επισημαίνει ιδίως, επικαλούμενο τα αποτελέσματα των αναλύσεων σε γεωτρήσεις της περιοχής, ότι η συγκέντρωση του εξασθενούς χρωμίου κυμαινόταν από 24-28 μικρογραμμάρια (χιλιοστά του γραμμαρίου) ανά λίτρο νερού. Σημειωτέον ότι παγκοσμίως, πλην της Πολιτείας της Καλιφόρνια, δεν υπάρχουν όρια για το εξασθενές χρώμιο στο πόσιμο νερό παρά μόνο για το ολικό, η ανώτατη επιτρεπόμενη τιμή του οποίου έχει οριστεί από τον ΠΟΥ σε 50 μικρογραμμάρια/λίτρο.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θήβας υποχρεώνει τον Δήμο Οινοφύτων αμέσως μετά την επίδοση της απόφασης και μέχρι τη λειτουργία νέου υδροδοτικού δικτύου στην περιοχή του Δηλεσίου να προμηθεύει με υδροφόρες ασφαλές νερό στους 6.000 κατοίκους – καταναλωτές του Δηλεσίου, μέσω δεξαμενών ύδατος που οφείλει ο Δήμος να εγκαταστήσει στο Δήλεσι και σε αριθμό τέτοιο που θα επιτρέπει στους επιτρέπει στους καταναλωτές να προμηθεύονται ημερησίως 1.200 κυβικά μέτρα νερού, δηλ. 200 λίτρα ημερησίως ο καθένας.
Από καιρό η ΕΚΠΟΙΖΩ και το Blog της έχει επισημάνει το κίνδυνο που διατρέχουν οι κάτοικοι της περιοχής με τα μολυσμένα νερά.


Τετάρτη 16 Ιουλίου 2008

Καταδίκη του Δήμου Οινοφύτων για το χρώμιο στο νερό


Από τα ΤΑ ΝΕΑonline

Η ρύπανση του Ασωπού και του υδροφόρου ορίζοντα με βιομηχανικά απόβλητα ευθύνεται για τις συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου, στο υδρευτικό δίκτυο σε Δήλεσι, Οινόφυτα και την ευρύτερη περιοχή. Αν και στα Οινόφυτα υπάρχει ταχυδιυλιστήριο, δεν έχει πραγματοποιηθεί σύνδεσή του με το Δήλεσι.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ υποχρεώνει τον Δήμο να παρέχει ασφαλές νερό με υδροφόρες και δεξαμενές

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ επιβλήθηκαν στον Δήμο Οινοφύτων για την υδροδότηση του Δηλεσίου με νερό που περιέχει εξασθενές χρώμιο, έπειτα από αίτημα της καταναλωτικής οργάνωσης ΕΚΠΟΙΖΩ.
Εντός των επομένων ημερών, από τη στιγμή δηλαδή που καθαρογραφεί και επιδοθεί η απόφαση του Πρωτοδικείου Θηβών, ο Δήμος Οινοφύτων, στον οποίον υπάγεται το Δήλεσι, θα πρέπει να προμηθεύει καθημερινά με υδροφόρες ασφαλές νερό συνολικής ποσότητας 1.200 κυβικών μέτρων στους 6.000 κατοίκους της περιοχής μέχρι να ξεκινήσει η λειτουργία νέου υδροδοτικού δικτύου.
Ιδιαίτερα σημαντικό στη συγκεκριμένη υπόθεση κρίνεται το γεγονός ότι ενώ οι τιμές συγκέντρωσης εξασθενούς χρωμίου στις γεωτρήσεις του Δηλεσίου είναι χαμηλότερες από τα όρια ολικού χρωμίου που τίθενται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και έχουν υιοθετηθεί από την ελληνική νομοθεσία, το Πρωτοδικείο Θηβών αποφάσισε ότι το συγκεκριμένο νερό είναι μη ασφαλές για οικιακή χρήση και ως εκ τούτου υποχρεώνει τον Δήμο Οινοφύτων να προμηθεύει ασφαλές νερό στους κατοίκους.

Τοξικά ευρήματα

Ειδικότερα, οι τιμές εξασθενούς χρωμίου που εντοπίστηκαν στις γεωτρήσεις του Δηλεσίου κυμαίνονταν από 24 έως και 28 μικρογραμμάρια ανά λίτρο νερού, ενώ το όριο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για το ολικό χρώμιο- στο οποίο περιλαμβάνονται και οι συγκεντρώσεις εξασθενούς ανέρχεται στα 50 μικρογραμμάρια.
«Πιθανολογείται ότι η παρουσία εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό σε τόσο υψηλές τιμές συνδέεται με (ενδεχομένως μη αναστρέψιμες) βλάβες του ανθρώπινου οργανισμού, όπως στομαχικές διαταραχές, παθήσεις των νεφρών και του ήπατος, ενώ από πολλές επιστημονικές έρευνες πιθανολογείται αυξημένος κίνδυνος καρκίνου μετά από έκθεση σε εξασθενές χρώμιο μέσω της εισπνοής ή της καταπόσεως», ανέφερε το σκεπτικό της απόφασης.
Έτσι, ο Δήμος Οινοφύτων υποχρεώνεται από το Πρωτοδικείο Θηβών- πέρα από τη μεταφορά ασφαλούς νερού με υδροφόρες- να εγκαταστήσει και επαρκή αριθμό δεξαμενών ώστε ο κάθε κάτοικος να μπορεί να προμηθεύεται 200 λίτρα ημερησίως.
«Πρόκειται για μία πολύ σημαντική απόφαση που ανοίγει τον δρόμο και για τις υπόλοιπες περιοχές που αντιμετωπίζουν πρόβλημα με εξασθενές χρώμιο», λέει στα «ΝΕΑ» ο νομικός σύμβουλος της ΕΚΠΟΙΖΩ κ. Δημήτρης Σπυράκος, που χειρίστηκε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά του Δήμου Οινοφύτων. Ανάμεσα στις περιοχές που έχουν εντοπιστεί αυξημένες συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου περιλαμβάνεται η Θήβα, το Σχηματάρι, η Αυλίδα, ο Ωρωπός και το χωριό Βάγια.
«Ανεξάρτητα από τη γεωγραφία της απόφασης, το Μονομελές Πρωτοδικείο της Θήβας επιβεβαιώνει δικαστικά ότι το νερό που περιέχει εξασθενές χρώμιο σε οποιαδήποτε συγκέντρωση είναι επικίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία», επισημαίνει ο κ. Θανάσης Παντελόγλου, χημικός μηχανικός και εκπρόσωπος του Ινστιτούτου Τοπικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος Οινοφύτων. "Οι τελευταίες μετρήσεις στο Δήλεσι αναφέρουν συγκεντρώσεις της τάξεως των 36 μικρογραμμαρίων εξασθενούς χρωμίου ανά λίτρο νερού ενώ πρόσφατα ανιχνεύθηκε και στο χωριό Βάγια. Στο Σχηματάρι έχει βρεθεί και αρσενικό."

Πέμπτη 10 Ιουλίου 2008

[ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ] ... Υπάρχει στρατευμένη επιστήμη;


Tου Γιάννη Ζαμπετάκη, απο τα ΤΑ ΝΕΑ online

Οι επιστήμονες καλούμαστε να δώσουμε εφικτές και εφαρμόσιμες λύσεις

Από τότε που άρχισε να υπάρχει η επιστήμη, ο επιστήμονας, που θέλει να την υπηρετεί με αίσθημα ατομικής και κοινωνικής ευθύνης, πρέπει αρχικά να θέτει σε κάθε επιστημονική του εργασία ένα επιστημονικό ερώτημα. Στη συνέχεια, χρησιμοποιεί τα διαθέσιμα επιστημονικά εργαλεία (θεωρίες, αξιώματα, πειραματικές τεχνικές) για να απαντήσει στο ερώτημα που έχει θέσει ή του έχει ανατεθεί. Υπό αυτό το πρίσμα, η απάντηση στην ερώτηση του τίτλου είναι μονολεκτική: ναι!
Και εδώ βρίσκεται και η ειδοποιός διαφορά μεταξύ μιας αξιόλογης και πρωτοπόρου έρευνας και μιας έρευνας δευτεροκλασάτης: στην ποιότητα (σαφήνεια και πρωτοτυπία) του επιστημονικού ερωτήματος που καλείται η έρευνα να απαντήσει. Παραδείγματα τέτοιων ερωτημάτων μπορούμε να βρούμε γύρω μας πολλά. Ας εστιάσουμε σε μερικά περιβαλλοντολογικά μιας και σε ένα μολυσμένο περιβάλλον είναι αδύνατον να παράγονται νόστιμα και ασφαλή τρόφιμα. Διότι το κατσικάκι που μεγαλώνει στις πλαγιές του Ψηλορείτη και πίνει γηγενές κρητικό νερό δεν μπορεί παρά να είναι πιο νόστιμο και πιο υγιεινό από το αντίστοιχο ζώο που μεγαλώνει στην Ανατολική Αττική αναπνέοντας τα καυσαέρια των αεροπλάνων από το παρακείμενο «Ελ. Βενιζέλος» και πίνει το γηγενές νερό της περιοχής, που ξέρουμε, από τις μελέτες του ΙΓΜΕ, ότι περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις νιτρικών. Μερικά επιστημονικά ερωτήματα που σχετίζονται με την ποιότητα ζωής και της διατροφής μας μπορεί να είναι: «ποια είναι η πιο πρόσφορη ανανεώσιμη πηγή ενέργειας σε μια χώρα με ήλιο και άνεμο;» ή «πώς μπορεί να ξαναγίνει ο Ασωπός ένα καθαρό ποτάμι;». Σε ένα περιβάλλον με ρυπογόνα φουγάρα της ΔΕΗ, οι εκλυόμενοι ρύποι (μονοξείδιο του άνθρακα, οξείδια του θείου και του αζώτου καθώς και υδρογονάνθρακες) υποβαθμίζουν τον αέρα αλλά και το νερό και αυτοί οι μολυντές αργά ή γρήγορα εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα καταλήγοντας στο στομάχι μας με τοξικές συνέπειες! Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη επιμόλυνση με διοξίνες (προερχόμενες από την καύση απορριμμάτων) του τυριού μοτσαρέλα στη Νάπολι.
Συνεπώς το πρόβλημα της ρύπανσης του νερού ή το ενεργειακό πρόβλημα αφορά όλους μας! Και είναι τόσο σημαντικά αυτά τα προβλήματα της χώρας μας που δεν μπορούμε να αφήσουμε τη διαχείρισή τους «εν λευκώ» στον κ. Σουφλιά, ο οποίος δηλώνει ότι «ο ρυπαίνων (το νερό) θα πληρώσει» ή υποστηρίζει ότι η πυρηνική ενέργεια είναι ένα είδος «καθαρής» ενέργειας (!), αγνοώντας σκόπιμα (;) ότι τα τοξικά απόβλητα των πυρηνικών αντιδραστήρων εκπέμπουν ακτινοβολίες για τουλάχιστον 70 χρόνια!
Oι επιστήμονες καλούμαστε να δώσουμε εφικτές και εφαρμόσιμες λύσεις. Λύσεις ολιστικές που να λύνουν πραγματικά το πρόβλημα και όχι απλά να το κουκουλώνουν. Για παράδειγμα, το πρόβλημα του Ασωπού με το καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο [Cr(VΙ)] δεν μπορεί να λυθεί με οικιακά φίλτρα νερού διότι αυτό το μολυσμένο νερό χρησιμοποιείται και στην παραγωγή τροφίμων και γνωρίζουμε ότι τα τρόφιμα βολβοί (π.χ. καρότα και πατάτες) βιοσυσσωρεύουν χρώμιο. Αυτά τα καρότα Θηβών πόσο ασφαλή είναι ακόμα και αν όλοι οι κάτοικοι των Οινοφύτων αγοράσουν φίλτρα ενεργού άνθρακα που (θεωρητικά) μετατρέπουν το τοξικό Cr(VΙ) σε μη τοξικές μορφές του; Υπάρχουν επιστημονικές μετρήσεις αυτής της μετατροπής; Και αν όντως γίνεται αυτή η μετατροπή, γιατί το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν εγκαθιστά ένα τεράστιο φίλτρο άνθρακα στον κάθε αγωγό λυμάτων που καταλήγει στον Ασωπό;
Αντίστοιχη ολιστική αντιμετώπιση καλούμαστε να επιδείξουμε και στο ενεργειακό πρόβλημα της χώρας. Στη Δανία για παράδειγμα απαγορεύεται η πυρηνική ενέργεια. Στη χώρα μας, που είναι ευλογημένη από τον Φαέθωνα και τον Αίολο, έχουμε σκαρφιστεί να χρειάζονται 27 εγκρίσεις για ένα αιολικό πάρκο και ακόμα συζητάμε για την πυρηνική ενέργεια. Έχουμε όμως βρει τρόπο ασφαλούς αποθήκευσης των πυρηνικών αποβλήτων για 70 χρόνια; Μάλλον όχι. Εδώ δεν έχουμε αποφασίσει ως κοινωνία και συντεταγμένη πολιτεία πού θα γίνουν οι ΧΥΤΑ για την Αθήνα, πώς να έχουμε βρει πυρηνική χωματερή; Εκτός κι αν οι θιασώτες της πυρηνικής ενέργειας δέχονται το δόγμα του κ. Σουφλιά «ο ρυπαίνων θα πληρώσει». Μέχρι να πληρώσει όμως ο ρυπαίνων, οι άνθρωποι θα πεθαίνουν από καρκίνο λόγω ραδιενέργειας ή Cr(VΙ). Αντέχουμε ως κοινωνία μια τόσο αλαφροΐσκιωτη αντιμετώπιση; Και αρνούμενοι να κατανοήσουμε την επιστημονική λιτότητα και απόλυτη ασφάλεια της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας, μέχρι πότε θα ζούμε τον « Εφιάλτη της Περσεφόνης »;

Ο Γιάννης Ζαμπετάκης είναι λέκτορας Χημείας Τροφίμων στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών και επικεφαλής επιθεωρητής (ΗΑCCΡ- ΙSΟ22000, ΙSΟ9001)